Иеміз Иса Құдайдың еркін орындау үшін осы дүниеден Адам ретінде өткенде, Оның Әкесі әрдайым Оның алдындағы нысан болды, және Ол әрдайым Оның қолдауына сенді, тіпті Забур 16-да рухта айтқанындай,
Мен Иемді әрдайым алдыма қойдым; өйткені Ол менің оң жағымда, мен қозғалмаймын (Забур 16:8).
Иеміз үшін Әкенің жақындығын Оның мойынсұну және Оның еркіне бағыну жолында әрдайым сезіну қандай жұбаныш және қолдау болды. Оның шәкірттері де Оны тастап кететінін ойлағанда, Оны Әкенің Өзімен бірге болуы туралы білімі қолдады, тіпті Ол айтқанындай,
Міне, сағат келеді, иә, қазір келді, сендер әрқайсысың өз жолыңа тарап кетесіңдер, және Мені жалғыз қалдырасыңдар: бірақ Мен жалғыз емеспін, өйткені Әке Менімен бірге (Жохан 16:32).
Бұл Иеміздің Өз адамдарына берген қымбат уәдесі: тіпті оқшауланса да, немесе жалғыз қалса да, олар Оның Өзінің серіктестігінен жұбаныш пен қуаныш таба алады. Иеміздің еркінен ләззат алатындар және қарапайым мойынсұнумен оны орындауға тырысатындар, Оның Өзінің қатысуын сезінеді, тіпті біз оқығанымыздай,
Кімнің Менің өсиеттерім бар және оларды сақтаса, сол Мені сүйетін адам: және Мені сүйетін адамды Менің Әкем сүйеді, және Мен оны сүйемін, және Өзімді оған көрсетемін (Жохан 14:21).
Бұрын Иеміз Өз қатысуын Өз адамдарына ұжымдық түрде уәде еткен болатын, айтқанындай,
Мен сендерді жұбанышсыз қалдырмаймын: Мен сендерге келемін (Жохан 14:18);
енді уәде жеке әулиеге берілген. Ғасырлар бойы, осы соңғы күндердегідей, Құдайдың адал әулиелері Мәсіхке адалдықтары үшін оқшауланып, жалғыз қалдырылды; егер басқалар тастап кетсе, немесе адалдармен кездесе алмаса, олар әлі де Мәсіхтің серіктестігіне ие бола алады. Олардың Мәсіхтің компаниясынан айырылғаны, Оған адалдықтары үшін немесе Ол бұйырған жағдайларға байланысты, Оның Өзін көрсету уәдесімен өтелуі мүмкін.
Иеміз өлімнен тірілгеннен кейін, Ол Өзін шәкірттеріне үш рет ұжымдық түрде көрсетті (Жохан 21:14); бірақ одан бұрын Ол Өзін Мәриям Магдалинаға көрсетті. Жеке адамға Өзін көрсетуге уәде бергенде, Иеміз оның Өзін сүйетін адамға болатынын анық айтты: Мәриямға Өзін көрсетуде бұл қандай бақытты орындалды. Оны қабірге апарған Исаға деген сүйіспеншілік еді; Оны бағбан деп ойлап, Оған айтқан сөздері оның жүрегі мен санасын Өзінің баурап алғанын көрсетті. Ол жылап тұрып айтты:
«Өйткені олар менің Иемді алып кетті, және оны қайда қойғанын білмеймін»;
және тағы да,
«Егер сен оны алып кеткен болсаң, маған оны қайда қойғаныңды айт, мен оны алып кетемін».
Оның Мәсіхке деген сүйіспеншілігі қаншалықты терең болды! Оған Өзін осылайша көрсетуі оның Оған деген сүйіспеншілігінің арқасында болды.
Сынақтардың ерекше кезеңдері Мәсіхке деген сүйіспеншілігімізді дәлелдейді және Оның бізден істеуді сұраған нәрселеріне мойынсұнуымызды көрсетеді. Бұл сынақтар Оның қатысуының ерекше сезімін әкеледі, тіпті Мәсіхтің өсиеттеріне мойынсұнудағы тұрақты жүріс Оның бізбен бірге болуының тұрақты сезімін әкеледі.
Мәриямға Иеміздің Өзін көрсетуі ерекше болды, тіпті Иса сүйген шәкіртке, Патмоста «Құдай сөзі үшін және Иса Мәсіхтің куәлігі үшін» тұтқында болғанға да солай болды. Жоханға бұл ерекше көрініс шындықтың бай ашылуын әкелді, тек өзі үшін емес, сонымен қатар Құдайдың бүкіл шіркеуі үшін.
Бұл Иеміздің оған ерекше көрінісі болды, ол туралы Пауыл Елшілердің істері 22:17-21-де айтады; онда Иеміз оны еврейлер оның куәлігін қабылдамайтыны туралы ескертті. Кейінірек, Пауыл Иерусалимге оралғанда және Иеміздің ескертуінің шындығын дәлелдегенде,
Иеміз оның қасында тұрып: «Жақсы бол, Пауыл: сен Иерусалимде Мен туралы куәлік еткеніңдей, Римде де куәлік етуің керек», – деді (Елшілердің істері 23:11).
Осы және басқа да Жазбалардан біз Иеміз Өз адамдарына Өзін көрсеткенде, тек жұбаныш пен қуаныш әкеліп қана қоймай, сонымен қатар біздің жолымыздың егжей-тегжейіне қатысты Өз ойын білдіретінін, ескертіп және нұсқау беретінін білеміз, сонда біз мойынсұну жолынан ауытқымас үшін. Оның Өзін осылайша көрсетуінде қандай қуаныштар бар! Өзі және Өз мүдделері туралы қарым-қатынастағы қуаныш, ол біз тап болуымыз мүмкін кез келген сынақтарға төтеп беруге көмектеседі.
Иеміз жақын.
Мәсіхтің Өз қызмет өміріндегі қатысуының шындығын өзі білгеннен кейін, елші Пауыл Филиппідегі әулиелерді мына үгітпен жігерлендіре алды:
Сендердің жұмсақтықтарыңды барлық адамдар білсін. Иеміз жақын (Філіпіліктерге 4:5).
Христиан Құдайдан адамдар алдында өзін көрсетуге шақырылған жоқ, бұл дүниені дұрыстауға тырысуда да, немесе Өз Шебері қабылданбаған дүниеде өзіне құқық талап етуде де емес. Біз Мәсіх сияқты болуымыз керек; Оның жұмсақтығын, момындығын және кішіпейілділігін көрсетуіміз керек; өйткені Ол бізге Өз ізімен жүруіміз үшін үлгі берді. Мәсіхтің ізімен жүргенде, біз адамдардың қарсылығы туралы алаңдамауымыз керек, өйткені «Иеміз жақын». Ол бізді Өзінің аспандық рақымымен қолдайды және Өзінің жақындығын сезіндіреді.
Өз жолының соңына дейін елші Мәсіхтің өзімен бірге болуының шындығын дәлелдеді. Оның Мәсіхке адалдығы және Оның мүдделеріне берілгендігі «Азиядағылардың бәрінің» одан теріс айналуына себеп болды; және Нерон алдындағы көрінісі туралы ол Тімотеге: «Менің бірінші жауабымда ешкім менімен бірге тұрған жоқ», – деп жазды; бірақ ол қоса алады:
Соған қарамастан, Иеміз менімен бірге тұрды (2 Тімотеге 1:15; 2 Тімотеге 4:16-17).
Иеміз Өз адал қызметшісіне қаншалықты жақын болды; ол ең қажет болған кезде оның жанында тұрды.
Міне, Мен сендермен әрдайым біргемін.
Исаның шәкірттеріне аспанға көтерілмес бұрын айтқан бұл сөздері сол уақыттан бері Оның қызметшілері үшін ең үлкен жұбаныш болды. Құдайдың Ұлынан басқа кім мұндай сөздерді айта алар еді? Оның қызметшілерімен бірге болуы туралы уәдесі әрдайым олардың күшінің қайнар көзі ретінде жүзеге асты. Інжіл қақтығыстарында Мәсіхтің Өз қызметшілерімен бірге екендігіне сенімділік арқасында қандай істер жасалды!
Мәсіхтің екі немесе үш адам Оның атына жиналған кездегі қатысуын ұстаған, және оқшаулану мен жалғыздық кезеңдерінде Оның қатысуын түсінген сол сенім, Оның қызмет ету және Оның куәлігі үшін қақтығыс кезеңдеріндегі қатысуын білді. Сенім Мәсіхтің қатысуын түсінеді, бірақ ол Киелі Рухтың күшімен саналы түрде ләззат алады.
Біз көргеніміздей, Патмостың жалғыз тұтқыны Мәсіхтің өзімен бірге екендігін сезіну арқылы қолдау тапты; Інжіл үшін күрестегі пұтқа табынушылардың ұлы елшісі де солай болды. Симон Петр бір кездері Иеміздің қатысуын сезінгенде су үстінде жүрген; және Иеміздің оның куәлігінде өзімен бірге болуының арқасында, ол тұрып, Исраилдің көпшілігіне уағыз айта алды, және Исраилдің билеушілері мен ақсақалдары алдында Исаға батылдықпен куәлік ете алды. Исраилдің билеушілері «олардың Исамен бірге болғанын білді»; бірақ шәкірттердің батылдығының одан әрі құпиясы Исаның олармен бірге болғанын білмеді.
Елшілік күндер өтті, бірақ Иеміз әлі де Өз қызметшілеріне Өз қатысуын береді, өйткені Оның сөздері:
«Міне, Мен сендермен әрдайым, ғасырдың соңына дейін біргемін».
Уәде бүгін де біз үшін қалады, және шіркеу аспанға кеткеннен кейін көтерілетін Иеміздің адал қызметшілері үшін де қалады. Шіркеу аспанға көтерілгенде, патшалықтың Інжілі Иеміздің таңдаулы қызметшілері арқылы таралады, және Ол олармен бірге болады, оларды сынақтарында қолдау үшін және қажеттіліктерінде қамтамасыз ету үшін (Матай 25:44-45).
