Пауыл мен оның әріптестері арасында күшті сүйіспеншілік байланыстары болды. Олар Салоникадағы сенушілерді сүйді, бұл сүйіспеншілік сүйіспеншіліктің бастауы болып табылатын Құдайдан келді (1 Жохан 4:7). Ол Құдайдың сүйіспеншілігіне жауап бергендердің жүректеріне төгілді. Олар оны сенуші болған кезде қабылдады (Римдіктерге 5:5). Тамаша рақым! Дегенмен, әрдайым жақсарту мен ілгерілеу үшін орын бар. Жоғарыдағы аят «арту» және «мол болу» сөздерімен осындай дамуды көрсетеді. Елші бұл сүйіспеншіліктің бастауына, яғни Иеміздің Өзіне баса назар аударды. Ол әрбір сенушіде күн сайын Өз Сөзі және Киелі Рух арқылы жұмыс істеп, сенушілерге өсуді жалғастыруға көмектеседі.
Иеміз егінші туралы астарлы әңгімесінде осындай өсу мен молшылықтың таңғажайып мысалын берді (Лұқа 8:8, 15). Жақсы топыраққа себілген тұқым сияқты, Құдайдың сүйіспеншілігі әрбір сенуші болған адамның жүрегіне егілген кішкентай тұқым ретінде басталады. Құдай әрбір сенушінің сол тұқымға қамқорлық жасауын қалайды, ол Құдай Сөзін оқу және орындау арқылы, дұғамен бірге өсіп, өркендеуі үшін. Бұл сенушілердің Иемізге және бір-біріне мұқтаж екенін түсінген кездегі шынайы қамқорлығын білдіреді.
Елші мен оның әріптестері Салоникадағы жаңа сенушілер үшін әрдайым «күн мен түн» және «өте қатты» дұға етті, одан әрі өсуді көздеп (1 Салоникалықтарға 3:10–11). Пауыл бұл мәсіхшілермен қайта кездесуді қалады, және ол осы арада олардың бір-біріне деген сүйіспеншілігі артып, мол болсын деп дұға етті. Мұндай мол сүйіспеншілік айналасындағы адамдарға, тіпті сенбейтіндерге де әсер ететін еді (12-аят).
Иеміз бізге Пауылдың нұсқауларын бәріміздің және айналамыздағылардың игілігі үшін іс жүзінде қолдануға көмектессін. «Сүймейтін адам Құдайды танымайды, өйткені Құдай – сүйіспеншілік» (1 Жохан 4:8).
