СҰРАҚ: Марк 10:21-де Иеміз мәсіхшілер ештеңеге ие болмауы керек деп айтып тұр ма?
ЖАУАП: Жауабы «Жоқ» – бірақ осыған біраз тоқталайық.
Құдай Сөзі, Киелі кітап, біртұтас. Ешбір үзінді ешқашан бір-біріне қайшы келмейді, және Жазбаны әрқашан контексте оқу керек. Петр мұны 2 Петр 1:20-21-де атап көрсетті: «Ең алдымен мынаны біліңдер: Киелі жазбадағы ешбір пайғамбарлық адамның жеке түсіндіруінен туындаған емес. Себебі пайғамбарлық ешқашан адамның еркімен келген емес, керісінше, Құдайдың қасиетті адамдары Киелі Рухтың жетелеуімен сөйлеген» (NKJV). Құдай Сөзінің жаулары көбінесе Киелі кітаптағы қайшылықтар деп атайтын нәрселерге назар аударуға тырысады, бірақ осылайша олар Жазба мен оның принциптері туралы өздерінің надандығын көрсетеді.
Марк 10:21 – Исаға келіп, мәңгілік өмірді мұра ету үшін не істеу керектігін сұраған адам туралы әңгіменің бір бөлігі (17-22-аяттар). Матай 19:16-30 және Лұқа 18:18-30-дағы параллель әңгімелерден оның жас билеуші болғанын білеміз. Ол Исаға «Жақсы Ұстаз» деп жүгінді, ал Иса бірден тек Құдай ғана жақсы екенін айтты. Ол оны өсиеттерге сілтеме жасап, адамның өзге адаммен қарым-қатынасына қатысты кейбіреулерін атап өтті. Жас жігіт бұлардың бәрін жастығынан бері сақтағанын айтты. Таза адамдық тұрғыдан ол таңданарлық адам болды, және біз «Иса оған қарап, оны сүйді» деп оқимыз.
Римдіктерге 6:23 бізге айтады «Құдайдың сыйы – Иеміз Иса Мәсіхтегі мәңгілік өмір». Ол мұра арқылы алынбайды, немесе біздің істерімізбен қамтамасыз етілмейді, әйтпесе біз мақтанамыз (Ефестіктерге 2:8-9). Иса бұл жас билеушіге оның бір нәрсе жетіспейтінін айтты. Ол бір нәрсе не болды? Ең бірінші өсиет: «Менен басқа құдайларың болмасын» (Мысырдан шығу 20:3). Міне, адамның проблемасының түбі осында болды. Ол байлығын Құдайды сүйгеннен артық сүйді. Иса – Құдай. Ол бұл адамға: «Бар, қолыңдағының бәрін сат та, кедейлерге бер, сонда сенің аспанда қазынаң болады, сосын келіп, крестіңді алып, Маған ер» деді.
Жас жігіт «бұл сөзге қайғырып, мүлкі көп болғандықтан, қайғырып кетті». Заттар – бұл мүліктер – оған Құдайдан артық болды, және ол Исаны емес, өз мүлкін таңдады. Ол олардан құтылып, түскен ақшаны кедейлерге беруге, сол кездегі ең төменгі өлім құралы – кресті көтеріп, жай ғана Исаға еріп, өзін Оған арнауға дайын болмады. Иеміз Өзінің шәкірттеріне: «Байлардың Құдай Патшалығына кіруі қандай қиын!» деп айтқанда, ауыр жеріне, немесе мәселенің түбіне саусағын тигізді.
Бұл әңгіме берілген жоқ мәсіхші ештеңеге ие болмауы керек деп үйрету үшін. Керісінше, ол біз бен Құдайдың, немесе біз бен Иеміз Исаның арасына бір нәрсе тұрса, мәсіхші болудың мүмкін еместігін баса көрсетеді.
Біз бұл бай жас билеушінің еврей болғанын есте ұстауымыз керек. Құдай Исраил халқына көптеген жердегі баталарды уәде еткен: «егер сендер Иеміз Құдайларыңның дауысына мұқият құлақ ассаңдар, мұқият орындау үшін барлық Мен сендерге бұйырған өсиеттерін» (Заңды қайталау 28:1). Назар аударыңыз, «барлық Оның өсиеттерін». Жазба ешбір қарапайым адамның Құдайдың барлық өсиеттерін орындамағанын анық көрсетеді; және еш жерде Құдай мәңгілік өмірді жақсы істер үшін немесе Оның өсиеттерін орындағаны үшін сыйлық ретінде уәде етпейді.
Негізгі сұрақ бұл әңгімеде «Мәңгілік өмірді қалай алуға болады?» деген. Бұл мәсіхшінің бір нәрсеге ие болуы керек пе, жоқ па деген сұрақ емес. Шын мәнінде, Жазба бойы Құдай біз «меншік құқығы» деп атайтын нәрсені, яғни мүлікке ие болу құқығын мойындайды. Бірақ біз Құдай Сөзін мұқият оқығанда, біз мәсіхшілер Құдай бізге сеніп тапсырған барлық нәрсенің басқарушылары немесе менеджерлері екенімізді табамыз. Бір күні біз оны бізге сеніп тапсырғанға қалай басқарғанымыз туралы есеп беруіміз керек.
