Біз бұрын Жүсіпті, содан кейін Мұсаны және біздің баталы Иеміздің: «Маған келіңдер» дегенін қарастырдық. Біз Иеміз Исаның «Маған келіңдер» деген шақыруын кем дегенде тағы бір рет кездестіреміз. Жохан 7-де бұл еврейлердің Шатыр мерекесінде болғанын көреміз (2-тармақ). Бұл мереке Құдайдың олар үшін шөл далада не істегенін еске түсіру және сонымен қатар Мыңжылдық дәуірдің баталары мен тыныштығын пайғамбарлық тұрғыдан күту үшін мерекелеу және қуаныш уақыты болуы керек еді. 37-тармақта Иеміз Иса, мерекенің сегізінші күні, шөлдегендерді шақырады. Олар Иемізге келіп, Оған сеніп, содан кейін Оның толық қамтамасыз етуінен ішуі керек (38–39-тармақтар). Елші Жоханның жазбалары суға қатысты сілтемелерге толы; көбінесе Құдай Сөзі немесе Киелі Рух туралы, кейде екеуі туралы бірге айтылады.
Біріншіден, біз құтқарылу үшін Оған келуіміз керек. Сіз Одан Ол тегін ұсынатын өмір суын алдыңыз ба (Аян 22:17)?
Содан кейін, сенушілер ретінде біз шөлдегенімізде Оған келеміз, оны тек Ол ғана қанағаттандыра алады. Діни рәсімдер қанағаттандыра алмайтынын ескеріңіз. Мерекенің жеті күнінен кейін Иеміз кейбіреулердің әлі де шөлдегенін білді. Біз Оған келуіміз керек. Ескі Өсиетте ұрылған жартастан су ағып шыққандай (Мысырдан шығу 17:6), Киелі Рух бізге бүгін беріледі, өйткені Мәсіх бір кездері ұрылып, қазір даңқталған (салыстырыңыз Жохан 7:39). Біз Мәсіхке келгенде, Киелі Рух біздің жүрегімізді толтырып қана қоймай, сонымен қатар айналамыздағыларға бата болып асып-тасуымызға себеп болады! Бәріміздің басқаларға ағып жатқан осындай бата өзендеріміз болса екен!
