Үміт, көмек және сауығу
Көптеген адамдар қайғы-қасіреттің, кінәнің және өкініштің артып келе жатқан салмағын бастан кешіруде. Оларға шынайы өкіну мен кешірім қажет. Жақсы жаңалық – әрбір жаралы жүрек үшін Иса Мәсіхте үміт пен көмек бар!
Адамның қайғыруы әдеттен тыс емес. Қайғы қатты мұң, психикалық күйзеліс және ауырсыну ретінде анықталуы мүмкін. Бұл біздің қателіктеріміз үшін өмірдегі үлкен бақытсыздықтан туындауы мүмкін. Қайғының кейбір себептеріне жарақат, жоғалту, көңіл қалу және күйзеліс жатады. Басқа көздері – тәуелділіктің, түсік тастаудың, бөлінудің, ажырасудың, жасырын күнәлардың салдары – тізімді жалғастыра беруге болады. Кейде біз шешім қабылдамай, жағдайларға назар аударамыз, сондықтан біз тек қайғымызды көріп, сезінеміз. Дәуіт: «Мен мазасыздандым, қатты еңкейдім; күні бойы қайғырып жүремін... Мен құлауға дайынмын, менің қайғым үнемі алдымда» (Забур 38:6,17 NKJV) деді. Алайда, Дәуіт үмітін Құдайға арнады: «Өйткені Сенде, Уа, Жаратқан Ие, мен үміттенемін; Сен естисің, Уа, Құдайым» (15-тармақ).
Кінә – бұл жауапкершілікті арқалау қылмыс немесе қателік үшін. Көбінесе Құдайға немесе адамға қарсы бірдеңе дұрыс емес істегенін өкінішпен мойындау болады. Кейде кінәнің елесі кінәліні үнемі аңдып жүреді, ал ол онымен күресудің орнына, ауырсынуды жасыру және жабу үшін басқаларды кінәлауға тырысады.
Біз Құдайға бағынбаған Адам мен Хауаның оқиғасын білетін шығармыз (Жаратылыс 3). «Кінә» сөзі нақты қолданылмаса да, олардың көздері ашылып, жалаңаштығы мен ұятын көріп, кінәсін сезінгенде, бұл сөз меңзеледі. «Сонда екеуінің де көздері ашылды, олар жалаңаш екенін білді; олар інжір жапырақтарын тігіп, өздеріне жамылғы жасады... Адам мен оның әйелі бақшадағы ағаштардың арасына Жаратқан Ие Құдайдың алдынан жасырынды» (Жаратылыс 3:7-8).
Дәуіт Урияны өлтіріп, оның әйелін өзіне алғаны үшін кінәні бастан кешірді. Ол Натан онымен бетпе-бет келгенге дейін оны жасыруға тырысты, содан кейін ол кінәлі екенін мойындады. «Неге сен Жаратқан Иенің әмірін менсінбедің, Оның көз алдында жамандық істедің? Сен хеттік Урияны қылышпен өлтірдің; оның әйелін өзіңе әйел етіп алдың, және оны өлтірдің... Дәуіт Натанға: «Мен Жаратқан Иеге қарсы күнә істедім» деді» (2 Самуил 12:9,13).
Күнәларымыздың салдарынан қайғы мен кінәні бастан кешірсек те, күнәларымыздан Құдайға бет бұра аламыз.
Өкіну және кешірім
Өкіну – күнә туралы ойын өзгерту. Бұл күнәдан, бағынбаушылықтан немесе бүлікшіліктен бет бұруға және Құдайға қайта оралуға әкеледі. Шынайы өкіну – жай ғана өкініш немесе қасірет емес.
Өкініш біздің әрекеттеріміздің салдарынан ұсталып қалумен немесе жасалған әрекеттерге өкінумен байланысты. Бұл Иса Мәсіхті сатқан Жүдастың жағдайында көрінгендей, өзін-өзі өлтіруге әкелуі мүмкін ауыр кінә салмағын қалдырады. Өкініш пен қасіретке толы ол өзін-өзі өлтірді. «Оны сатқан Жүдас, Оның айыпталғанын көріп, өкініп, отыз күміс тиынды бас діни қызметкерлер мен ақсақалдарға қайтарып берді... Содан кейін ол күміс тиындарды ғибадатханаға тастап, кетіп, өзін-өзі асып өлтірді» (Матай 27:3,5).
Алайда, шынайы өкіну – күнә үшін Құдайға ұнамды қайғы. «Өйткені Құдайға ұнамды қайғы құтқаруға әкелетін өкінуді тудырады, оған өкінбеу керек; ал дүниелік қайғы өлімді тудырады» (2 Қорынттықтарға 7:10). Жүдаста дүниелік қайғыболса, өз Иесінен бас тартқан Петірде Құдайға ұнамды қайғы мен өкінуболды. «Сонда Ие Петірге бұрылып қарады. Петір Иенің оған: «Әтеш шақырғанға дейін сен Менен үш рет бас тартасың» деген сөзін есіне түсірді. Сонда Петір сыртқа шығып, қатты жылады» (Лұқа 22:61-62). Петір өкінді, және ол өз сәтсіздігінен кешірімге, Иемен бірге тамақтануға және Оған ілесуге барды (Жохан 21:12,19,22).
Кешірім Құдайдың адамдардың күнәларын кешіруін білдіреді. Құдай кешіргенде, Ол күнәні жояды және жанды қалпына келтіреді. Қайғы мен кінәмен күрескен Дәуіт өкінді, және Құдай оны кешіріп, жанын қалпына келтірді (Забур 51). Әркімге кешірім қажет. Құдай әлемнің Оның алдында заңды түрде кінәлі екендігі және барлығы күнә істегендігі туралы үкім шығарды (Римдіктерге 3:19,23). Ол өлім жазасын шығарды (6:23). Бірақ, таңғажайып сүйіспеншілік пен рақымдылықпен Ол Мәсіхті – кемел құрбандықты – біз күнәкар болған кезде біз үшін өлгенді қамтамасыз етті. Ол біздің күнәларымыз үшін өлді, жерленді және үшінші күні қайта тірілді (5:8; 1 Қорынттықтарға 15:3). «Онда біз Оның қаны арқылы құтқарылуға, Оның рақымының байлығына сәйкес күнәлардың кешірілуіне ие болдық» (Ефестіктерге 1:7). Сондықтан, ең жаман күнәкар өз қайғысы мен кінәсінде өкініп, Иса Мәсіхті Ие және Құтқарушы ретінде қабылдау арқылы сеніммен күнәлардың кешірілуіне ие бола алады (Жохан 1:12).
Күнә істеген немесе құлаған мәсіхшілер өкініп, Құдаймен тығыз қарым-қатынасқа қайта орала алады (1 Жохан 1:7,9; Аян 2–3 қараңыз). Оның бізді кешіргенін ескере отырып, біз Оның үшін бір-бірімізді кешіруіміз керек (Ефестіктерге 4:32). Осылайша, егер сіз терең қайғымен, кінәмен және өкінішпен күресіп жатсаңыз, және күнәларыңыз үшін жүрегіңіз жараланған болса, олардан өкіне алатыныңызды есте сақтаңыз. Иса Мәсіхке бет бұрыңыз және Оның барлық күнәларыңыздан кешірімін алыңыз! Кешірім – жаралы жүректерді емдеуге көмектесетін дәрі.
Мәсіхші қиындықтарға және азғыруларға тап болғанда, ол екі маңызды фактіні мойындайды: біріншіден, ол әлсіз, екіншіден, Құдай оны құлаудан сақтауға қабілетті. Егер біз өз кемшіліктерімізге назар аударсақ, болашақпен күресуге қабілетсіз сезінеміз. Бірақ егер біз күшімізді өзімізден басқа көзден алсақ, Шайтанның қарсылығына және әлемнің қысымына қарсы тұра аламыз. Сондықтан бізге тек Құдайдан келетін сыртқы және ішкі қолдау қажет. Біз әлсіз болсақ та, бізді «Құдайдың күші сақтайды», сырттан да, іштен де (1 Петір 1:5). Д. Дж. Де Хаан былай деп жазды: Өмір күресінде әлсіз және дәрменсіз болсам да, Құдайдың құдіретті күші менің тірегім болады; Сырттан, іштен, Ол маған береді Жеңіске жету үшін күш. Құдайдың ресурстары әрқашан біздің қажеттіліктерімізді қанағаттандыра алатынын есте сақтайық (Філіпіліктерге 4:19). —Фред Нимейер
