Әрқашан есте сақталады
Кейде бір нәрсені есіме түсіргім келгенде, оны сол қолымның алақанына жазамын. Әрине, бұл хабар жуып тастағанша ғана қалады.
Яһудилерді жаулары шабуылдаған кезде, олар Құдай оларды ұмытып кетті деп ойлады. Бірақ оларға: «Ана өз емшегіндегі сәбиін ұмыта ала ма және өзі туған баласына мейірімділік танытпай ма? Ол ұмытса да, Мен сені ұмытпаймын! Міне, Мен сені алақандарыма қашап жаздым; сенің қабырғаларың әрқашан Менің алдымда», – делінді (Ишая 49:15-16 NIV). Бұл татуировка сияқты тұрақты хабар еді. Иерусалим қабырғалармен қоршалған еді. Олар Бабыл жаулап алуы кезінде қиратылса да, Құдай жағдайды білді. Сондықтан, қандай жағдай болса да, Құдай оларды әрқашан есте сақтады.
Дәуіт Құдайдың біз туралы бәрін білетінін және бізді үнемі бақылап отыратынын білді: «Уа, Ием, Сен мені зерттедің және Сен мені білесің. Сен менің отырғанымды да, тұрғанымды да білесің; Сен менің ойларымды алыстан қабылдайсың. Сен менің шыққанымды да, жатқанымды да ажыратасың; Сен менің барлық жолдарыммен таныссың. Менің тілімде сөз болмай тұрып, Сен оны толығымен білесің, уа, Ием» (Забур 139:1-4).
Ол өлгеннен және қайта тірілгеннен кейін, Исаның қолдарында айқышқа шегелену іздері болды. Денені тесу бүгінде сән мәлімдемесі, бірақ бұл қатыгез қарым-қатынас пен үлкен азаптың дәлелі болды. Томас Исаның қолындағы шеге іздерін көрмейінше және саусағын шегелер болған жерге салмайынша, оның Иса екеніне сенбеді (Жохан 20:25-28). Бірақ ол іздерді көргенде сенді. Иса қайта тірілген денесінде айқышқа шегелену іздерін әлі де алып жүр – олар тұрақты. Бұл Оның бізді әрқашан Өзі азап шеккендер ретінде есінде сақтайтынын білдіреді. Біз ешқашан ұмытылмаймыз және айналамыздағы қауіптерден қорықпауымыз керек. Оның жаралары Оны көретіндердің бәріне көрініп тұрғандай, Оның ұлы құтқару әрекеті мәңгі есте қалады.
