Қуаныш, дұға және шүкіршілік
«Әрдайым қуаныңдар. Үздіксіз дұға етіңдер. Барлық нәрседе шүкіршілік етіңдер: өйткені бұл Иса Мәсіхтегі Құдайдың сендерге қатысты еркі.» —1 Салоникалықтарға 5:16-18 ЖАҚ
Бұл аяттар өте тәтті және қымбат, әсіресе жас сенуші үшін. Салоникадағы сенушілер Пауылдың қуанышы мен қуаныш тәжі болды (2:19), және біз хаттарды олар жазылған рухты байқамай оқи алмаймыз. Бұл аяттарда бізде мәсіхшінің қалыпты жағдайы бар: мәңгілік, немесе үздіксіз, қуаныш, дұға және шүкіршілік. Мысалы, мәңгілік қуаныш – ешқашан сөнбейтін қуаныш туралы не білеміз? Егер бізді осы үш нәрсе көбірек сипаттаса, біз қандай басқа адамдар болар едік!
2 Патшалықтар 18:14-те біз Езекияның дұға етпегенін көреміз. Сол бөлімді қарастыра отырып, біз Құдайдың оны дұға ететін адамға айналдыру үшін қолданған құралдарын да табамыз. Патша Езекия Ассирия патшасы алғаш келгенде Құдайға бет бұрмады, бірақ Құдай Езекияға өз жолымен жүруге рұқсат бермеді. Шайтан Яһуда патшасының сенімін бұзуға тырысты. Ақырында, Рабшакенің дөрекілігінен кейін, Езекия Ехобаның үйіне кірді (19:1). Оның бұрын бармағаны қандай өкінішті!
Езекия пайдалы сабақ алып жатты, бірақ оны тереңдету керек болды. Сондықтан, ол хатты алып, оны Иеміздің алдына жайып салды, және Құдайдың керемет жауабын алды. Бұл біздің үнемі дұғада болсақ, біз үшін қаншалықты жақсы болатынын көрсетпей ме? Езекия Иеміздің үйін бәрінен де әдемі еткен еді; бірақ үйді ашқаннан кейін, дұға етпегендіктен, ол алтынды кесуге мәжбүр болды.
Салоникалықтардағы ретте қуаныш дұғадан бұрын келеді; және сұрақ: «Нағыз мәсіхшілік қуаныш қайдан табылады?» Иеміздің қуанышы біздің күшіміз (Нехемия 8:10), бірақ бұл қуанышты қалай сақтауға болады? Пауыл оны түрмеде болғанда да сезінді (Елшілердің істері 16:25), және ол Филиппіліктерге әрдайым қуануды айтты (Филиппіліктерге 4:4). Бұл қуаныш тек Иеміздің Өзі тапқан жерде табылады: мойынсұну арқылы. Біз мойынсұнған сайын, оны да дәлелдейміз. Тәуелді Адам Забур 16:6-да: «Мен үшін жағымды жерлерге сызықтар түсті» деп айта алды. Біз шіркеу тарихының соңғы сәттерінде өмір сүріп жатқанымызға күмән жоқ, және тек Иемізбен саналы қарым-қатынас қана адамды бақытты ете алады. Егер сіз Иеміз туралы ойлансаңыз, тіпті ауыр жұмыс күнінде де, қуаныш табасыз.
Келесіде бізде «Үздіксіз дұға етіңдер» (1 Салоникалықтарға 5:17) бар. «Аузыңды кең аш,» деді Ол, «мен оны толтырамын» (Забур 81:10). Иеміз біздің аузымызды жабуымызды қаламайды. Малахидағы жауап: «Мен... ашамын... аспан терезелерін» (Малахи 3:10). Біз мұны қаламаймыз ба? Елшілердің істері 16-да біз Иеміздің Лидияның жүрегін ашқанын көреміз. Егер сіз бен мен аузымызды кең ашсақ, Иеміз оларды толтырады. Содан кейін, Ол біз істей алмайтын нәрсені істейді: Ол жүректерді ашады.
Лұқада Иеміз басқа інжілдерге қарағанда көбірек дұға еткені көрсетілген. Шомылдыру рәсімінде Ол дұға етіп шықты. Тау басында немесе бақта Ол әрдайым дұға етті. Сенім мен тәуелділік Оны әрдайым сипаттады. Тек Лұқада біз «Адамдар әрдайым дұға етуі керек» (18:1) деген ескертуді оқимыз.
«Үздіксіз дұға етіңдер» дұға үшін белгілі бір уақыттар туралы ойды тыймайды, сондай-ақ Иемізге қызметімізді дұрыс орындаудан ауытқымайды. Дұға біздің барлық қызметімізде бірінші орында болуы керек. Ол арқылы біз Құдайдан Ол бізге істеуге берген кез келген нәрсе үшін күш аламыз. Бірақ, уайым! Біз жұмысымызды бірінші орынға қойып, дұғаға төмен орын беруге дайын емеспіз бе? Елшілерде олай емес: «Біз өзімізді үнемі дұғаға және Сөз қызметіне арнаймыз» (Елшілердің істері 6:4).
1 Салоникалықтарға 5:18-де бізде «шүкіршілік» бар. Иеміз оны естуді қаншалықты жақсы көреді! Еврейлерге хатында біз үш құрбандықты табамыз: біреуі ешқашан қайталанбайды, екеуі ешқашан қалдырылмайды. Иеміздің бір құрбандығы ешқашан қайталанбайды (10:12). Бірақ Еврейлерге 13-те біз оқимыз: «Ол арқылы біз Құдайға үнемі мадақ құрбандығын ұсынамыз» (15-тармақ) және «Жақсылық жасауды және бөлісуді ұмытпаңдар: өйткені мұндай құрбандықтарға Құдай риза болады» (16-тармақ).
Иеміздің шүкіршілік еткен төрт жазбасы бар. Оның алдында 5000 аш адам болғанда, Ол не істейтінін біліп, шүкіршілік етті. Оның куәлігі қабылданбағанда (Матай 11:25), Ол шүкіршілік етті. Лазардың қабірінде Ол оны тірілтпес бұрын шүкіршілік етті, және Өзінің өлімі алдында Ол шүкіршілік етті (Лұқа 22:17,19). «Барлық нәрседе шүкіршілік етіңдер,» бірақ бұл «әрдайым барлық нәрсе үшін шүкіршілік ету» (Ефестіктерге 5:20) сияқты қиын емес. Бұл біз үшін Құдайдың еркі.
Уильям Келли редакциялаған «Киелі кітап қазынасынан» бейімделген. Бұл қысқа жазбалар 1917 жылғы Киелі кітап зерттеуінен алынған.
