Киелі кітапта тек бір Шіркеу туралы айтылса да, неліктен сонша көп әртүрлі «шіркеулер» бар екенін ойлап көрдіңіз бе? Бірінші Тімөтеге 3:15 (NKJV) сол Шіркеуді «Құдайдың үйі, яғни тірі Құдайдың Шіркеуі, шындықтың тірегі мен негізі» деп атайды. Ал Елшілердің істері 2:47 бізге Иеміз сол Шіркеуге, және тек соған ғана, құтқарылып жатқандарды – Оның қанымен сатып алынғандарды (Аян 5:9) қосатынын айтады.
Қатысу
Әрбір мүшенің осы Шіркеудің қызметінде өз рөлі бар. Кейбіреулерге Иеміз үлкенірек жауапкершілік береді, Елшілердің істері 20:28 бізге айтқандай: «Сондықтан өздеріңе және бүкіл отарға назар аударыңдар, оның ішінде Киелі Рух сендерді бақылаушы етіп тағайындады, Ол Өз қанымен сатып алған Құдай Шіркеуін бағу үшін».
Бақылаушы болсын немесе болмасын, әрбір құтқарылған сенушінің Құдай жаратқан және Жаңа Өсиетте сипатталған шынайы Шіркеудің қызметі мен тазалығын сақтауға көмектесетін белгілі бір рөлі, сыйы, маңызды бөлігі бар. Өкінішке орай, құтқарылған мүшелердің көпшілігі тірі Құдай Шіркеуінің қызметіне қатысуға аз күш салатын сияқты. Әрқайсымыздың нақты рөлдеріміз бен рухани сыйларымыз болғандықтан, сол сыйларды қолдануымыз маңызды (Римдіктерге 12, 1 Қорынттықтарға 12). Біз шынымен де Оның Шіркеуінің мүшелері ретінде Құдай берген рөлдерімізде қызмет етіп жатырмыз ба? Оның Шіркеуіне Ол сияқты қамқорлық көрсету Иемізді қаншалықты құрметтер еді!
Ризашылық
Шынайы Шіркеудің мүшесі болуға қатысты тағы бір сұрақ: «Біз Киелі кітаптағы ілімдерге оларды жеке түрде бағаламай сүйенеміз бе?» Иеміздің жүрегі мен адамдардың жүрегінің қысқаша суреті Лұқа 17:11-19-да көрсетілген. Он алапестің сауығуы туралы бұл оқиғада біз бүгінгі жиындарымызда жиі көретін адамдардың жүректерінің көріністерін көреміз. Иеміз алапестерге: «Барып, өздеріңді діни қызметкерлерге көрсетіңдер», – деді (14-тармақ). Олар бара жатқанда, алапестерінен тазарды. Он адамның бірі, тазарғанын түсінгенде, бірден кері бұрылып, Иемізге оралды. Ол «қатты дауыспен Құдайды мадақтап, Оның аяғына жығылып, Оған алғыс айтты» (15-16-тармақтар). Бұл ғибадаттың әдемі түрі!
Қалған тоғызы жолын жалғастырды, оларды сауықтырғанды мойындауға немесе оған алғыс айтуға аз қызығушылық танытты. Бұл Иеміздің 17-тармақта: «Он адам тазартылмады ма? Ал тоғызы қайда?» деп сұрауына себеп болды. Иеміз көптеген адамдарды құтқарады, бірақ аз ғана адамдар Иемізге алғыс айту арқылы, Оның Қалвари айқышында күнәлары үшін Өзін құрбандыққа шалғанын еске алып, ризашылықтарын білдіреді. Мүмкін, сенушілердің көпшілігі өз дәстүрлері мен діни әрекеттерін іздеуді жалғастырып, Киелі жазбалар Иеміздің қалаулары туралы нұсқағанды елемей, өздеріне ұнайтынды істейді.
Аяқтау
Ұстануға болатын қарапайым, бірақ терең мысал Иемізден Лұқа 22:19-да келеді, онда «Ол нан алып, шүкіршілік етіп, оны сындырып, оларға беріп: «Бұл сендер үшін берілген Менің денем; Мені еске алу үшін мұны істеңдер», – деді». Кейінірек, Елшілердің істері 20:7-ге сәйкес, сенушілер бұл әдетті «аптаның бірінші күні, шәкірттер нан сындыру үшін жиналғанда» жалғастырды. Шіркеу мүшелерінің апта сайын Иемізді еске алу үшін жиналуы жақсы. Оның құтқарылғандарына жүректеріміздің төгілуін қабылдауға лайықты Жалғыздың алдында мадақтау, ғибадат ету және шүкіршілік білдіру үшін уақыт бөлу құрметі берілген.
Мұның бәрі оны сауықтырған Иеміздің аяғына оралған сол бір алапестің рухын көрсетеді. Ол оралғанда, Иеміз оның жүрегінің рухын танып: «Тұр, жолыңа түс. Сенің сенімің сені сауықтырды», – деді (Лұқа 17:19). Король Джеймс нұсқасы бұл аятты былай аударады: «Сонда Ол оған айтты: Тұр, жолыңа түс: сенің сенімің сені толықтай сауықтырды». Құдай Сөзіне – Иеміздің қалауларына – мойынсұну әрқашан тірі Құдай Шіркеуінің мүшелері ретінде Онымен қарым-қатынасымызды толықтырады!
Пұттарға және жалған құдайларға бет бұрудың ақымақтығы мен абсурдтығы Исраил халқының тарихында барлығына айқын болуы керек еді, бірақ олай болмады. Олардың көздері қалай жабылып, түсініктері қалай қараңғыланды? Мәселе олардың алданған жүректерінде болды. Осының кесірінен олар өтірікті қарастырып, ажырата алмады. Бүгінгі жағдай да дәл сондай. Неліктен көптеген адамдар қаптап жүрген қате діни культтарды қабылдайды? Мәселе олардың ақыл-ойларында емес, жүректерінде. Олар үшін де, ежелгі Исраил үшін де бұл шындық:
«алданған жүрек оны адастырды» (Ишая 44:20 JND). —Фрэнк Б. Хоул, «Ишаяға түсініктемелер» (бейімделген)
