Олай болса, біздің құтқарушы Құдайымыз, Мәсіхте толықтай ашылған Ол:
«барлық жұбаныштың Құдайы» екенін білу қандай бақыт! Бұл сөз тіркесінің алдында тағы бір сөз тіркесі бар –
«мейірімділік Әкесі»; яғни, біздің түсінігімізше, Иеміз Иса Мәсіх арқылы бізге берілген мейірімділік немесе жанашырлық Оның Әкенің жүрегінен бізге қарай ағып келген. (Римдіктерге 12:1; 1 Жохан 3:1 салыстырыңыз.) Сол сияқты, Құдай – қабылдауға болатын барлық жұбаныштың қасиетті қайнары және Ол осылай, өйткені Ол – қайта тірілу Құдайы. Енді Ол сүйікті Ұлының өлімінде толықтай даңқталғаннан кейін, Ол Өзінің жұбаныштарының қуатты ағынын, Өз тарапынан еш кедергісіз, дүниенің кез келген жеріндегі халқының қайғылы жүректеріне ағызуға әділдікпен ерікті.
Кез келген мұқтаждық пен қиыншылық кезінде оның ағынына жалғыз кедергі біздің өз жағдайымыздан табылады. Ол оны беру үшін айқын жол ашты; бірақ, өкінішке орай! оны қабылдауға біздің сенімсіздігіміз бен үмітсіздігіміз жиі кедергі болады.
Құдай жұбанышының ерекшелігі
Осымен қатар, егер Ол
«барлық жұбаныштың Құдайы» болса, Одан тыс ешқандай жұбаныш жоқ екенін есте ұстау керек. Оның халқының қайғылы кемшіліктерінің бірі – олар қайғы-қасірет кезінде жиі басқа көздерден жеңілдік пен жұбаныш іздейді; осылайша олар Оның тәртіпке салуымен болған сынақтары арқылы үйреткісі келген қасиетті сабақтарды жіберіп алады. Ежелгі Исраил сияқты, қысымға ұшырағанда бірден Өзіне бет бұрудың орнына, олар жиі су ұстай алмайтын сынған құдықтарға жүгінеді. Көрінбейтін нәрселердің арасында өмір сүрмей, олар адамдық жанашырлық пен қолдауды қалайды және осылайша өздерін жұбатуға тырысады, бірақ ерте ме, кеш пе, олар ең көп қалаған және өздері үшін алған нәрсе тек қайғының тағы бір құралы болғанын түсінеді. Жоқ! Құдай –
«барлық жұбаныштың Құдайы», және Оның қайғырушылары Оған ғана тәуелді, өйткені Ол ғана олардың қап киімін шешіп, оларды қуанышпен белдеулеп, Оған мадақ айтуға және үнсіз қалмауға мәжбүр ете алады. Оған ғана күтудің осы ұстанымын қабылдай отырып, олар көп ұзамай, егер жылау түнде болса, таңертең қуаныш келетінін біледі. Сондықтан, осы екі нәрсе біздің жүрегімізге қашалып жазылсын: Ол Өзі біздің барлық жұбанышымыздың қайнары, және басқа жерде ешқандай жұбаныш табылмауы керек.
Құдайдың жұбатушы сипаты
Сондай-ақ, жұбату – Оның сипаты екенін, яғни Оның жұбатушы Құдай екенін атап өту керек. Елші айтқандай:
Ол бізді барлық қиыншылықтарымызда жұбатады (2 Қорынттықтарға 1:4)
және 7-тарауда тағы да:
Дегенмен, Құдай, құлағандарды жұбатады (2 Қорынттықтарға 7:6)
Сол сияқты Забурда да, мысалы:
Ол жүрегі жараланғандарды емдейді, және олардың жараларын таңады (Забур 147:3)
Осы үзінділердің әрқайсысында етістіктің қазіргі шақта екенін, әрекеттің сәйкесінше сипаттамалық екенін, сондықтан бұл Құдайдың біз Оған күтсек кейде істейтін ісі емес, керісінше Оның сипаты мен қуанышы болғандықтан әрдайым істейтін ісі екенін байқаймыз. Сондықтан, Ол жұбатуға дайын ба деген сұрақ ешқашан туындамауы керек. Керісінше, бұл: біз Одан осы қасиетті қызметті қабылдауға дайынбыз ба? Біздің қарым-қатынас жасайтын Құдайымыз қандай! Өз сүйікті Ұлын сыйға тарту арқылы өлімнің қараңғы патшалығында Өз жүрегін толықтай ашқан; «мейірімге бай, бізді сүйген үлкен сүйіспеншілігі үшін ... бізді Мәсіхпен бірге тірілткен»; және біз қайғы мен қиыншылық біздің үлесіміз болатын әлемнен өтіп бара жатқанда, Өзін бізге жұбатушы Құдай ретінде көрсететін – Пауыл айтқандай,
«барлық қиыншылықтарымызда бізді жұбататын» Құдай. Ол әлі де сол емес пе? Ол біздің әлсіздіктерімізді сезіне алмайтын Емес, сондықтан біз қажетті мейірім мен уақтылы көмек үшін рақым тағына батыл келе аламыз.
«барлық қиыншылықтарымызда бізді жұбататын» Құдай. Ол әлі де сол емес пе? Ол біздің әлсіздіктерімізді сезіне алмайтын Емес, сондықтан біз қажетті мейірім мен уақтылы көмек үшін рақым тағына батыл келе аламыз.
Шаршаған, ауыртпалық басқан және қайғылы жүректер үшін бұл қандай жұбаныш хабары!
