Барлық христиандар діни қызметкерлер және екі мақсаттағы діни қызметтің екі дәрежесінің мүшелері. Петр біздің «қасиетті» де, «патшалық» діни қызметкерлер екенімізді жазды (1 Петір 2:5,9).
Қасиетті және Патшалық
Қасиетті діни қызметтің мақсаты — «Иса Мәсіх арқылы Құдайға қабыл болатын рухани құрбандықтарды ұсыну» (1 Петір 2:5 KJV). Петрдің қасиетті діни қызметті бірінші айтуы кездейсоқ емес. Басқа ештеңе істемес бұрын, біз киелі орында уақыт өткізуіміз керек. Біз ұсынатын құрбандықтардың қатарында денелеріміздің тірі құрбандығы (Римдіктерге 12:1) және «мадақ құрбандығы... Оның есіміне шүкіршілік ететін еріндеріміздің жемісі» (Еврейлерге 13:15) бар.
Патшалық діни қызметтің мақсаты даңқты: «Сендерді қараңғылықтан Өзінің тамаша нұрына шақырғанның мадақтарын (ізгі қасиеттерін) көрсету» (1 Петір 2:9). Біз Исаға ұқсауға шақырылған шәкірттерміз. «Маған еріңдер» — бұл барлық жағынан орындалуы тиіс бұйрық. Біздің Иемізге ұқсап өсуіміз Құдайдың мақсаты. Бір күні біз физикалық тұрғыдан Оған ұқсаймыз. Пауыл былай деп жазды: «Кімді Ол алдын ала білсе, соларды Өз Ұлының бейнесіне сәйкес болуға алдын ала белгіледі» (Римдіктерге 8:29).
Біз Иеміз бар жерде ғибадат етеміз, өйткені Ол бар жерде киелі орын бар. Мейлі «екі немесе үшеу» немесе одан да көп адам Оның есіміне жиналса да (Матай 18:20), немесе Ол сүйіспеншілікпен мекендейтін өз жүрегіміздің киелі орнында болсын — қай жерде болса да, біз «Иемізге қасиеттіліктің сұлулығында ғибадат етеміз» (Забур 29:2).
«Иеміз бен Құтқарушымыз Иса Мәсіхтің рақымы мен білімінде» өсу арқылы біз «шақыруымыз бен таңдауымызды нығайтамыз» (2 Петір 3:18; 1:10). Сонымен қатар, біз өзгерген өмірге куә болып, Құдайды және Құтқарушымызды дәріптейміз. Біз Оның әлемге және періштелерге куә болған салтанатты шеруіне ілесіп келеміз (2 Қорынттықтарға 2:14; Ефестіктерге 3:9-10; Қолостықтарға 2:15).
Адам болғандықтан, кемшіліктеріміз бен құлаған табиғатымыз болғандықтан, біздің Құдайға Оны қуантатын ештеңеміз жоқ. Біздің Оған ұсынатын ештеңеміз жоқ, Ол қабылдай алатын ештеңеміз жоқ. Тек Иеміз Иса ғана Құдайға қабыл, өйткені Ол Әкенің еркін өмірде де, өлімде де мінсіз орындады. Мұнда біз өртелетін құрбандықты оған ілеспе тамақ және сусын құрбандықтарымен бірге көреміз. Біздің ұсынатын жалғыз нәрсе — Оған деген ризашылығымыз.
Діни қызметкер және құрбандық
Аарон мен оның ұлдары діни қызметкер болып тағайындалғанда, бұл қағиданың қалай жұмыс істейтінін көреміз. Тағайындау қошқары сойылып, қаны Ааронның оң құлағына, оң қолының бас бармағына және оң аяғының бас бармағына жағылды. Аароннан кейін оның ұлдарына да дәл солай жасалды (Леуіліктер 8:22-28). Бұл біздің еститініміз, істейтініміз және баратынымыздың бәрі Исаның қанымен қасиеттелгенін білдіреді. Біз бұдан күнәкар ләззаттарға беріле аламыз деп ойламауымыз керек. Біз жуылып, қасиеттелгенбіз, сондықтан Құдайдың нұсқауы — Ол қасиетті болғандықтан, біз де қасиетті болуымыз керек (Леуіліктер 20:7; 1 Қорынттықтарға 6:11).
Құдайдың өкілі ретінде Мұса Ааронның және оның ұлдарының қолдарын құрбандықтың бөліктерімен толтырды. Содан кейін ол оларды Аароннан және оның ұлдарынан қайтарып алып, құрбандық үстелінде өртеді. Бізде де солай. Біздің қолдарымыз, қошқардың бөліктерімен емес, Иеміз Исаның тұлғасы мен ісіне деген ризашылығымызбен толтырылған. Содан кейін Иеміздің Өзі біздің ғибадатта ұсынатынымызды Әкеге ұсынады. Сондықтан біз рухта және шындықта ғибадат етеміз. Сондықтан біздің ғибадатымыз — ескі құрбандықтардың орындалуы, олардың өзі Иеміз Иса Мәсіх арқылы орындалды.
Күл және құрбандық үстелі
Исраилдің экономикасында таңертеңгі және кешкі өртелетін құрбандық өртелетін құрбандықтан шыққан тәтті иістің Иемізге үздіксіз көтерілуін қамтамасыз етті (Леуіліктер 6:8-13). Тағы да, қазіргі заманда бізде де солай. Біз Құдайға Иеміз Исаның үздіксіз иісі болуымыз керек (2 Қорынттықтарға 2:15-16). Діни қызметкердің құрбандық өртелгеннен кейін күлді таза жерге шығару жұмысы, біздің осы әлемде Иеміз Исаның тұлғасын және Оның өлімі мен қайта тірілуін қалай алып жүретінімізді көрсетеді.
Біз Оның есіміне жиналғанда бірге ғибадат етсек те, әлемдегі басқаларға куәлік еткенде де ғибадат етушілерміз. Корпоративтік ғибадатқа қатысқанда, біз діни қызметкер киімдерімізді киіп жүрміз деп айтуға болады. Біз күнделікті жұмысымызда қарапайым киім киеміз, бірақ соған қарамастан діни қызметкерлерміз. Қарапайым киім киген діни қызметкердің қабыл етілген құрбандықтың дәлелін Иеміздің халқының лагерінен тыс жерге алып шығуы, бүгінгі күні сенушінің әлем халқы арасындағы куәлігінің суреті болып табылады (Леуіліктер 6:10-11).
Алдымен біз қасиетті діни қызметкерлерміз, содан кейін күнделікті жұмысымызды атқарғанда патшалық діни қызметкерлерміз. Екі жағдайда да біз діни қызметкерміз және Құдайға Оны қуантатын нәрсені жібереміз. Пауыл Қорынттықтар шіркеуіне жазғанда бұған сілтеме жасады: «Біз әрқашан денемізде Иеміз Исаның өлімін алып жүреміз, сонда Исаның өмірі де біздің денемізде көрінуі үшін» (2 Қорынттықтарға 4:10). Және тағы да Філіпіліктер шіркеуіне былай деп жазды: «Менің ынталы үмітім мен сенімім бойынша, еш нәрседе ұялмаймын, керісінше, әрқашанғыдай, қазір де Мәсіх менің денемде ұлықталады, мейлі өмірмен болсын, мейлі өліммен болсын» (Філіпіліктерге 1:20).
