СҰРАҚ: Егер менде ақша болса және шіркеу жобаға қаржылық қажеттілік туралы хабарласа, сонымен бірге менің отбасымда шұғыл қажеттілік туындаса, қайсысына беруім керек?
ЖАУАП: Осы басымдықтар туралы сұраққа жауап беруге тырысқанда, біз бірнеше қағидаларды ескеруіміз керек. Кейде біз Құдай Сөзінің қағидалары қарама-қайшы деп ойлаймыз, бірақ біз Құдайдың ешқашан Өзіне қайшы келмейтінін білеміз. Ол әрқашан дұрыс, Оның Сөзі әрқашан дұрыс, бірақ біз Ақиқат Сөзін дұрыс бөлуіміз керек.
Ең алдымен, Иеміз Иса Мәсіхтің Өзі Матай 6:33-те (NKJV) бізге «ең алдымен Құдайдың Патшалығын және Оның әділдігін іздеңдер, сонда бұлардың бәрі сендерге қосылады» деп айтады. Ал 1 Тімотеге 5:8-де: «Егер кімде-кім өзінің туыстарына, әсіресе өз үйіндегілерге қамқорлық жасамаса, ол иманнан бас тартқан және имансыздан да жаман» делінген. Бұл Киелі жазбаның маңызды қағидалары, анық және түсінуге оңай. Сұрақ оларды қалай дұрыс қолдану керектігінде болуы мүмкін.
1 Патшалықтар 17:8-16-да Құдай Өзінің пайғамбары Ілияға Зарефаттың пұтқа табынатын қаласына барып тұруды бұйырады, оған сол жердегі жесір әйелге оны қамтамасыз етуді бұйырғанын айтады. Ілия мойынсұнып барады, қала қақпасының сыртында жесір әйелді кездестіреді және одан сусын мен бір тілім нан сұрайды. Жесір әйел оған өзі мен ұлына соңғы тамақ дайындауға жетерлік ұн мен майы ғана қалғанын айтады. Ілия оған: «Алдымен маған одан кішкене нан пісіріп бер» ... содан кейін өзіңе және ұлыңа дайында», – деп, Иеміз жерге қайта жаңбыр жібергенге дейін оларды қамтамасыз ететініне сендіреді. Әйел солай істеді және нәтиже Ілия айтқандай болды. Бұл оқиғаға Құдайдың мүдделері тікелей қатысты болды. Егер жесір әйел Ілияны қамтамасыз ететін болса, онда Құдай оны қамтамасыз етуі керек. Құдайдың айтқанына Ілияның да, жесір әйелдің де сенімін оңай көруге болады.
Дегенмен, осымен бірге біз сұрауымыз керек: Сұрақ қоюшы айтып отырған «шұғыл қажеттілік» деген не? Бұл шынайы қажеттілік пе, өмір мен өлім мәселесі ме, әлде бұл отбасының қалауы ғана ма? Бұл ұзартуға болмайтын мерзім мәселесі ме?
Мен немесе менің отбасым қаншалықты құрбандыққа баруға дайынбыз? Біз азға қанағат етуге немесе біз үшін маңызды нәрсесіз өмір сүруге, Иемізге Оның қызметінде пайдалану үшін беруге немесе басқа біреудің азабын жеңілдетуге дайынбыз ба? Коринттіктер туралы Пауыл 2 Коринттіктерге 8:2-4-те былай деп жазады: «олардың қайғы-қасіреттің үлкен сынағында қуаныштарының молдығы мен терең кедейліктері олардың жомарттығының байлығында мол болды, өйткені мен олардың қабілеттеріне қарай, иә, тіпті қабілеттерінен тыс, ерікті түрде бергеніне куәлік етемін, бізден сыйлықты және әулиелерге қызмет ету қауымдастығын қабылдауымызды өте қатты өтінді.»
Екінші жағынан, егер жергілікті шіркеу өзі қолға алған жобаға қаржылық қажеттілік туралы хабарласа, бұл Ілия мен Зарефаттағы жесір әйел туралы әңгімеде көргеніміздей емес. Қаржы қажет ететін жобаны қолға алған шіркеу Құдайдың Өз пайғамбарын бір жерге жіберіп, оның қажеттіліктері қалай өтелетінін айтқанымен бірдей емес. Сонымен қатар, Шіркеу бұйырмауы да, талап етпеуі де керек. Киелі жазба бүкіл Шіркеуді Мәсіхке бағынышты деп санайды (Ефестіктерге 5:24), және егер бұл бүкіл Шіркеу үшін дұрыс болса, онда ол әрбір жергілікті шіркеуді сипаттауы керек.
Ескі Өсиеттегі Исраилге Құдайға ондық беру бұйырылды – Құдай оған берген нәрсенің 10 пайызы. Бұл Құдайға тиесілі болды. Бұған қоса құрбандықтар мен ерікті садақалар берілді.
Бүгінгі христиан заңға бағынышты емес. Христианға табысының белгілі бір пайызын Құдайға беру туралы бұйрық жоқ. Оған: «Сондықтан әркім жүрегінде қалағанындай берсін, ықылассыз немесе мәжбүрлі түрде емес, өйткені Құдай қуанышты берушіні сүйеді» (2 Коринттіктерге 9:7) делінген. Біз христиандық беру қағидаларын 2 Коринттіктерге 8 және 9 тарауларында, 1 Коринттіктерге 16:1-2, Еврейлерге 13:15-16, Ғалаттықтарға 6:10, Елшілердің істері 11:27-30, Елшілердің істері 20:35 және Жаңа Өсиеттің басқа жерлерінен үйренеміз. Өкінішке орай, көптеген христиандар, әсіресе уағызшылар, Ескі Өсиетте Исраилге бұйырылған нәрсе мен бүгінгі рақым дәуірінде христианға берілген артықшылық арасындағы айырмашылықты көре алмайды.
Ақыр соңында шешім қабылдау сізге байланысты. Отбасыңыздан немесе шіркеуден келетін қысымға берілмей, Иеміздің сізге жол көрсетуін сұрап, дұға етіп шешім қабылдаңыз.
