Еврейлерге хат кітабында ешбір жазушы аталмаған, бірақ Құдайдан басталады. Ол Жаңа Өсиет аянын Ескі Өсиетпен үйлесімді, сонымен қатар оған үлкен қарама-қайшылықта екенін көрсетеді. Шынында да, пайғамбарлықтар, үлгілер мен тұлғалар Құдайдың қазір Өз Ұлы, барлық нәрсенің Жаратушысы және Ұстаушысы арқылы аспаннан сөйлеуінде таңғажайып орындалуын табады. Оның мәңгілік Құдайлығы мен шынайы адамдығы анық және мұқият жарияланған, және Ол Өзі Құдайдың ойының Ескі Өсиеттегі әрбір ішінара аянын алмастырады.
Мұнда біз Оның құтқарудың ұлы ісін Құдай алдындағы мәңгілік құндылығында көреміз. Ол аспанға кіріп, Израильдің жердегі үмітіне қарама-қайшы, әрбір құтқарылған жан үшін аспандағы және мәңгілік мұраны орнатқан деп қарастырылады. Ол аспаннан өткен ұлы Бас діни қызметкер, Ол арқылы біз Құдайға жақындап, ғибадат етеміз, Ол Өз әулиелерін қазіргі қажеттіліктерінде қолдайды және жанашырлық танытады. Иманды адам жерде деп қарастырылады, бірақ аспандағы үмітке ие, сондықтан иманды адам жағымсыз әлем арқылы өтіп бара жатқан жолаушы ретінде көрінеді. Жердегі сипаттағы барлық дін – тіпті бұрын Құдай орнатқан иудаизм де – осы аспандағы аянның даңқына жауласқан «лагерь» ретінде қарастырылады (Евр. 13:13).
Еврейлерге хат христианның сенімі, жүрісі және ғибадаты туралы шекара сызықтарының айқындығында бағалы сабақтар береді.
