Қиыншылық әр есікті қағып, әр терезеден сығалап, қайғы-қасірет бізді қоршап тұрғанда, жүректің мазасыздануына қалай жол бермеуге болады? Қымбат тіректер сынғанда және жарамсыз болғанда, жердегі үміттер үзіліп, жоғалғанда, біз сүйенген адам қолы бізді енді қолдамағанда, ал біз жанашырлық алған жүрек өліп, біздің айқайымызға жауап бермегенде қалай? Жеккөрушілік пен қасиетсіз қақтығыс қасқырдың жағымен тек етті ғана емес, адамдардың жанын да жыртып жатқанда, жердің барлық негіздері бұзылғанда және Иеміздің қайтып келу туралы уәдесі орындалуы өте ұзақ болып көрінгенде қалай қорықпауға болады? Осындай қайғылы күндерде және осындай жағдайларда жүрегіміздің мазасыздануына жол бермеуге және жол қиын әрі ұзақ болса да, жердегі көрініс қорқынышты болса да қорықпауға бола ма?
Тыныштықтың құпиясы
Иә, бұл мүмкін болуы керек, әйтпесе ешқашан алдамайтын немесе көңілін қалдырмайтын Ол бұл сөздерді айтпас еді. Осы ұлы тыныштықтың құпиясын ашу үшін біз Иеміздің осы сөздері арқылы кері жұмыс істеуіміз керек. Барлық жамандықтардың болмауы – Ол бізге беретін және «Менің тыныштығым» деп атайтын тыныштықтың нәтижесі.
Ол біз үшін Өзінің өлімімен тыныштық орнатты, және сол тыныштықты бізге қалдырды, бірақ Ол «Менің тыныштығым» деп айтатын нәрсе басқа және қосымша. Бұл Ол күнәкарлардың Өзіне қарсылығын көтергенде, Өзінің жүрегін толтырған тыныштық, Оның жанының терең, үзілмейтін тыныштығы, ол ешқандай сыртқы жағдайларға байланысты емес, бірақ Ол тұрған және әлі де тұратын жерге – Әкенің құшағына, яғни Ол Әкеге: «Сен Мені әлемнің негізі қаланбай тұрып сүйдің» дегенде айтқан сүйіспеншілікке тиесілі. Осы сүйіспеншілікте Ол тұрды, бұл Оның жүрегінің үйі болды, сондықтан Ол «ӘКЕНІҢ ҚҰШАҒЫНДАҒЫ ЖАЛҒЫЗ ТУЫЛҒАН ҰЛ» деп сипатталады. Бұл тыныштық осы тұратын жермен байланысты, және оның ішінде ғана оны білуге болады.
Бұл тыныштық Оныкі болды, өйткені сол тұратын жер Оныкі болды, ол уақыт ғасырларынан бұрын Оныкі болды, Ол адамдар арасында шатыр құрғанда Оныкі болуын тоқтатқан жоқ. Оның оған құқығы болды және оған лайық болды: толық, әрқашан және мәңгілікке оған лайық болды. Ол жерге келгенде сол тұратын жерді тастап кеткен жоқ, Әкенің құшағы әлі де Оның үйі болды, және оған тиесілі тыныштық Оныкі болды, және Ол: «МЕНІҢ ТЫНЫШТЫҒЫМДЫ СЕНДЕРГЕ БЕРЕМІН» дейді.
Біздің тыныштықтағы тұрағымыз
Бірақ бұл қалай болуы мүмкін? Бұл сұраққа да Ол Өзі жауап берді, өйткені Ол: «Әлем беретіндей емес, Мен сендерге беремін» деп қосты. Әлем өзінің әдемі сарайларының есігінде тұрып, қақпаларында жиналған кедейлер мен мұқтаждарға қайырымдылықтарын таратады, бірақ бұл кедейлер есіктердің табалдырығын аттамайды, олардың есіктердің ішінде орны немесе үлесі жоқ. Иеміз бізге олай бермейді, өйткені Оның тыныштығы біздікі бола алмас еді. Ол біз үшін Өзінің тұрағының есігін ашады және бізге «Келіңдер және көріңдер» деп бұйырады.
Ол бізге Өзінің сүйіспеншілік үйі – Әкенің құшағы – біздікі екенін айтады, Ол оны бізбен Өзінің серіктері және бауырлары ретінде бөліседі және оның қуаныштарын және оған тиесілі өзгермейтін тыныштықты білуімізді қалайды.
Әкенің құшағының терең тыныштығын қандай да бір қиыншылық бұза ала ма? Жерден туындаған дауылдар сол жерде тұратын жүректе жамандықтар тудыра ала ма? Және бұл Құдайдың әр баласының шынайы үйі, бұл олардың қазіргі және мәңгілік тұратын жері. Бұл, әрине, осы қасиетті тыныштықтың құпиясы. Өйткені, Иеміз бұрын: «Бірақ Жұбатушы, яғни Әке Менің атымнан жіберетін Киелі Рух, Ол сендерге барлық нәрсені үйретеді» деп айтқанын ескеріңіз. және Мен сендерге айтқан барлық нәрсені естеріңе түсіреді.»
Ол оларға Әке туралы және Әкенің сүйіспеншілігі туралы айтқан болатын. Оның сөздері Әкенің ашылуы, Әкенің құшағының ашылуы, Оның оларға деген терең сүйіспеншілік ойлары болды. Киелі Рух мұның бәрін олардың есіне түсіруі керек болды және олардың ішіндегі күш болуы керек болды, соның арқасында олар ашылған нәрсеге саналы және ақылды түрде кіруі керек болды. Және олардың үлесі біздікі; сенікі, шаршаған және дірілдеген сенуші, және менікі. Сен және мен Әкенің сүйіспеншілігінде тұрып, қазір және осы жерде барлық түсініктен асатын Мәсіхтің тыныштығын тамашалай аламыз. Қараңғы күдіктердің құрбаны болып, Әке бізді ұмытып кеткендей немесе бізге ашуланғандай қайғы-қасіретіміз бен қорқынышымызды бағып, алыста тұрмайық, бірақ балалардың орнын алып, Әкенің сүйіспеншілігінде тыныштық тауып, сол теңдессіз тыныштықты тамашалайық, және жүрегіміз мазасызданбасын, қорықпасын, әлемдегі қиыншылық біздің тағдырымыз болса да. }
