Вирджиния тауларының арасында ешбір мұғалім басқара алмайтын бір мектеп болды. Балалар өте бұзық болғандықтан, мұғалімдер жұмыстан кетті.
Жас, сұр көзді мұғалім жұмысқа орналасуға өтініш білдірді, ал қарт директор оны шолып шығып, сосын айтты:
"Жас жігіт, не сұрап тұрғаныңды білесің бе? Қатты таяқ жейсің! Бізде жылдар бойы болған әрбір мұғалім оны қабылдауға мәжбүр болды." Ол: "Тәуекел етемін", - деп жауап берді.
Ақыры, ол қызметке келді. Бір ірі жігіт, Том, сыбырлады:
"Маған ешқандай көмек керек емес. Мен оны өзім жеңе аламын!" Мұғалім айтты:
"Қайырлы таң, балалар! Біз мектеп өткізуге келдік, бірақ сіздер көмектеспесеңіздер, қалай болатынын білмеймін. Бірнеше ереже қабылдайық. Сіздер айтыңдар, мен тақтаға жазамын." Бір жігіт: "Ұрлық жоқ!" - деп айқайлады. Екіншісі: "Уақытында кел!" - деп айқайлады. Ақыры он ереже пайда болды.
"Енді," - деді мұғалім, - "заңның жазасы болмаса, оның еш мәні жоқ. Ережелерді бұзған адаммен не істейміз?"
"Оны арқасынан он рет, пальтосын шешіп тұрып ұрыңдар." "Бұл өте қатал, балалар. Оны ұстануға дайынсыңдар ма?" Тағы бір айқай, сонда мұғалім: "Мектеп тәртіпке келсін!" - деді.
Бір-екі күннен кейін "Үлкен Том" түскі асын ұрлап кеткенін білді. Сұрастыру барысында ұры табылды – он жасар кішкентай аш бала. Келесі күні таңертең мұғалім хабарлады:
"Біз ұрыны таптық, оны сіздердің ережелеріңіз бойынша жазалау керек – арқасына он соққы! Джим, мұнда кел!" Кішкентай бала дірілдеп, мойнына дейін түймеленген үлкен пальтомен баяу келді де, жалынды:
"Мұғалім, мені қалағаныңызша ұра беріңіз, бірақ пальтомды шештірмеңізші." "Пальтоңды шеш; сен ережелерді жасауға көмектестің." "О, мұғалім, мені мәжбүрлемеңізші!" Ол түймелерін шеше бастады, сонда мұғалім не көрді! Қарашы, баланың жейдесі жоқ, тек кішкентай сүйекті денесінде ілгектерге арналған жіптер бар екен.
"Бұл баланы қалай ұрамын?" - деп ойлады ол. "Бірақ бұл мектепті сақтағым келсе, бірдеңе істеуім керек." Бәрі өлімдей тыныш болды. "Неге жейдесіз жүрсің, Джим?"
Ол жауап берді:
"Әкем қайтыс болды, анам өте кедей. Менің бір ғана жейдем бар, оны бүгін жуып жатыр, ал мен ағамның үлкен пальтосын жылыну үшін кидім." Қолында таяғы бар мұғалім кідірді. Дәл сол кезде "Үлкен Том" орнынан атып тұрып: "Мұғалім, егер қарсы болмасаңыз, мен Джимнің орнына таяқ жеймін", - деді.
"Жарайды, біреудің орнына басқа біреу орынбасар бола алатын белгілі бір заң бар. Бәріңіз келісесіздер ме?" Томның пальтосы шешілді, және бес қатты соққыдан кейін таяқ сынды! Мұғалім басын қолдарына салып, ойланды:
"Бұл қорқынышты тапсырманы қалай аяқтаймын?" Содан кейін ол бүкіл мектептің жылап жатқанын естіді, және не көрді? Кішкентай Джим Томды екі қолымен мойнынан құшақтап алған екен.
"Том, түскі асыңды ұрлағаным үшін кешір, бірақ мен қатты аш болдым. Том, менің орныма таяқ жегенің үшін өлгенше сені сүйемін! Иә, мен сені мәңгі сүйемін!"
Түпкілікті Орынбасар
Досым, сен Құдайдың әділдік ережелерін бұздың. Ол айтады:
Әділ ешкім жоқ, біреу де жоқ... Өйткені бәрі күнә жасады.
Сен Құдайдың жазасына – мәңгілік сотқа лайықсың. Дегенмен, сен үшін Орынбасар бар. Иса Мәсіх айқышта өлген кезде, күнәкарлар үшін сол қорқынышты қамшылауды көтерді.
Өйткені Мәсіх те күнәлар үшін азап шекті, Әділ Адам әділетсіздер үшін, бізді Құдайға жақындату үшін.
Егер сен Оны өзіңнің Орынбасарың және Құтқарушың ретінде қабылдасаң, Оған түскен сот ешқашан қайталанбайды.
Күнәнің жалақысы – өлім, ал Құдайдың сыйы – Иса Мәсіх арқылы мәңгілік өмір.
Ол біздің күнәларымыз үшін жараланды, біздің заңсыздықтарымыз үшін жаншылды: біздің тыныштығымыздың жазасы Оның үстінде болды; және Оның жараларымен біз емделдік. Біз бәріміз қойлар сияқты адастық; әркім өз жолына бұрылды; және Жаратқан Ие бәріміздің заңсыздығымызды Оның үстіне жүктеді (Ишая 53:5-6).
