ХАҒҒАЙДАҒЫ ПАЙҒАМБАРЛЫҚ
Киелі кітаптағы сия ешқашан кеппейді деп есептесек, Хагғайдың пайғамбарлығы айтылғаннан кейін 2500 жыл өтсе де, бүгінгі күнге дейін өзекті болып қала береді. Оның екі қысқа тарауы төрт пайғамбарлықтан тұрады, олар жалқаулық кезеңінде шұғыл қолданыла береді.
Бірінші пайғамбарлық
Алтыншы айда Хагғайдың бірінші пайғамбарлығы жалқаулықты айыптап, халықты қайтадан жұмыс істеуге шақырды. Бір мезгіл олар гүлденген жалқаулықтың ләззатын көрсе де, Жаратқан Ие олардың Өз үйін елемегенін айыптады. Алайда Құдай Өз халқын аштықпен және шығынмен азаптағанда, олар заманның белгілерін оқудан бас тартты. Олар бір пікірде болды: «Уақыт келген жоқ, Жаратқан Иенің үйі салынатын уақыт келген жоқ» (Хагғай 1:2 KJV). Патша жарлығымен жұмыс тоқтағаннан кейін 20 жылдық «демалыстан» кейін олардың қарсылықтары ақылға сыймайтын еді. Хагғайдың бүгінгі өзектілігін көру үшін, халықтың күнәларын Аян 2-3-тегі жеті шіркеуге қатысты Мәсіхтің түсініктемелерімен байланыстырайық.
Осы ынталы адамдарды ерте кездері Құдай үшін бәрін тәуекел еткенде сипаттаған қасиетті от қайда еді? Жетпіс жылдық жер аударудан кейін олар Навуходоносор қиратқан ғибадатхананы салу үшін оралды. Бір қолында қылыш, екінші қолында қалақшамен өмірлерін тәуекел еткенде ешкім оларға кедергі бола алмады (Нехемия 4:17). Бірақ қазір, Сардис шіркеуі сияқты, Жаратқан Ие: «Мен сенің істеріңді Құдай алдында кемел таппадым» (Аян 3:2) деп айтып жатты. Жақсы бастаған адамдар аяқтауға деген еріктерін жоғалтты. Сондықтан Ефес шіркеуі сияқты, қолданылатын сөздер: «Сондықтан қайдан құлағаныңды есіңе ал, өкініп, алғашқы істеріңді істе» (Аян 2:5) болар еді.
Олай болса, Оның есімі үшін еңбек етіп, шаршамаған сол тынымсыз жұмысшылардың алғашқы сүйіспеншілігі қайда еді? Әлемді төңкеруге арналған үлкен жоспарларға не болды, егер циникалық әлем бізді жай ғана төңкеріп тастаса? Ал Жаратқан Иенің үйі қираған күйде қалғанда, олардың өз үйлеріне не болды? Ливанның балқарағайлары олардың төбелерін қаптады, ал Құдайдың мекені қараусыз қалды. Олардың гүлденуінде олар Оның үйінің қирауына жол берді. Бірақ олардың қысқа мерзімді табыстары мәңгілік сыйақыны жоғалту қаупін тудырды. Өйткені олар ерте гүлденулерімен өздерін құттықтағанда, Жаратқан Ие Яһудаға Лаодикиялықтар шіркеуіне айтқан сөздерін айтуы мүмкін еді: «Өйткені сен: 'Мен баймын, және мал-мүлкім көбейді, және ештеңеге мұқтаж емеспін' дейсің: және сенің бақытсыз, және қайғылы, және кедей, және соқыр, және жалаңаш екеніңді білмейсің» (Аян 3:17).
Өнеркәсіптік елдерде сүт пен балды уәде етілген жердегідей ішіп-жеп жатқан біздерге не болды, ал жағымсыз жерлердегі көптеген бауырлардың бұл дүниенің игіліктері аз, бірақ Жаратқан Иеге деген сүйіспеншілігі мол? Ондайларға Жаратқан Ие Смирнадағы шіркеуге айтқандай: «Мен сенің істеріңді, және қайғыңды, және кедейлігіңді білемін (бірақ сен байсың)» (Аян 2:9) дейді.
Екінші пайғамбарлық
Жетінші айда Хагғай пайғамбар қайтадан сөйледі. Бұл уақытта халық бірінші пайғамбарлыққа бағынған еді. Алайда, олар өз жұмыстарына риза болмады, өйткені олар Жаратқан Иенің Өз үйін аяқтау үшін ағаш пайдалану туралы бұйрығына қызықпады. Бірақ әділдік үшін, олар Киелі жазбаны орындады: «Құлағы бар адам Рухтың шіркеулерге не айтып жатқанын естісін» (Аян 2:7). Дегенмен олар әлі де өз жұмыстарының құнын киелі орынның шекелімен өлшеп, киелі орынның шекелдің шынайы өлшемі екенін мойындамады. Егер Құдай үйде тұрса, Оның қатысуы оны салу үшін пайдаланылған барлық күміс, алтын және асыл тастардан да үлкен даңқ еді. Әрине, Соломон салған үйді есінде сақтаған тірі қалғандар болды, ол өте керемет еді (1 Жылнама 22:5). Олар екінші ғибадатхананың салыстырмалы түрде нашар көрінісіне таң қалды. Олар даңқ Құдайының әлі де олардың арасында тұрғанын ұмытқан еді: «Мысырдан шыққанда сендермен жасаған келісімім бойынша, Менің Рухым сендердің араларыңда қалады: қорықпаңдар» (Хагғай 2:5).
Елшілер мен пайғамбарлар өз сыйақыларын алу үшін үйлеріне қайтқанда, Петір бізге «даңқ пен Құдайдың рухы сендердің үстілеріңде тұрады» (1 Петір 4:14) дейді. Сонымен қатар, біз Құдайдың қарапайымдылықпен және шынайылықпен өз Жаратқан Иесіне қарапайым жағдайда қызмет етіп, табынатындарды жек көреді деп ойламауымыз керек. Құдай алтынмен апталған орындықтардан гөрі жақсы адамдарды артық көреді: «Өйткені Менің атымда екі немесе үш адам жиналған жерде, Мен олардың ортасында боламын» (Матай 18:20).
Ал мәңгіліктің киелі орнына не болды? Егер Құдай соңғы үйді біріншіден үлкен етуге уәде берсе, әлі жасырын маннадан дәм тататын әлемнің әлсіздеріне не болды? Ал ақ киім киіп, Құтқарушыларымен бірге жүргенде, Жаңа Иерусалимнің алтынын әлі басатын кедейлерге не болды?
Үшінші пайғамбарлық
Тоғызыншы айда Құдай Өз халқына тағы бір үлкен сабақ берді. Құрбандықтың еті діни қызметкерлердің киімдерімен жанасу арқылы тиген нәрсені қасиетті етті ме? «Діни қызметкерлер жауап беріп: 'Жоқ' деді» (2:12). Керісінше, «егер өлі денемен ластанған біреу осылардың кез келгеніне тисе, ол лас бола ма? Діни қызметкерлер жауап беріп: 'Ол лас болады' деді» (2:13). Бұл сұрақтар ғибадатханаға қатысты жасырын мысалдан тұрады. Егер ғибадатхананың қирандылары лас болса, онда үй қираған күйде жатқанда халық лас болар еді. Бірақ керісінше, үйді қайта арнау тазартуға әсер етті, соның арқасында жаңғырған халық барлық артықшылықтары қалпына келтірілді деп есептей алады. Бұл ғасырлар бойы апостолдық рухани үйдің қирауы кейінгі уақытта куәліктің қалпына келуіне кедергі болмады дегеннің басқа жолы. Өкіну есігі ешқашан жабылмады, ғасырдың қараңғылығы қандай болса да. Немесе Жаратқан Ие Филадельфиядағы шіркеуге айтқандай: «Міне, Мен сенің алдыңа ашық есік қойдым, және оны ешкім жаба алмайды» (Аян 3:8).
Төртінші пайғамбарлық
Соңғы аян Яһуданың билеушісі Зерубаббелге арналған. Даниелде пайғамбарлық етілген бес пұтқа табынушы империя кезінде не болса да, Құдай Өз халқын Мәсіх келгенге дейін сақтайды. Зерубаббел мен Мәсіх екеуі де патшалық әулеттен және екеуі де Матайдың шежіресінде айтылған. Керісінше, құдіретті патшалардың шежірелері ұмытылып кетер еді, ал патшалардың Патшасының әулеті Құдайдың жарлығымен өзгеріссіз қалды. Сондай-ақ бүгінгі күні Патшаға қызмет ететіндер де пұтқа табынушылардың патшалықтары топыраққа айналғанда Онымен бірге билік етеді. Егер біз Онымен бірге азап шексек, Онымен бірге билік етеміз. Сондықтан Ол Тиатирадағы шіркеудегі жеңімпазға айтады: «Ол оларды темір таяқпен басқарады; олар қыш ыдыстар сияқты быт-шыт болады: Мен Әкемнен қалай қабылдасам, солай» (Аян 2:27).
