"Ол жаншылған қамысты сындырмайды, әрі бықсыған білтені сөндірмейді!" (Матай 12:20)Иса менің жүрегімдей қателікке толы, опасыз, жиіркенішті жүректі қабылдай ма? ӨТКЕН ШАҚ — қаншама ұмытылған анттар — бұзылған келісімдер — дұғасыз күндер! Мен қанша рет жаңа шешімдер қабылдадым, және сонша рет қамыс азғырудың алғашқы соққысына мойынсұнды!
О, менің жаным! Сен шынымен де төменсің — қалған нәрселер "өлуге дайын" сияқты. Бірақ сенің Құтқарушы-Құдайың сені "өлімге бермейді". Қамыс жаншылған — бірақ Ол оны тамырымен жұлып алмайды. Білте бықсыған шоққа айналған — бірақ Ол сөніп бара жатқан жалынды үрлейді.
Неліктен сүйікті Құтқарушыңның жүрегін — осы қайталанатын құлдыраулармен жаралайсың? Ол сенен бас тартпайды — бас тарта алмайды! Бар, әлсіздігің мен сенімсіздігіңді жоқта. Күш үшін Қуаттыға жыла.
Шаршаған және әлсіреген жан! Сенде сүйенетін Құдіретті қол бар. "Ол ешқашан әлсіремейді немесе шаршамайды!" Оның өз мейірімді уәдесін тыңда: "Қорықпа — өйткені Мен сенімен біргемін. Жүрегіңді түсірме — өйткені Мен сенің Құдайыңмын. Мен сені нығайтамын және саған көмектесемін. Мен сені Жеңімпаз оң қолыммен қолдаймын!" Барлық жалған тіректерің мен баспаналарыңды тастап, мынау сенің шешімің болсын: "Мен әрқашан Жаратқан Иеге сенемін, өйткені Жаратқан Ие Құдай мәңгілік Жартас!"
