Міне, біздің құтқарылуымыз үшін көктен түскен Исаның таңғажайып кішіпейілдігі. ЕХОБАМЕН тең ДАНА АДАМ қандай шынымен қадірлі! Ол қаншалықты терең қорланған – Ол «қайғылы адам және қайғымен таныс болған», иә, «құрт және адам емес» болған; Ол Өз халқы «мәңгілік даңқ салмағына» ие болуы үшін, жинақталған қайғы салмағын көтерді. Ол жылады, еңбек етті, шаршады, аш болды және барлық түрлі қиындықтарды бастан кешірді; және не үшін? «Бізді Құдайға жақындату үшін», бізді даңққа көтеру үшін және бізді «айтып жеткізгісіз қуанышқа» толтыру үшін. Ол бізді қалай сүйгенін қараңдар! Оның сүйіспеншілігі «білімнен асып түседі».
Күнәкар, адамды қара! Онда құтқарылу, әділдік және күш бар. Ол құтқару үшін өлді, және айтып жеткізгісіз баталарды беру үшін өмір сүреді. Ол біледі . . .
адамзаттың әлсіздігін, күнәнің салмағын, азғырудың күшін және Құдайдың қаһарын.
Ол да соны сезінді. Ол сені одан құтқаруға қабілетті және дайын. Ол күнәкарларға жаны ашиды және: «Маған келіңдер... мен сендерге тыныштық беремін», – дейді. Ол сенушілерге жаны ашиды және: «Мен сендерді ешқашан тастамаймын және қалдырмаймын», – дейді. Оның көкте де, жерде де жүрегі бірдей; ол нәзік, мейірімді және жомарт; Ол рақым мен даңқ береді, және «тура жүретіндерден ешқандай жақсы нәрсені ұстамайды». О, «Адам Ұлы», бол . . .
әрбір қиындықта менің досым, жердің қараңғы шөліндегі менің серігім және менің мәңгілік таңданысымның нысаны!
Өзін өлімші етпен киіндіріп, Ол біздің көмегімізге ұшады; Қайғы оның басты танысы болды, Және оның серігі қайғы.
