Пауылдың Қорынттықтарға деген тілегі – оларға рақым мен бейбітшілік берілсін. Олардың арасында айқын келіспеушіліктер көп болды, егер олардың арасында рақымның үлкенірек мөлшері болса, бұл жойылар еді. Дегенмен, Құдайдың рақымы оларға Мәсіхте берілген еді, 4-аятта айтылғандай, және бұл оны шүкіршілік етуге итермеледі. Сонымен қатар, Құдайдың рақымынан олар ие болған барлық сыйлықтар пайда болды, Иеміздің келуін күтіп отырғанда. Оларды Өз Ұлының қарым-қатынасына шақырған Құдай рақымды болғаны сияқты адал да, сондықтан ол олардың соңына дейін кінәсіз расталатынына сенімді болды.
Иса Мәсіхтің алғашқы тоғыз аятта қанша рет аталғанына және барлық нәрсенің Оған қалай жатқызылғанына және Оған қалай сілтеме жасалғанына назар аударыңыз. Бұл Оның Есімі, Оның рақымы, Оның куәлігі, Оның келуі, Оның күні, Оның қарым-қатынасы.
Дәуіт қабылданбаған кезінде Адулламда болғанда, адамдар оның туына жиналды, және ол олардың басшысы болды. Олар оның қарым-қатынасына кірді, өйткені ол орталық тұлға болды (1 Самуил 22:1–2). Егер ол соққыға жығылса, қарым-қатынас тоқтар еді. Біз де қабылданбаған, бірақ Дәуіттен шексіз ұлы Біреудің қарым-қатынасына шақырылдық. Біздің басшымыз – Құдайдың Ұлы. Біз тиесілі қарым-қатынас Оның билігінде, бәсекелесіз.
