Лұқа Исаның аяғындағы адамдар туралы төрт әдемі әңгіме береді:
7-тарауда кешірілген күнәкар енді көп сүйетін – оның жүрегі дұрысталды;
8-тарауда жынды, енді киінген және ақылды – оның жаны дұрысталды;
8-тарауда қызы әлсіздіктен тірілген әке, Иемізге жалынып – оның күші дұрысталды;
10-тарауда Мәриям есімді әйел, Оның сөзін тыңдап – оның түсінігі дұрысталды.
Біздің аятымызда заңгер мәңгілік өмірді мұра етуді екі жазбаға байланыстырды: Заңды қайталау 6:5 және Леуіліктер 19:18. Ол біріншісіне қалай сәйкес келетініне өте сенімді болды, бірақ екіншісінен құтылуға тырысты. Екінші жазбаның талаптарынан құтылу үшін ол саңылау табуға тырысқанда, Иеміз оған «жақсы самариялық» туралы айтты. Бұл арқылы Иеміз оған мәселе «менің көршім кім?» (30-аят) емес, «мен басқаға көрші боламын ба?» (36-аят) екенін көрсетті. Заңгер, діни қызметкер мен леуілік сияқты, бұл жерде толығымен сәтсіздікке ұшырады.
Айналадағы әңгімелер көрсеткендей, ол бірінші сынақта – Заңды қайталау 6:5-тен – өзін жоғары бағалағанына қарамастан, бұл жерде де толығымен сәтсіздікке ұшырады. Үзінді былай басталады: «Міне, бір заңгер тұрып, Оны сынады» (25-аят). Мұндай жағдайда ол ешқашан дұрыс бола алмайды. Біздің жүрегіміз, жанымыз, күшіміз және түсінігіміз Құдайға қатысты тек Исаның аяғына келгенде ғана дұрыс болады – кешірілген, ақылды, жалынатын және үйренетін.
