Әбба Әке! Біз Саған жақындаймыз...
Әбба, Әке! Біз Саған жақындаймыз Құтқарушымыздың қымбат есімімен; Біз, Сенің балаларың, мұнда жиналып, Енді уәде етілген батаны талап етеміз. Оның қаны бізді күнәларымыздан жуды, Ол арқылы біздің жанымыз жақындайды; Әрі Сенің Рухың да бізге үйретті, «Әбба, Әке!» деп осылай айқайлауды. Бір кездері біз адасқан ұлдардай адастық Ақымақтығымызда Сенен алыста; Бірақ Сенің рақымың, күнәдан асып түсетін, Бізді қайғыдан құтқарды. Сен Өз адасқан ұлдарыңды кешірдің, Әкелік сүйіспеншілікпен сүйдің; Семіз бұзауды сойып, бізді шақырдың Сенімен бірге жоғарыда мәңгі тұруға. Құтқарылу киімдеріне оранып, Сенің дастарханыңда біздің орнымыз бар; Біз қуанамыз, Сен де қуанасың, Сенің рақымыңның байлығында: «Дұрыс», – деп айтқаныңды естиміз, «Біз көңілді және қуанышты болуымыз керек, Мен бір кездері жоғалған балаларымды таптым, Енді олар тірі, бір кездері өлі болғандар». Әбба, Әке, бәрі Саған табынады, Жоғарыдағы жұмақта бәрі қуанады; Ал біздің ішімізде олар Сенің даналығыңның, рақымыңның және сүйіспеншілігіңнің ғажайыптарын үйренеді. Жақында Сенің тағыңның алдына жиналған Барлық балаларың жариялайды: «Даңқ, мәңгілік даңқ, Құдайға және Тоқтыға болсын!» Дж. Г. Дек (1807-1884) бойынша
