СҰРАҚ: 1 Қорынттықтарға 9:20-22-ні Елшілердің істері 21:22-27 және Еврейлерге 10:9-бен бірге өте анық түсіндіріңізші. Павел қайтадан алынып тасталған және мейірімге қайшы нәрсені істеді ме? Кейбіреулерді тарту үшін біз Киелі жазбаларға қайшы немесе Құдайдың ойына қарсы нәрселерді істей аламыз ба?
ЖАУАП: Біз Павелдің Елшілердің істері 21-дегі әрекеттері Еврейлерге хат жазылғанға дейін жасалғанын есте ұстауымыз керек. Елшілердің істерінде біз Құдайдың иудаизмнен христиандыққа өтуге уақыт бөлетінін көреміз. Елшілердің істері 21-де Құдай еврей текті христиандарды Еврейлерге 13:13-те оқитынымыздай, иудаизммен байланысты үзуге әлі шақырған жоқ. Павел, өзінің еврей бауырларына деген терең сүйіспеншілігімен, егер олар қандай да бір жолмен құтқарылатын болса, олар үшін қарғыс болғысы келетінін жазады (Римдіктерге 9:1-3). Мұса да Мысырдан шығу 32:32-де өз халқы үшін өзін ұсынған. Бұл екі тақуа адам өз халқына деген сүйіспеншілікпен, оларға мейіріммен жетуге тырысып жасады. Біз оларды принциптердегі сәйкессіздік деп санауымыз мүмкін нәрсе үшін айыптау оңай, бірақ Құдай олай етпейді. Ол олардың ешқайсысын өз халқына деген сүйіспеншілікпен жасаған әрекеттері үшін еш жерде айыптамайды.
Біздің орнымыз – Құдайдың Сөзінде ашылған Оның еркін орындау. Біз Құдайдың бүкіл Сөзімен баталанғанбыз және Киелі кітапты өмірімізге түсінуде және қолдануда бізге жетекшілік ететін Киелі Рухымыз бар. Біз бағынбауды жақтай алмаймыз немесе қорғай алмаймыз. Мақсат ешқашан құралды ақтамайды. Біз басқаларды тарту үшін істейміз деп сылтауратып, Киелі жазбаларға қайшы нәрселерді істемеуіміз керек. «Бағыну құрбандықтан артық», – деді Саулға 1 Самуил 15:22-де (NKJV).
Бірақ сонымен бірге Құдайдың мейірімді Құдай екенін және Оның бізді заңға емес, өміріміздің принципі ретінде мейірімге қойғанын есте ұстайық. Біз фарисейлер сияқты бір-бірімізге ережелер жасамауға мұқият болуымыз керек, оны Иеміз Иса анық айыптады. Өзімізді тез бағалайық – басқаларды емес.
— Евгений П. Веддер, кіші.
