«Әлемдегі Өзінікін сүйген соң, Ол оларды соңына дейін сүйді» (Жохан 13:1). Қарапайым, шектеусіз «Өзінікі» деген сөз көп нәрсені білдіреді. Адам жүрегінде өзінікі деп атай алатын нәрсеге ерекше қуаныш болады. Бұл иелік етілген нәрсенің құндылығынан гөрі, оның менікі екенін жай ғана сезіну. Дәл осылай, Иеміз біз туралы айтады. Ол сізді өзіңізбен немесе Оған деген әлсіз бағалауыңызбен емес, Оның сізге деген бағалауымен айналыстырғысы келеді.
Сіз бұрын кім болғаныңызды ойламай, толығымен Өзінің ішкі қайнар көзінен сөйлейтін және әрекет ететін осы қасиетті сүйіспеншілікке дайынсыз ба? Ол сізді тозақтан құтқару үшін тек аяушылық пен жанашырлықтан емес, сізге деген сүйіспеншіліктен өлді. Енді Ол сізді Өзінікі деп атайды!
Біз Оның сүйіспеншілігінің себебін ешқашан іздемеуіміз керек, керісінше, оның себебі сол сүйіспеншіліктің өзінде екеніне қанағаттануымыз керек. Біз жай ғана Оның екенімізді мойындауымыз керек! Ол «соңына дейін» сүйеді – әлемдегі жолымыздың соңына дейін! Ол біздің әр қадамымызда болатын сәтсіздікті біледі; Ол жүрегіміздің суықтығын, сенімсіздігін және опасыздығын біледі, бірақ Ол бізді соңына дейін сүйеді!
Оныкі сияқты сыналған сүйіспеншілік болды ма? О, біз оған қаншалықты ауыр салмақ салсақ та, ол қалай төтеп береді. Ол бізді Өзінің сүйіспеншілігін сезінуде Өзіне жақын ұстауға қуанады. Ол біздің сол жерді біліп, өз орнымызды алуымыз үшін өлді – және қазір Ол бізді оны кедергісіз сезінуде ұстау үшін өмір сүреді.
Ол соншалықты үлкен шығынмен алған нәрсесінен оңай бас тартпайды. Оның сүйіспеншілігінің мақсаты қазір Ол жоқта біздің жүрегімізді Өзіне қамтамасыз ету. Өйткені, әлемдегі Өзінікін сүйген соң, Ол оларды соңына дейін сүйеді.
