Жаратқан Ие қалпына келтіреді
Сонда Дәуіт және онымен бірге болған халық дауыстарын көтеріп, жылауға күштері қалмағанша жылады. —1 Самуил 30:4 JND
Мұнда біз Дәуіт пен оның мықты адамдарын, тек өздерінің бастарына салған қорқынышты жағдайлармен ғана емес, сонымен қатар жау, амалектіктер тарапынан да жеңілгенін көреміз. Қандай көрініс! Олардың иелігінде болғанның бәрі толығымен жоғалды. Олардың күштері таусылып, болашаққа бет бұруға батылдары жетпеді. Жанның Құдайдан басқа ештеңе қалмағанын түсінген кездегі драмалық тәжірибе! Олар бағалаған және сүйгеннің бәрі жоғалды; тек Құдай қалды.
Кейде Құдай, Өзінің рақымымен, біздің өмірімізде түсінбейтін нәрселердің болуына жол береді. Бұл нәрселер бізді Дәуіттің дұғасымен тізе бүгуге мәжбүр етеді: «Мені тексер, уа, Құдай, және менің жүрегімді біл; мені сына, және менің ойларымды біл» (Забур 139:23) – тіпті алаңдаушылық пен қарама-қайшы ойларды да.
Құдайдан алыс жан үмітсіздікте болады. Дәуіттің адамдары оны таспен ұруға дайын болды. Олардың Дәуітке деген сенімі жоғалды, және олар болған оқиға үшін оны кінәлады. Өмірдегі көңілсіздіктер мен орындалмаған тілектер жиі жүрегімізде ащылық тудырады, тіпті Жаратқан Иенің Майланғанына тас лақтыратындай дәрежеде. Біздің қиындықтарымыз үшін Иеміз Исаны кінәлау қандай қорқынышты нәрсе!
Оның бізге бата беруге деген тілегі бар. Дәуіт олармен бірге жылады, бірақ ол жағдай туралы Жаратқан Иенің алдына барды. Ол өз адамдары сияқты жоғалтуды сезініп қана қоймай, оған қоса олардың ашуын да бастан кешірді. Соңғы және шешуші соққылар алынғанда, ол сенім көзін Құдайға бұрып, өзін Жаратқан Ие, өз Құдайында нығайтты (7-8-аяттар). Бұл біз үшін сабақ. Біз де солай, Жаратқан Иеге барайық. Оның рақымы біздің сәтсіздіктеріміз бен қажеттіліктерімізден шексіз үлкен. Ол – қалпына келтіруші.
