Сіз ешқашан: «Менің құтқарылуыма неге сенімділігім жоқ? Бір күні құтқарылғандай сезінемін, ал келесі күні олай емеспін», – деп сұрадыңыз ба? Сіз Мәсіхтің өлімі ғана сізге қауіпсіздік беретінін түсінуіңіз мүмкін, бірақ сізді сенімді ететін нәрсе – сіздің сезімдеріңіз деп ойлайсыз. Адамның қиялы құтқарылуды былай көреді: «Мәңгілік өмірге үміттенуің үшін, Мен сендерге, Құдай Ұлының Есіміне сенетіндерге, осы бақытты сезімдерді бердім». Енді Інжіліңізді 1 Жохан 5:13 ашып, адамның қиялындағы ойларды Құдайдың Сөзімен салыстырыңыз, онда былай делінген:
Мен бұл нәрселерді Құдай Ұлының есіміне сенетін сендерге жаздым, сонда сендердің мәңгілік өмірлерің бар екенін білесіңдер.
Мысырдан шығу 11-12-де Жаратқан Ие Мысырдағы әрбір үйдің есік жақтауларына қозының қаны жағылмаған тұңғыштарына өлім жазасын жариялады. Енді, Исраилдің тұңғыш ұлдары сол сот түнінде қауіпсіз екенін қалай білді? Екі үйге барып, олардың не айтатынын тыңдайық.
Бірінші үйде бәрі қорқыныштан дірілдеп тұр. Неге сонша қорқатындарын сұрағанымызда, тұңғыш ұл бізге өлім періштесі бүгін түнде келетінін және не болатынын білмейтінін айтады.
Жоюшы періште біздің үйімізден өткенде, мен қауіпсіз екенімді білемін, бірақ оған дейін сенімді бола алмаймын. Келесі үйде олар құтқарылуына сенімді екенін айтады, бірақ біз мұны өркөкіректік деп ойлаймыз. Мен тек жақсылыққа үміттене аламын.
Біз: «Исраилдің Құдайы Өз халқына қауіпсіздік жолын қамтамасыз еткен жоқ па?» – деп сұраймыз. Ұлы: «Иә, және біз Құдай айтқанды істедік. Мінсіз қозының қаны есік жақтауларына шашылды, бірақ біз әлі де қауіпсіздігімізге сенімді емеспіз», – деп жауап береді.
Енді келесі үйге барайық. Қандай айырмашылық! Бәрі бақытты. Олардың есік жақтаулары боялған, және олар қуырылған қозыны жеп отыр. Мұндай салтанатты түнде неге сонша қуаныш? Олар: «Біз Ехобаның жорық бұйрықтарын күтіп отырмыз, содан кейін Мысырмен қоштасамыз», – деп жауап береді.
«Бірақ, бұл сот түні екенін білмейсіңдер ме?»
Әрине, бірақ біздің тұңғыш ұлымыз қауіпсіз. Қан Құдайдың бұйрығы бойынша жағылды.
«Бірақ бұл келесі үйде де жасалды», – деп жауап береміз, – «және олар қауіпсіздігіне сенімсіз болғандықтан бақытсыз».
Тұңғыш ұл нық жауап береді: «Бізде қаннан да артық нәрсе бар. Бізде бұл туралы Құдайдың Сөзі бар. Құдай: «Қанды көргенде, Мен сендерден өтемін», – деді. Құдай сырттағы қанға қанағаттанды, ал біз іштегі Оның Сөзіне қанағаттандық. Шашылған қан бізді қауіпсіз етеді, ал Құдайдың Сөзі бізді сенімді етеді».
Осы екі үйдің қайсысы қауіпсіз болды? Жауап – екеуі де бірдей қауіпсіз болды, өйткені олардың қауіпсіздігі тек Құдайдың сырттағы қан туралы ойына байланысты болды, ал іштегі сезімдеріне емес. Егер сіз өз баталарыңызға сенімді болғыңыз келсе, ішкі эмоцияларыңыздың тұрақсыз куәлігін тыңдамаңыз. Оның орнына Құдайдың қателеспес Сөзін тыңдаңыз:
Шынында да, Мен сендерге айтамын, Маған сенетін адамның мәңгілік өмірі бар» (Жохан 6:47).
Тағы бір мысал келтірейін. Бір адам үйді жалға алуды сұрайды, бірақ иесі оған жауап бермейді. Бір күні көршісі: «Сіз бұл үйді аласыз деп сенімдімін. Өткен Рождествода иесі сізге сыйлық жібергенін есіңізде ме? Ол сізге кеше де қол бұлғады», – дейді. Бұл сөздер адамды үмітке толтырады.
Келесі күні басқа көршісі: «Менің ойымша, сіз бұл үйді алмайсыз. Басқа біреу де оны жалға алуды сұрады, және ол иесінің жақсы досы», – дейді. Адамның жарқын үміттері сабын көпіршіктері сияқты жарылып кетеді. Бір күні оның үміті бар, ал келесі күні ол күмәнға толы.
Содан кейін иесінен хат келеді. Оны оқығанда оның жүзі күдіктен қуанышқа өзгереді. Ол әйеліне: «Енді бәрі шешілді. Иесі үй біздікі, біз оны қанша уақыт жалға алғымыз келсе де», – деп айқайлайды. Адамның пікірлері енді маңызды емес, өйткені бізде иесінің жазбаша сөзі бар».
Көптеген адамдар осындай жағдайда, адамдардың пікірлерінен немесе жүректерінің сезімдерінен мазасызданады. Олар ақыры Құдай Сөзінің сенімділігін алғанда ғана, күмәнның орнын сенімділік басады.
Құдай сөйлегенде, сенімсіз адамның лағынеттелуін немесе сенушінің құтқарылуын жарияласа да, сенімділік болуы керек.
Мәңгілікке, Уа, Жаратқан Ие, Сенің сөзің көкте бекітілген» (Забур 119:89).
Оның Сөзі бәрін шешеді.
Ол айтты ма, және оны істемей ме? Немесе Ол сөйледі ме, және оны орындамай ма?» (Сандар 23:19).
Бірақ сіз: «Менде дұрыс сенімнің жеткілікті екеніне қалай сенімді бола аламын?» – деп сұрауыңыз мүмкін. Бұл сіздің сеніміңіздің дұрыс түрі немесе мөлшері туралы емес, сіз сенетін Тұлғаның сенімділігі туралы. Сіз дұрыс Тұлғаға – Құдай Ұлына сенім артасыз ба?
Бір адам Мәсіхті суға батып бара жатқан адамның ұстауымен ұстайды, ал екіншісі Оның киімінің етегіне ғана тиеді, бірақ екеуі де бірдей қауіпсіз. Олар екеуі де бірдей жаңалық ашты. Олар Мәсіхке және Оның Сөзіне толықтай сене алады және Оның аяқталған ісінің мәңгілік тиімділігіне сенімді түрде сүйене алады.
Сіздің сенімділігіңіз жақсы істеріңізге, діни әрекеттеріңізге, сезімдеріңізге немесе моральдық тәрбиеңізге негізделмегеніне көз жеткізіңіз. Сіз мұндай нәрселерге ең күшті сеніммен қарап, әлі де мәңгілікке жойылуыңыз мүмкін. Мәсіхке деген ең әлсіз сенім мәңгілікке құтқарады; өзіне деген ең күшті сенім пайдасыз.
«Мен Оған сенемін», – деді бір күні мұңды қыз, – «бірақ мен өтірік айтып қалуым мүмкін деп қорқамын, сондықтан құтқарылдым деп айтқым келмейді». Бұл қыздың әкесі қой сатып алу үшін мал базарына кеткен, әлі оралмаған еді. Сондықтан мен: «Енді, әкең үйге келгенде, одан қанша қой сатып алғанын сұрасаң, ол «он» десе. Кейінірек біреу сенен әкең бүгін қанша қой сатып алғанын сұраса, сен: «Айтқым келмейді, өйткені мен өтірік айтып қалуым мүмкін», – деп жауап берсең», – дедім. Жанында тұрған анасы әділ ашумен: «Бірақ бұл оның әкесін өтірікші еткен болар еді!» – деп айқайлады.
Осы сияқты, бұл ниеті жақсы қыз: «Мен Оған сенемін, бірақ мен өтірік айтып қалуым мүмкін деп қорқамын, сондықтан құтқарылдым деп айтқым келмейді», – деп Мәсіхті өтірікші етті. Мәсіх былай деді:
Маған сенетін адамның мәңгілік өмірі бар» (Жохан 6:47).
Содан кейін сіз: «Мен сенетініме қалай сенімді бола аламын? Сеніміме неғұрлым көп қарасам, соғұрлым аз сияқты көрінеді», – деп сұрауыңыз мүмкін. Мүмкін сіз қате бағытқа қарап тұрсыз. Сіздің сенуге тырысуыңыз тек қате жолда екеніңізді көрсетеді.
Тағы бір мысал келтірейін. Бір кеште, белгілі өтірікші адам сізге досыңыздың автокөлік апатынан қаза тапқанын айтады. Сіз оған сенуіңіз екіталай, өйткені сіз оны тым жақсы білесіз. Бірақ содан кейін көршіңіз сізге сол жаман хабарды айтады. Бұл жолы сіз: «Сіз айтқандықтан, мен сенемін», – дейсіз. Мен: «Неге сіз көршіңізге сенесіз, ал өтірікшіге сенбейсіз?» – деп сұраймын. Сіз: «Көршімнің кім екеніне және не екеніне байланысты. Ол маған ешқашан өтірік айтқан емес, және мен оның ешқашан өтірік айтпайтынын білемін», – деп жауап бересіз.
Дәл осылай, мен Інжілге сене алатынымды білемін, өйткені маған хабарды жеткізетін Тұлғаға байланысты.
Егер біз адамдардың куәлігін қабылдасақ, Құдайдың куәлігі одан да ұлы; өйткені бұл Оның Ұлы туралы куәлік еткен Құдайдың куәлігі... Құдайға сенбейтін адам Оны өтірікші етті, өйткені ол Құдайдың Өз Ұлы туралы берген куәлігіне сенбеді» (1 Жохан 5:9-10).
Бір күні мазасызданған адам уағызшыға: «Мен сене алмаймын», – деді. Уағызшы: «Кімге сене алмайсың?» – деп сұрады. Бұл сұрақ мәселені шешті. Ол сенімді өзінің ішінде сезінуі керек нәрсе ретінде қарастырған, сонда ғана ол жұмаққа лайық екеніне сенімді болады. Бірақ сенім әрқашан сыртқа, Мәсіхке және Оның аяқталған ісіне қарайды және екеуі туралы да адал Құдайдың куәлігін тыңдайды.
Сыртқы көзқарас ішкі тыныштық әкеледі. Адам бетін күнге бұрғанда, оның көлеңкесі артында қалады. Сіз өзіңізге және көктегі даңқталған Мәсіхке бір уақытта қарай алмайсыз. Құдайдың Ұлы сіздің сеніміңізді жеңеді: Оның аяқталған ісі сізді мәңгілікке қауіпсіз етеді, ал Құдайдың Сөзі сізге құтқарылудың сенімділігін береді.
