Халықтың көзінде Саул патша болу үшін ең маңызды екі қасиетке ие болды: ол «келбетті» және «халықтың кез келгенінен биік» болды (1 Самуил 9:2). Бір аудармада былай делінген: «ол бәрінен бір басқа биік тұрды.» Үшінші мыңжылдыққа кіргенде көп нәрсе өзгерген жоқ. Көшбасшылық үшін ең маңызды қасиеттер әлі де «Ол көшбасшыға ұқсайды!» деген таяз клишеде қамтылған.
Бірақ Құдай үшін көшбасшыға ұқсау жеткіліксіз болды. Құдайдың көшбасшысына табиғаттан тыс қасиеттер қажет болды, сондықтан Құдай Саулды жаңа жүрегі бар жаңа адам етіп, тіпті жаңа қабілет берді:
Құдайдың Рухы оған түсті, және ол пайғамбарлық етті (1 Самуил 10:6,9,12).
Сонымен, не қате болды? Патша ретінде Саулдың нақты әлеуеті болды, бірақ ол Құдай берген рухани ресурстарды пайдаланбады. Басқаша айтқанда, ол жаңа Саулға емес, ескі Саулға сенді. Екі мысал ерекшеленеді. Біріншіден, филистимдік әскер қауіп төндіргенде, ол істі өз қолына алып, өртеу құрбандығын ұсынды – мұны тек діни қызметкер ғана істеуі керек еді. Пайғамбар Самуил мұны ақымақтық бағынбаушылық деп атады (1 Самуил 13:13). Содан кейін, амалектіктерді және оларға қатысты барлық нәрсені жоюды бұйырғаннан кейін, ол қайтадан бағынбады, олардың патшасын, ең жақсы жануарларды және барлық жақсы нәрсені аяды. Самуил оны қайтадан бетпе-бет келтіргенде, Саул өтірік айтып, халықты «ең жақсысын... Иемізге құрбандыққа шалу үшін аяды» деп кінәлады (1 Самуил 15:9,15).
Саулдың проблемасы үшінші мыңжылдықты бастағанда әлі де бізбен бірге. Құдай бізді құтқарғанда, Ол бізге Өзіне қызмет ету үшін қажетті барлық нәрсені береді – жаңа табиғат, жаңа көзқарас, рухани сыйлықтар және тіпті бағыну күшін. Дегенмен, біз жаңа табиғатқа емес, ескі табиғатқа, Мәсіхтегі жаңа адамға емес, ескі өзімізге сенуді жалғастырамыз. Біз Құдайдың дұрыс дегенін емес, өзіміз дұрыс деп ойлағанды істеуді жалғастырамыз.
Біз қалай өзгере аламыз? Біз осы шығарылымдағы мақалаларды оқудан бастап, Құдайдан осы шындықты өмірде қолдануға көмектесуін сұрай аламыз: Оның жолы біздікінен жақсы.
