Солтүстік Атлант мұхитының сұрғылт суларын кесіп өткен кемеде көңілімді қаралы ойлар биледі: Құдайдың шіркеуіндегі жағдай, дүниеқоңыздықтың артуы, үміт артқан көптеген адамдардың ақиқаттан бас тартуы, қызмет пен куәліктегі күштің жоқтығы, ежелгілер сияқты ақиқатты шынайы жеткізе алатын адамдардың аздығы: осының бәрі менің ойымды толтырды, мен түнде жатқанда осылар туралы ойландым. Кеме дауылды теңізде екі жаққа тербеліп тұрды, айнала менің ойларыма сәйкес келді. Осылайша түн өтті; содан кейін кезекшілер ауысты; ортаңғы кезекшілік таңға ұласты, қоңырау соғылғанда, кварталмейстердің дауысы «Бәрі жақсы!» деп жаңғырды.
Кеме әлі де тербеліп, шайқалып тұрды, қараңғылық бұрынғыдан да тереңірек көрінді, бірақ таңғы шақыру менің ойымды өзгертті; мен Пауылдың кеме апатын есіме түсірдім, және жағдай ең қараңғы болған кезде Құдайдың періштесі оның қасында тұрып: «Қорықпа, Пауыл» дегенін есіме түсірдім. Пауыл мінген кеме қирады, бірақ барлық адамдар аман-есен жағаға жетті, және бұл Құдай тарапынан жазылған оқиғаның пайғамбарлық мағынасы бар сияқты: адамдардың әрбір ұйымы ақиқаттың ыдысы ретінде сәтсіздікке ұшырайды, және еттің қолына артылған барлық үміт жойылады, бірақ Құдайдың ісі қалады, және Оның мейірімді Рухымен жанасқан және Мәсіхке келген әрбір жан аман-есен жағаға жетеді, сол жерде Құдайдың мәңгілік мақсаттарының орындалуының барлық даңқында тұрады.
Бұл жігерлендіретін тақырып болды, мен оны ойлаған сайын көңілім көтерілді, өйткені көңілді «Бәрі жақсы!» деген сөз жанымда ән салды, және мен оның Иесін өлтірген әлеммен қол ұстасқан сол сенімсіз кәсіпте жақсы жаққа ешқандай өзгеріс күтуге болмайтынын білсем де,
өйткені зұлым адамдар мен азғырушылар одан сайын нашарлай береді (2 Тімотеге 3:13), сонда да бәріне қарамастан Құдайдың салтанат құруының жарқын болашағы қараңғылықтағы жарық сияқты жарқырады. Біздің ойларымыз бен сеніміміз жерден аспанға, өлімнің үстемдігін жойған және қазір Құдайдың тағында тірілу өмірінің барлық күшімен өмір сүретін Біреуге бұрылуы керек. Қараңғылық өтіп барады, және сенім арқылы біз таңғы жарқын Жұлдыздың қазірдің өзінде жарқырап тұрғанын көреміз, және біз бәрі жақсы екенін білеміз.
Ақыры таң кабина терезесінен атқанда, мен күнделікті мәтінді оқу үшін Киелі кітап мәтінінің күнтізбесін алдым. Ол мынадай болды:
Мен, сенің Құдайың Жаратқан Ие, оң қолыңнан ұстап, саған: «Қорықпа; Мен саған көмектесемін» деймін (Ишая 41:13) және
Ол әлсіздерге күш береді (Ишая 40:29). Осылайша біздің мейірімді Иеміз арқылы сенім нығаяды, және Ол қол ұстағанда, және Оның күші біздің әлсіздігімізде кемелденгенде, біз кезекшілік етеміз және таңды, «бұлтсыз таңды» күтеміз; айналамыздағы қараңғылықты сенімнің «Бәрі жақсы!» деген айқайымен қуантамыз.
