СҰРАҚ:
Елші деген кім? Елшілер шәкірттерден қалай ерекшеленеді? Жаңа Өсиеттің елшілері қалай және қашан елші болды? Пауыл туралы не айтуға болады? Бүгінде бізде елшілер бар ма?
ЖАУАП:
Лұқа 6:12-16-да біз Исаның бір түн бойы дұға еткеннен кейін «Өзінің шәкірттерін шақырып, олардың арасынан он екі адамды таңдап, оларды елшілер деп атағанын» оқимыз. Содан кейін Он екінің аты аталады. Марқа 3:13-19, сол оқиғаға түсініктеме бере отырып, шәкірттерді елшілерден не ерекшелегені туралы нұсқау береді. Он екі «Онымен бірге болуы үшін және Ол оларды уағыздауға жіберуі үшін, сондай-ақ ауруларды емдеуге және жын-шайтандарды қууға күші болуы үшін» тағайындалды.
Діни көшбасшының немесе мұғалімнің ізбасарлары оның шәкірттері деп аталды. Өзінің қоғамдық қызметінің басында Исаның көптеген шәкірттері болды. Олар Одан үйрену үшін Оның соңынан ерді. Исаның соңынан ергендердің кейбіреулері Оның үйреткендеріне шынымен қызығушылық танытты. Басқалары Оның соңынан қызығушылықпен ерді, ғажайып көруге үміттенді (Жохан 6:2). Тағы басқалары Ол берген тамақ үшін ерді (6:26). Алайда, Ол оларға ұнамайтын немесе түсінбейтін нәрселерді айтқанда, біз мынаны оқимыз: «Оның көптеген шәкірттері мұны естігенде: «Бұл қиын сөз; оны кім түсіне алады?» — деді» және «сол уақыттан бастап Оның көптеген шәкірттері ... Онымен бірге жүрмеді» (6:60,66).
Он екі елші
көбінесе жай ғана «Он екі» деп аталады. Көптеген адамдар Исаны тастап кеткенде, Ол Он екіге бұрылып, олардың да кеткісі келе ме деп сұрады. Симон Петр топ атынан тамаша жауап берді, бірақ олардың бірі Иемізді сататынын мүлдем білмеді: «Ием, біз кімге барамыз? Сізде мәңгілік өмірдің сөздері бар. Біз де Сіздің Мәсіх, тірі Құдайдың Ұлы екеніңізді біліп, сендік» (Жохан 6:67-71). Бұл он екі Исамен бірге Жүдәс Оны сатқанға дейін және Ол тұтқындалғанға дейін қалды. Содан кейін олардың бәрі Оны тастап қашып кетті, Петр тіпті Одан үш рет бас тартты.
Жүдәс өз-өзіне қол жұмсағаннан кейін, және Иеміз қайта тіріліп, аспанға көтерілгеннен кейін, Петр пайғамбарлыққа сәйкес, Жүдәстың орны толтырылуы керек екенін атап өтті. Мәсіхтің қызметі кезінде олармен бірге болған Матиас бұл орынды толтыру үшін таңдалды. Кейінірек, Иеміз Тарстық Саулды, біз Пауыл деп білетін, елшілер қатарына қосты (Елшілердің істері 26:16). Бірақ Пауылды, әрқашан Он екіден бөлек болса да, олар өздерінің қызметі еврейлерге арналған болса, оның басқа халықтарға арналған ерекше қызметі бар деп таныды (Ғалаттықтарға 2:9). Біраз уақыт Пауылмен бірге жұмыс істеген Барнабас та бір рет елші деп аталған (Елшілердің істері 14:14).
Елшілердің істері 1:22-де біз елшілердің ерекше миссиясы Мәсіхтің қайта тірілуінің куәгері болу екенін көреміз. Оның қайта тірілуінің куәгері болу үшін, елші Иемізді көрген болуы керек (1 Қорынттықтарға 9:1). Бұл, әрине, бүгінгі таңдағы киелі жазбалардағы елшілер идеясын жоққа шығарады. Сондай-ақ, Ефестіктерге 2:20 шіркеудің «елшілер мен пайғамбарлардың негізіне салынғанын, Иса Мәсіхтің Өзі бас бұрыштық тас екенін» көрсетеді. Елшілер мен пайғамбарлар көтерілген Мәсіхтің шіркеуге оның ең ерте кезеңдеріндегі ерекше сыйы болды. Ефестіктерге 2:11-16-да айтылған пайғамбарлар Жаңа Өсиет пайғамбарлары, өйткені шіркеу Ескі Өсиет заманында ашылмаған құпия болды.
Шіркеудің негізі
біржола қаланды. Құдай осы негізге салады, бірақ үстіңгі құрылым салынғаннан кейін негізді қалауды жалғастырмайды. Жаңа Өсиеттегі елшілер мен пайғамбарлардың жазбалары шіркеу үшін жер бетінде болған кезде іргелі болып табылады. Өкінішке орай, көптеген адамдар бұларға сүйенбейді, бірақ Ескі Өсиеттегі Иеробоам сияқты (1 Патшалықтар 12:25-33), өздері ойлап тапқан үлгілерге сүйенуге тырысады, олар әдетте Құдайдан келген нәрсенің қандай да бір дәрежеде имитациясы болып табылады.
