Екі жыл бұрын жазғы кеште мен дұға ету жиналысына бардым. Мен күні бойы осындай жиналысты аңсаған едім, өйткені мен «Жаратқан Иені күткендер күшін жаңартады» деген сөздерді ойладым және осы жиналысты тапқанда, менің тәжірибем осындай болады деп үміттендім, өйткені маған оның қажеттілігін сезіндім. Бұл кішкентай жиналыс болып шықты, мен күткеннен де кішірек, өйткені онда жеті-сегіз адам ғана болды, кейбіреулері жас, кейбіреулері қарт және шаршаңқы көрінді.
Ән айту жай және баяу болды, ал дұғалар көңілсіз және жалықтырғыш болды, мен кештің босқа өтіп жатқанын ойлай бастағанда, сексеннен асқан қарт кісі сөйлеп, бізге: «Достарым, мен бүгін алған үлкен қуанышыммен бөліскім келеді. Мен сізге айтуым керек, алпыс бес жыл бұрын мен өліп бара жатқан анамның төсегінің қасында тізе бүктім, ол маған: «Сен отбасыңда Иеміз Исаны Құтқарушың ретінде білетін жалғыз адамсың. Мен әкең мен ағаларыңды саған тапсырамын. Олар құтқарылғанша күн сайын олар үшін дұға ет», – деді.
Бүгін таңертең мен соңғы ағамнан осы хатты алдым, мен оны сізге оқимын». Содан кейін ол өте баяу оқыды:
«Қымбатты, қымбатты бауырым, менде сіз үшін ең жақсы жаңалық бар, мен ақыры өзімді Құдайға тапсырдым».
Хатта ең қарапайым тілмен бәрі қалай болғаны айтылған және алпыс бес жыл бойы ол үшін дұғада табандылық танытып, оның құтқарылуын күткен бауырына ризашылыққа толы болды.
Сізге бұл қарапайым оқиғаның сол кішкентай дұға жиналысын қалай өзгерткенін және оның жалықтырғыш және ретсіз болмай қалғанын айтудың қажеті жоқ. Көздері жасқа толып, жүректер қозғалды, ал бұрын отырғандар енді тізе бүкті. Алдымен алғыс айтылды, содан кейін нақты және ынталы дұға, мақсаты бар дұға, өйткені мұнда дұға етудің бос емес екендігінің дәлелі болды, және жауап Құдайдың дана жолдарымен ұзақ кешіктірілсе де, ақыры келеді.
Иә, сол кішкентай жиналыстағы әрбір жүрекке біз Құдайдың қасиетті қатысуында екенімізді, қарт кісінің әңгімесінде дұғадағы салғырттығымыз үшін мейірімді ескерту алғанымызды және Құдай біздің айқайымызды еститінін және оларға дұрыс уақытта жауап беретінін түсіндік.
Біз дұға еткенде жақсы істейміз, бірақ кейде жауап ұзақ кешіктірілген сияқты болғанда шаршаймыз, және біз дұғаларымыз естілмеді деп ойлаймыз; кейбіреулер тіпті Құдайға бәрібір емес деп ойлады, және олардың мәселелері Оның назарына тым кішкентай деп санады. Бірақ шындық қандай? Алпыс бес жыл бойы аспандағы бір алтын құмыра осы қымбат адамның дұғаларымен толып жатты, және олар Құдай үшін тәтті иістер болды (Аян 5:8). Ал жауап келгенде қандай бай болды, тек күнделікті айқайы Құдайдың құлағына жеткен адам үшін ғана емес, сонымен қатар оның қуанышын бөліскен біз үшін де, және сіз үшін де, егер бұл қарапайым оқиға сізді алғыспен дұға етуді жалғастыруға ынталандырса, ұзақ уақыт бойы ешқандай айқын жауапсыз дұға еткендіктен көңіліңіз түсуі мүмкін.
Дж.Т.М.
