Забур 104 Құдайдың жаратылысы мен Оның даналықтың сан алуан істері туралы баяндады. Енді Забур 105 Құдайдың құтқарудағы таңғажайып істерін жариялайды. Забур 104-те барлық адамзат Құдайдың жаратылысынан ләззат ала алды. Керісінше, Забур 105 бөлек халықтар туралы, сонымен қатар Құдайдың уәделерін алған бір ерекше отбасы туралы айтады. Бұл келісімді сақтаушы Құдай алдымен Ыбырайымға, содан кейін Ысқаққа, содан кейін Жақыпқа Қанаханды олардың мұрасы ретінде уәде етіп сөйледі. Бірақ қалай? Олар өте аз болды, және сол патриархтардың бәрі кейде өздерін бөтен жерлерде тапты. Соған қарамастан, Құдай оларды сақтап қалды (Заб. 105:7–15).
Содан кейін аштық пен сынақтардың ауыр кезеңі басталды, және Жақыптың отбасы Мысырға көшті (16–23-тармақтар). Дегенмен Құдай оларды ұмытқан жоқ. Аштық келмей тұрып-ақ, «Ол олардың алдына бір адамды жіберді – Жүсіпті» (17-тармақ). Жүсіптің жеке тарихы Құдайдың уәделерінің көрінісі болды, және оның Мысырда болуы Құдай халқының көбеюіне мүмкіндік берді (24-тармақ).
Дегенмен олардың сынақтары тереңдеді. Мысырлықтар Құдай халқын жек көре бастады. Ыбырайымның ұрпақтары Құдай Өз уәделерін орындай ма деп ойлаған болуы мүмкін! Мүмкін біз де кейде солай сезінетін шығармыз. Бірақ Забур 105-тің екінші жартысы Құдайдың Мысырдағы белгілері мен ғажайыптары, Оның Өз халқын құтқаруы және шөл даладағы қорғаушы қамқорлығы туралы айтады. Мұса жариялағандай, «Сенің Құдайың Жаратқан Ие сенімен бірге болды; сен еш нәрсеге мұқтаж болған жоқсың» (Заң. 2:7). Біздің забуршымыз «Ол Өзінің қасиетті уәдесін есіне алды» деп келіседі, Өзінің «таңдаулыларын» уәде етілген жерге әкелу үшін, онда олар «Оның жарлықтарын сақтап, заңдарын орындай» алатын еді (42–45-тармақтар).
Бүгінде Құдай біздің Иса Мәсіхтің құтқарушылық ісі арқылы бізге қамтамасыз етілген Оның аспандық баталарының жерінде өмір сүргенімізді қалайды. Ол сіздің сол қуанышқа ие болғаныңызды қалайды! Ежелгі халқы сияқты, біз де Оның сөзін сақтап, Оның мақтауын жариялайық.
