«Петр Оған жауап беріп: «Ием, егер бұл Сен болсаң, маған су үстімен Саған келуді бұйыр», – деді. Ол: «Кел», – деді. Сонда Петр кемеден түсіп, Исаға бару үшін су үстімен жүрді.» (Матай 14:28-29)
Дұға бізді бас тартудан сақтайды және сонымен бірге бізді күйзеліске ұшыратуы мүмкін жағдайларды жеңуге көмектеседі (Филиппіліктерге 1:19 қараңыз). Петр де осыны басынан өткерді, ол дауылды көлде Иемізге өте жақын болғысы келгенде (Матай 14:28). Бұл адам осындай жағдайларда қандай батыл дұға етті! Ол Иемізге жақындау үшін – Онымен бірге болу үшін адамдық қауіпсіздіктен бас тартуға дайын болды. Бірақ бұл үшін Петрге Одан нақты нұсқау қажет болды.
Дұға арқылы біз жіберуге және сенім қадамдарын жасауға батылдық ала аламыз. Иеміз оған шын жүректен сенген және су үстімен Оған келгісі келген адамды көргенде қаншалықты бақытты болған шығар! Петр суға аяқ басқанда ғана Иеміздің оны қалай көтергенін сезінді – бұл тәжірибені ол кемеде қалғанда ешқашан басынан өткермес еді, және ол оны өмір бойы ұмытпайтыны сөзсіз.
Кейде біз өзімізді Құдайға толығымен тәуелді болатын жағдайға қоюдан қорқамыз, өйткені біз бір кезде сеніміміздің сәтсіздікке ұшырауынан және, мысалы, басқалардың алдында бетімізді жоғалтудан қорқамыз. Құдайға сеніп, ерекше бір нәрсе істегені үшін, басқалардың батылдығы жетіспейтін нәрсені істегені үшін біреуді абайсыз немесе жауапсыз деп атау қаншалықты тез болады!
Суда болғанда, Петр бір сәтте күмәндана бастады. Кенеттен ол тек қатты жел мен алдындағы толқындарды көрді. Ол Ұстазымен көз байланысын жоғалтты және баяу бата бастады – бірақ Иемізден көмек сұрауға әлі де уақыты болды. «Ием, мені құтқар» деген қысқа дұғаға Құдай Ұлының қолы оны судан шығару үшін бірден жетті. Ишая басқа контексте жазғандай: «Міне, Ехобаның қолы құтқара алмайтындай қысқарған жоқ» (Ишая 59:1).
Иеміз Өзіне сенгендерді батырмайды. Ол Петрді кемеден шыққан батылдығы үшін сөккен жоқ. Жоқ, керісінше, Ол оны аз сенімі үшін сөкті. Сіз де Петрдің дұғасы сияқты дұға етуге сенімді болғыңыз келе ме, әлде ол кенеттен бата бастағанда оны кемеден сынаған болар ма едіңіз? Біз батылдығымыз жетіспейтін сенім қадамдары үшін басқаларды сынамайық. Павел жазады:
«Сен басқаның қызметшісін соттайтын кімсің? Ол өз қожайынына тұрады немесе құлайды. Және ол тұрады; өйткені Иеміз оны тұрғыза алады.» (Римдіктерге 14:4).
Сіз Иемізді сенімнің практикалық тәжірибелері арқылы жақсырақ білгіңіз келе ме? Егер Ол қаласа, сіз өзіңіздің таныс ортаңыздан шығып, «беймәлім суларға» баруға дайынсыз ба, онда сіз толығымен Оған тәуелді боласыз ба? Одан Оның сізден мұны қалайтынын сұрауға не кедергі? Бізде жиі нақты сенім тәжірибелері аз болады, өйткені біз Иемізден осындай нақты тапсырма беруін сирек сұраймыз!″
