2008 жыл артта қалып, 2009 жылға қадам басқанда, екі нәрсе ойға оралады. Біріншіден, біз тағы бір жылға қартайдық, екіншіден, Иеміздің келуіне бір жыл жақындадық.
Қазіргі уақыт — біздің Ұстазымыз Иса Мәсіхке қаншалықты ұқсап өскенімізді және 2008 жылы Ол бізді Өз қызметінде қаншалықты қолдана алғанын ойланудың уақыты.
Иеміз мейірімді және жанашырлыққа толы, ашулануға баяу және рақымы мол. Иеміз барлығына жақсы... (Забур 145:8, 9)
Біз Оның жақсы болғанын куәландыра аламыз, 2008 жылы біз жақсы қорғалдық және барлық қажеттіліктеріміз қанағаттандырылды. Ол біздің адалсыздығымызға қарамастан жақсы болды. Бұл Құдайдың табиғаты.
Біз не істедік? Физикалық жасымыз өскен сайын, рухани жасымыз да өсті ме? Біз Онда жүре алдық па? Жүру — бұл ілгерілеу, алға қарай саяхат. Біз рухани өмірімізде қаншалықты ілгерілей алдық? Өзімізге жауап беруіміз керек көптеген сұрақтар бар. Басқаларға Мәсіхті куәландыру — біздің міндетіміз, бірақ Мәсіхті өмірімізде көрсету және өмір сүру — біздің рухани жолымыз.
Біз күтетін тағы бір нәрсе — Иеміздің келуі. Оның келуі біз үшін қуанышты, бірақ бұл сонымен қатар біздің сыйақыларымызды алу уақыты. Киелі кітапта былай делінген:
Біз бәріміз Мәсіхтің сот тағының алдына шығуымыз керек; әркім өз денесінде істеген істерін алуы үшін (2 Қорынттықтарға 5:10)
Мәсіхтің сот тағы — бұл шындық және біз Оның алдына тұруымыз керек — бұл факт. Сондықтан Мәсіхтің сот тағынан құрметпен қорқып, Құдайға басымдық пен даңқ беретін өмір сүрейік.
Егер Құдай қаласа және біз тағы бір жылды көрсек, рухани өмірімізде ілгерілейік және Оның келуін күтейік және Мәсіхтің сот тағынан құрметпен қорқалық.
Қымбатты Иеміз, біз 2009 жылы жердегі өмірімізде Саған көбірек ұқсағымыз келеді. Әмин
