«Мен Иемізді әрдайым мадақтаймын, Оның мадағы менің аузымда үнемі болады. Менің жаным Иемізбен мақтанады. Момындар мұны естіп, қуанады. О, менімен бірге Иемізді ұлықтаңдар, және біз Оның есімін бірге көтерейік.» (Забур 34:1-3) Құдайды ұлықтау деген не? Ұлықтау деген үлкейту, мадақтау, құрметтеу, мақтану, көтеру, насихаттау және ұлы деп жариялау. Біз Құдайды қалай үлкейтеміз? Бұл «ұлықтау» сөзіне екі түрлі қарауға болады. Біз оған микроскоп немесе үлкейткіш шыны арқылы қарағандай, кішкентай затты үлкейтетіндей қарай аламыз, немесе біз бұл сөзге телескоп арқылы қарай аламыз, ол алыстағы және өте үлкен нәрсені жақындатады. Иемізді ұлықтайтын өмір дәл солай істейді. Бұл Құдайды кездескендеріне жақындататын өмір!
Иса Мәсіхтің өмірі
Иса Мәсіхтің өмірі дәл солай істеді. Оның өмірі Құдайды дәріптеп, ұлықтаған кемел өмір болды. Забур 69-да біз Иса Мәсіхтің ішкі сезімдері мен азаптары туралы оқимыз (Забур 69:2-4, 7-12, 20-21). Бірақ біз Забурда Иеміз туралы пайғамбарлықпен айтылғанда, мұндай өмірдің Құдайдың даңқы үшін не істегенін де көреміз: «Мен Құдайдың есімін әнмен мадақтаймын. Және мен Оны алғыспен ұлықтаймын» (Забур 69:30).
Еврейлерге 10:5-те біз Иса Мәсіхтің Құдай Өзін бізге жақындату үшін қолданатын құрал болғанын көреміз. Біз оқимыз: «Құрбандық пен тартуды Сен қаламадың, бірақ Маған дене дайындадың.» Бұл аяттар Забур 40-тан алынған, бұл Забур Иемізді өртелетін құрбандық ретінде айтады, бірақ ол әрі қарай былай деп жариялайды: «Сені іздейтіндердің бәрі қуансын және Сенде шаттансын, Сенің құтқарылуыңды сүйетіндер үнемі айтсын, Иеміз ұлықталсын» (Забур 40:16).
Иса Мәсіхтің өмірі дәл солай істеді. Ол Құдайды барлық жағынан дәріптеді, және мұны істеу арқылы Ол Құдайды бізге жақындатты. Киелі жазба былай дейді: «Бастапқыда Сөз болды, және Сөз Құдаймен бірге болды, және Сөз Құдай болды,» содан кейін, Сөз етке айналып, арамызда тұрды, және біз Оның даңқын рақым мен шындыққа толы көрдік» (Жохан 1:1, 14). Жохан 14:9-да Ол былай дей алады: «Егер сен мені көрсең, Әкені көрдің.» Ол Құдайды ұлықтады. Ол «етте көрінген Құдай» болды. Оның денесінде және оның арқылы Ол Құдайды бізге жақындатты, сонда біз Оның ұлылығын көре аламыз.
Біздің өміріміз
Біздің өміріміз де Құдайды ұлықтауы керек! Мен Киелі жазба біздің бүкіл болмысымыз Құдайды ұлықтауы керек деп үйретеді деп сенемін. Біздің рухымыз, жанымыз және денеміз. Мәриям Лұқа 1:46-да былай деді: «Менің жаным Иемізді ұлықтайды.» Жан біздің эмоцияларымыздың орны, сондықтан ол өзінің ішкі болмысында Құдайын ұлықтағысы келді. Шомылдырушы Жохан да Иса Мәсіх туралы айтқанда дәл осындай тілек білдірді: «Ол өсуі керек, ал мен кемуім керек» (Жохан 3:30). Біз де дәл осындай тілек білдіруіміз керек, тек ішкі болмысымызда эмоционалды түрде ғана емес, сонымен қатар денелерімізде де Иеміз ұлықталсын!
Пауыл мұны былай деп айтады: «Әлде сендердің денелерің сендердегі Қасиетті Рухтың ғибадатханасы екенін білмейсіңдер ме, Оны сендер Құдайдан алдыңдар, және сендер өздеріңдікі емессіңдер ме? Өйткені сендер бағамен сатып алындыңдар; сондықтан, Құдайды денелеріңде және рухтарыңда дәріптеңдер, олар Құдайдікі.» Римдіктерге 12:1-2-де ол былай дейді: «Сондықтан, бауырлар, Құдайдың мейірімділігімен сендерді өтінемін, денелеріңді тірі құрбандық ретінде, қасиетті, Құдайға қабыл алынатын етіп ұсыныңдар, бұл сендердің ақылға қонымды қызметтерің. Және бұл әлемге сәйкес келмеңдер, бірақ ақылдарыңды жаңарту арқылы өзгеріңдер, сонда сендер Құдайдың жақсы және қабыл алынатын және кемел еркін дәлелдей аласыңдар.»
Мұндай өмірдің мысалы Даниял 1:8 және 3:28-де оқығанымыз болар еді. Олар Құдай үшін өмір сүруді мақсат етті және басқа ешбір Құдайға бас имеді! Және өте практикалық түрде, олардың өмірі Құдайды барлығына жақындатты!
Пауыл өз өмірінің Құдайға даңқ әкелуіне дайын болды. Ол өмір сүру арқылы немесе өлу арқылы Иемізді ұлықтауды қалады. Оған бұл маңызды емес еді. Оның Філіпіліктерге 1:20-25-те не айтқанын тыңдаңыз: «менің ынталы үмітім мен сенімім бойынша, ешнәрседе ұялмаймын, бірақ әрдайымғыдай, қазір де Мәсіх менің денемде ұлықталады, өмірмен немесе өліммен. Өйткені мен үшін өмір сүру Мәсіх, ал өлу – пайда. Бірақ егер мен етте өмір сүрсем, бұл менің еңбегімнен жеміс береді; бірақ мен нені таңдайтынымды айта алмаймын. Өйткені мен екеуінің арасында қысылып тұрмын, кетуге және Мәсіхпен бірге болуға деген тілегім бар, бұл әлдеқайда жақсы. Дегенмен, етте қалу сендер үшін қажеттірек. Және бұған сенімді бола отырып, мен сендердің бәріңмен бірге қалатынымды және сенімдеріңнің ілгерілеуі мен қуанышы үшін жалғастыратынымды білемін.»
Пауыл Мәсіхпен бірге болғысы келді, бірақ ол Філіпідегі әулиелердің Құдаймен рухани өсуін де қалады. Ол олардың өмірінің Құдайдың даңқы үшін жеміс беруін қалады, және ол олардың сенімінің Мәсіх үшін өмір сүруден келетін қуанышқа толы болуын қалады! Сондықтан өліммен немесе өмірмен болсын, ол Мәсіхті оларға жақындатуды, ұлықтауды қалады!
Өмірінің соңында Пауыл былай дей алады: «Өйткені мен қазірдің өзінде сусын құрбандығы ретінде төгіліп жатырмын, және менің кету уақытым жақын. Мен жақсы күресті күрестім, мен жарысты аяқтадым, мен сенімді сақтадым. Ақырында, мен үшін әділдік тәжі дайындалған, оны Иеміз, әділ Сот, маған сол күні береді, және тек маған ғана емес, сонымен қатар Оның келуін сүйгендердің бәріне де» (2 Тімотеге 4:6-8). Пауыл: «Мен Мәсіхті ұлықтадым. Мен желкенді көтеруге дайынмын. Мен Оны сендерге осы жерде Ол үшін қалай өмір сүргенім арқылы жақындаттым, және енді мен Оны өлімім арқылы ұлықтағым келеді!» деп айта алады.
О, біздің өміріміз біз жанасқан адамдарға Құдайды жақындатсын. Олар бізді емес, біз ұлықтағымыз келетін Оны көрсін.
