«Сендер де тірі тастар сияқты рухани үйге салынып жатырсыңдар». 1 Петр 2:5
Хаггай – Құдай халқын қайта құру процесіне қатысуға шақырған пайғамбар. Олар: «Иеміздің үйін салуға уақыт келген жоқ» деп айтып жүрген, бірақ ол оларға мына сұрақпен қарсы шықты: «Сендердің өздеріңнің қаптамалы үйлеріңде тұруға уақыт келді ме, ал бұл үй қираған күйінде қалып тұр ма?» Содан кейін ол: «Жолдарыңды мұқият ойланыңдар» деді (Хаггай 1:4-5 NIV). Езра 1:5-те халықтың тұтқыннан ғибадатхананы қайта салуға жақсы ниетпен шыққаны жазылған. Бірақ тұрақты қарсылық туындағанда (Езра 4), өз үйлерін салуға деген қызығушылық Құдайдың үйін салуға деген қызығушылықты алмастырды.
Хаггай бүгін бізге сөйлеп тұр ма? Біз Иеміздің істерінен гөрі өз істерімізге көбірек алаңдап кеттік пе? Оның үйін салуға жұмсаған күш-жігерімізді қайтаратынына сенбейміз бе? Әлде дұшпанның қарсылығы бізді жақсы жұмысқа, үлкен үйге, жаңа көлікке, банктегі көбірек ақшаға және Иемізге қызмет етіп, Оның үйін салудан бұрын көбірек білім алуға шоғырлануға көндірді ме?
Хаггай оларға және бізге жеке проблемаларымыздың көбі Оның үйін салуға деген алаңдаушылығымыздың жоқтығынан туындайтынын айтты. Ол біз қанша алға ұмтылсақ, соншалықты артта қаламыз деді! «Сендер көп күттіңдер, бірақ қараңдар, аз болып шықты. Үйге әкелгендеріңді Мен ұшырып жібердім». Неліктен? «Менің үйім қираған күйінде қалып тұрғанда, әрқайсысың өз үйіңмен айналысып жүргендіктен» (Хаггай 1:9).
Хаггайдың айыптаушы пайғамбарлығы біздің жүрегімізге жете ме? Құдай үйін елемеу – Оны да елемеуіміздің дәлелі. Шынайы қуаныш тек өзімшіл жағдайымызды мойындап, «тірі Құдайдың Шіркеуі болып табылатын Құдайдың үйін» (1 Тімотеге 3:15) салуға қатысқанда ғана келеді. Сонда ғана біз қайта құру процесімен байланысты шынайы батаны сезіне аламыз.
