Иеміз: «Менің сүйіспеншілігімде қалыңдар»,— дейді. Біздің баталарымыздан ләззат алуымыз, сондай-ақ куәліктегі күшіміз Мәсіхтің сүйіспеншілігін саналы түрде сезінуімізге байланысты болады. Иеміздің басқа да салтанатты сөздері: «Сендер алғашқы сүйіспеншіліктеріңді тастап кеттіңдер»,— христиан қауымының жер бетіндегі күйреуіне және шашырауына әкелетін жолдың алғашқы қадамын көрсетеді (Аян 2:4–5). Христиандар Құдайдың сүйіспеншілігінен ләззат алып жүргенде, олардың біріккен куәлігіне ешнәрсе қарсы тұра алмады. Олар Мәсіхтің оларға деген сүйіспеншілігін сезінуді жоғалту арқылы Мәсіхке деген алғашқы сүйіспеншіліктерін жоғалтқанда, олар көп ұзамай әлем алдында біріккен куәлік беруді тоқтатты.
Шіркеу тарихының тұтастай алғанда әулиелердің жергілікті қауымдарында қаншалықты жиі қайталанғаны бар? Алайда, егер кімде-кім Иеміздің сөздеріне жауап беріп, Оның сүйіспеншілігінде қалатын болса, олар Иеміздің нұсқауларына құлақ ассын, өйткені Ол жолды көрсетеді. Біз Оның сүйіспеншілігінде тек мойынсұну жолымен жүргенде ғана қала аламыз: «Егер Менің өсиеттерімді сақтасаңдар, Менің сүйіспеншілігімде қаласыңдар». Ата-анасына мойынсұнбай, өз еркін қуған бала ата-анасының сүйіспеншілігін өте аз бағалайды немесе одан ләззат алады. Христианмен де солай, біз Иеміздің ашылған ойына мойынсұнып жүргенде ғана Иеміздің сүйіспеншілігінен ләззат аламыз.
Мәсіхтің сүйіспеншілігінде өзімізді күн сәулесі түсетін жерде қалу арқылы күн сәулесінде қалатындай сақтаймыз деп жақсы айтылған. Мәсіхтің сүйіспеншілігі мойынсұну жолында жатыр және Оның өсиеттерінің жолында жарқырайды. Оның өсиеттерін сақтау сүйіспеншілікті тудырмайды, күн шуақты жерлерде жүру күн сәулесін тудырмайтыны сияқты; сондықтан үгіт сүйіспеншілікті іздеу, немесе оған лайық болу, немесе оны алу емес, оның ішінде қалу.
