«Өйткені Адам Ұлы жоғалғанды іздеуге және құтқаруға келді.» Лұқа 19:10
Егер жүзе алмайтын адам терең суға құлап, көмек сұрап айқайласа, сіз не істер едіңіз? Оған «Жүзудің бес оңай сабағы» туралы кітап лақтырар ма едіңіз? Жігерлендіріп айқайлар ма едіңіз? Суға секіріп: «Маған қарашы, бауырым! Менің үлгімді ұстан! Мен саған қалай жүзуді және өзіңді құтқаруды үйретемін!» деп айқайлау ше? Сіз мұндай ештеңе істемес едіңіз! Бұл батып бара жатқан адамға жүзу сабақтары қажет емес. Ол үшін тым кеш! Оған Құтқарушы қажет, оның үмітсіз жағдайына келіп, қолын созып, оны көтеріп, өлімнің тырнағынан құтқаратын біреу.
Адамның рухани жағдайы да солай. Киелі кітапта «бәрі күнә жасады» және «күнәнің жалақысы – өлім» делінген. Бұл дүниеге келген әрбір адам күнәға батқан, және оның суық құшағында жойылуға белгіленген. Құтылудың жалғыз жолы – «Құтқарушы» арқылы, ол рақыммен еңкейіп, мұқтаж жанды соттан құтқарады. Адамның «өзін-өзі құтқаруды» үйренуі мүмкін емес. Оның бар күшін салуы жеткіліксіз, және басқалардың үлгісін ұстануы да пайдасыз. Оған Құтқарушы қажет.
Олай болса, «Адам Ұлы жоғалғанды іздеуге және құтқаруға келгеніне» (Лұқа 19:10) қаншалықты риза болуымыз керек. Ол құтқарылу үшін Оған сенетіндердің бәрін құтқарады. Суға батып бара жатқан адам құтқарушысының қолында босаңсып, күресуді тоқтатқаны сияқты, біз де осы Құтқарушымен, Иеміз Иса Мәсіхпен солай істеуіміз керек.
«Иеміз Иса Мәсіхке сен, сонда сен құтқарыласың» (Елшілердің істері 16:31)
