Елші Пауыл Колосқа баруға ешқашан мүмкіндік алмаған шығар. Бірақ бір күні ол жердегі Құдайдың жұмысы туралы, Иса Мәсіхке сеніммен келген адамдар туралы естіді. Бұл оның ішінде бірден бір нәрсені тудырды: сол күннен бастап, ол осы жас христиандар үшін дұға ете бастады және содан бері тоқтамады.
Біз де солай істей аламыз, Мәсіхке деген сеніммен біріккен әрбір адам үшін дұға ете аламыз: жеке байланыста болғандар үшін, және тек есту арқылы білетіндер үшін; сенім өмірінде жақсы жетістіктерге жетіп жатқандар үшін, және сүрінген басқалар үшін; қажеттіліктері айқын көрініп тұрғандар үшін, және жағдайын онша білмейтіндер үшін.
Пауылдың Колостықтар үшін дұғасы біздің дұғаларымыз сияқты жалпы және дәл емес, керісінше нақты мақсаты бар: олар Құдайдың еркі туралы біліммен толуы керек. Бұған себеп бар: олардың арасында рухани жетіспеушілік сезімі тамыр жайған. Жаман ниетті адамдар мұны байқап, осы сезілген «бос орынды» толтыруға тырысады. Олардың кейбіреулері бұл мақсатта пұтқа табынушылық философиясының белгілі бір аспектілерін ұсынады, ал басқалары ежелгі еврей ғибадатының компоненттерін ұсынады. Біріншісі мүлдем қате, екіншісі Құдайдың еркі бойынша қазір ескірген.
Пауыл Колостықтарды алдымен сөкпейді. Керісінше, ол Құдайдан Өз балаларын Өзінің ізгі еркі туралы біліммен толтыруын сұрайды, сонда олар сол еріктің сұлулығы мен практикалық маңыздылығын түсінеді. Толу – оларға қажет болған нәрсе – «Оның еркі туралы біліммен толу»! Бұл теріс әсерлерді кері қайтарып, жетіспеушілік сезімін рухани байлық туралы қуанышқа айналдырады. Бұл «Пауылдық рецепт», бұл дұға қызметі бізге көптеген нақты немесе болжамды кемшіліктерді жеңуге көмектеспес пе еді?
