Құрметті христиан оқырман, жоғарыда келтірілген үзіндідегі ертедегі шіркеудің қарапайымдылығы мен балғындығына ойша оралып, біраз қарастырайық. Біз алдымен әулиелердің рухани өскенін, содан кейін олардың көбейгенін
Өркендеуге дайындық
Тарстық Саул, Құдайдың әулиелерінің қатал жауы және қуғыншысы, енді ғана Құдайға бет бұрған еді, бұл сөзсіз өліп бара жатқан шейіт Стефанның дұғасына жауап болды. Осылайша, сырттан келген Шайтанның шабуылы жеңіліп, қуғыншының өзі Мәсіхтің ең ынталы және адал қызметшісіне айналды.
Шіркеу ішінде жұмыс істеген жалғандықтың рухы да Анания мен Сапфираға қатысты қатаң үкіммен айыпталды. Нәтижесінде, шіркеу Құдайдың мейірімімен сыртқы қуғын-сүргіннен және ішкі жемқорлықтан біраз тыныштық тапты.
Жетістіктер
Мұнда шіркеулердің жүріс-тұрысы туралы екі нәрсе айтылған, олар рухани өркендеумен қатар санының артуымен де ерекшеленді: ол «Иемізден қорқумен» және «Киелі Рухтың жұбанышымен» болды. Құдайдың әрбір шынайы қызметшісі бүгінгі жиындарда рухани өркендеу мен санының артуын қаламай ма? Әрине; бірақ, өкінішке орай, біз оны қаншалықты аз көреміз! Себебі жоқ па? Ол денеге сай, Рухқа сай емес жүріс-тұрыста табылуы мүмкін бе?
Рухани өсу
Мұнда бізге шіркеулердің «рухани өскені» айтылған. Тек Құдай сөзі Киелі Рухтың күшімен қызмет етіп, Оның сөзі ретінде қабылданғанда ғана нағыз рухани өсу және әулиелердің ең қасиетті сенімінде нығаюы мүмкін. Біз әулиелер арасында мұндай рухани өсіретін қызметтің көбеюі үшін дұға ете алмаймыз ба?
Иемізден қорқу
Келесі нәрсе – бізге лайықты «Иемізден қорқу» болды. Біз екі немесе үш адам Мәсіхтің атымен жиналған жерде, Ол олардың ортасында болады деп дұрыс айтамыз (Матай 18:20). Бұл Оның әлсіздік пен құлдырау күні үшін де берген баталы қамқорлығы.
Бірақ бұл шындыққа шынымен еніп, сенсек, ол бізде қандай құрмет тудырар еді. Біздің жиналыстағы көзқарасымыз бен мінез-құлқымыз, сондай-ақ жиналмас бұрынғы жүріс-тұрысымыз Оның қатысуының ізін қалдырар еді, әрі күтуде, әрі жүзеге асыруда; солай емес пе?
Киелі Рухтың жұбанышы
Содан кейін, сол ертедегі күндерде, «Киелі Рухтың жұбанышында» бірге жүру болды. Киелі Рухтың мұнда, шіркеуде және сенушіде тұратыны христиан әлемінде ұмытылған шындыққа жақын.
Рух Мәсіхті даңқтау, бізді барлық шындыққа жетелеу, Құдайдың сүйіспеншілігін жүрекке төгу, сенушінің жаны мен ерніне «Әбба, Әке» деген дауысты салу үшін мұнда. Ол сонымен қатар қауымды Әке мен Ұлға ғибадат етуге, мадақтауға және шүкіршілік етуге жетелеу үшін мұнда. Баталы және даңқты артықшылық! Киелі Рухтың жұбанышында жүретіндер бақытты!
Неліктен қазіргі кедейлік?
Олай болса, неліктен біз жиналыстарда рухани қуаттың, майлау мен күштің жоқтығын естиміз? Бұл біздің жеке жолдарымызбен Рухты «қайғыртқанымыздан» немесе біздің қауымдарымызда оны «сөндіргенімізден» немесе кедергі келтіргенімізден емес пе? Бұл Құдайдың алдында ойлануға тұрарлық маңызды мәселелер.
Руханилық пен тақуалықтың бұл жетіспеушілігі Коринтте неге әкелгенін қараңыз — бөлінулер, жанжалдар, келіспеушіліктер, тіпті одан да жаман; сондықтан елші оларға: «Сендер әлі де тәншілсіңдер: өйткені сендердің араларыңда қызғаныш, жанжал және бөлінулер бар болса, сендер тәншіл емессіңдер ме және адамдар сияқты жүрмейсіңдер ме?» (1 Коринттіктерге 3:3) деуге мәжбүр болды. Бұл бүгінгі күні біздің арамызда қаншалықты рас?
Егер Құдайдың шіркеуі әлемнен шынайы бөлініп, қайғырмаған Рухпен, «бір күйеуге айттырылып», «Мәсіхке пәк қыз ретінде ұсынылғанда», оның тарихы қаншалықты басқаша болар еді! Бірақ, өкінішке орай, басқа нысандар пайда болып, Мәсіх жүректегі орнын жоғалтты.
Шіркеудің құлдырау тарихы Ефеске айтылған Иеміздің сөзінде «Сен алғашқы сүйіспеншілігіңді тастадың» деп өте әсерлі айтылған нәрседен басталды; және ол Лаодикеяға жазылған хатта сипатталған жылымық күйінде аяқталады (Аян 2+3).
Жандану мүмкін бе?
Олай болса, қалпына келтіру жолы қандай? Ол «тәубе ету», Иеміздің қолының астында кішірею, Оның алдында шынайы мойындау мен өзін-өзі соттау орнын алу. Сонымен қатар, біз «Құдайға және Оның рақымының сөзіне» барлық уақытқа, демек, осы уақытқа жеткілікті деп толық сеніммен сүйенуіміз керек.
Және біз бүгінгі күні шіркеу тарихының ең жарқын күндеріндегідей, «Иемізден қорқумен және Киелі Рухтың жұбанышында» жүру біздің артықшылығымыз екенін барлық байыптылықпен есте ұстайық. Егер бұл артықшылық пайдаланылмаса, кінә кімде? Және емдеу жолы қайда?
