Авторы: Э.С.Н.
«Осыларға ой жүгірт, өзіңді толығымен соларға арна, сонда сенің жетістігің барлығына көрінеді» (1 Тімотеге 4:15).
Біз оқығанда да, естігенде де, алған ақиқатты ой елегінен өткізбей, ойланбай және жинақтамай көп нәрседен айырыламыз, әсіресе сол кезде өзімізге қатысты деп сезінген ақиқатты. Құмырсқа бізге қысқа дайындалатын үлгі ретінде көрсетілген. Біз Құдайдың бізге келуі мүмкін кейбір мұңды уақыттарға арналған азық-түлікпен қамтамасыз ететінін көреміз, бірақ қыс келгенде құмырсқа сияқты болмай, бізге «қарулы адамдай» қажеттілік келеді. Суық қыс сияқты сезілетін қатал жағдайлар ғана емес, сонымен қатар бізді нығайтатын, жұбататын және жылытатын тамақ та жоқ, мұның бәрі біз басқа көптеген нәрселермен айналысып, Оның аяғына отырып, Оның Сөзіне ой жүгіртуді ұмытқандықтан.
Жан қандай да бір ақиқатты қабылдағанда, бір күні маған бұл қажет болады; қазір оның маған қалай сәйкес келетінін және оны Құдайдан алғанымды көрейін деп айтуы керек деп санаймын. Басқаша айтқанда, мен оны өзімнің басқа материалдық иелігім сияқты өзімдікі еттім бе?
Ойланбай қабылдау ақыр соңында жанды құрғақ қалдырады, өйткені егер сіз оның бетіндегі тартымдылығы бар, бірақ сізге тұрақты пайдасы немесе артықшылығы жоқ екенін тапсаңыз, кез келген нәрсені бағалауды жоғалтасыз. Таза жануар сонымен қатар күйіс қайыратын болуы керек! Тек жақсы тамақтану жеткіліксіз; «күйіс қайыру» одан кейін болуы керек.
Құдай Сөзінен естіген немесе үйренген барлық нәрсенің өзіңізге шынайы қолданылуын ой елегінен өткізіп, табыңыз; сіз шынымен үйренген нәрсені ешқашан ұмытпайсыз, және ол сізге Иеміз келгенге дейін өмір сүруге көмектеседі.
Иеміз осы санды қолдансын ***
