«Сенің жағдайың жақсы болсын үшін.» Заңды қайталау 4:40 NIV
Өмірімізде бәріміз кеңес алдық. Бала кезімізден ата-анамыз бізді бағыттап, түзеп отырды. Содан кейін студент кезімізде мұғалімдеріміз нұсқаулар арқылы кеңес берді. Есейген сайын жақын достар, пасторлар және әріптестер бізге кеңес берген болуы мүмкін.
Біз ешқашан тоқтап: «Кеңестің мақсаты не?» деп сұрадық па? Неліктен біз кеңес іздейміз? Кеңесті қалай қабылдау керектігін білеміз бе? Егер біз кеңестің мақсатын және Құдайдың бізге деген тілегін білсек, келесі жолы кеңес алғанда одан үлкен нәтижелер алуымыз мүмкін.
Ошияның жоқтауын қарастырыңыз: «Менің халқым білімсіздіктен жойылды» (Ошия 4:6 NIV). Олар өз даналықтарын іздеді және Құдай олар үшін белгілеген құрылымнан кеңес қабылдамады. Құдайдың тілегі – біздің жағдайымыз жақсы болсын. Бұл керемет емес пе! Ол Өзінің сүйікті Исраилге патриархтарын, патшаларын, пайғамбарларын, Заңды берді, және «осы соңғы күндері Ол бізге Өз Ұлы арқылы сөйледі» (Еврейлерге 1:2). Бүгінде Құдайдың кеңесі бізге Құдайдың Ұлы арқылы келеді: «Сөз етке айналды» (Жохан 1:1,14).
МАҚСАТЫ
Өте қарапайым айтқанда, кеңестің мақсаты – біз басқалардың кеңесінен, ілімінен және тәжірибесінен үйренуіміз үшін: «Сенің жағдайың жақсы болсын үшін» (Заңды қайталау 4:40).
Әсіресе, нұсқау, кеңес немесе насихат Құдай бізге берген құрылымдардың бірі – ата-аналар, пасторлар және мұғалімдер – арқылы келгенде, және ол Құдай Сөзінен келгенде, біздің құлағымыз мойынсұнып тыңдауға ашық болуы керек. Пайғамбар Ишая былай дейді: «Тыңда... Құлақ сал... Жамандық істеуді тоқтат, дұрыс істеуді үйрен» (Ишая 1:1,17). Біз бұл жақсы кеңесті ұстанбауымыз керек пе?
Барлық ілім, уағыз, нұсқау және кеңес сөздері, егер біз оларды қабылдап, өзіміздікі етпесек, босқа кетеді. Кеңесті өңдеу және одан үйрену өте маңызды. Лұқа өзінің Інжілін досы Теофилдің Лұқа оған үйреткен нәрселердің «анықтығын білуі үшін» (Лұқа 1:4) жазды. Кеңес алушылар ретінде біз әрқашан «оны тексеруіміз» керек, Киелі кітаппен салыстырып, оның шындығын өзіміз үшін табуымыз керек, Береялықтар сияқты, олар «хабарды үлкен ынтамен қабылдап, Киелі жазбаларды тексерді», оның шындық екенін көру үшін (Елшілердің істері 17:11). Біз кеңесті кеңесші айтқандықтан емес, кеңес Құдай Сөзіне сәйкес келгендіктен қабылдауымыз керек.
ШАЙТАННЫҢ ЖЕМІ
Көбінесе біз кеңесті мақтаныштан, бастапқы күнәдан (Нақыл сөздер 16:18) немқұрайлы қабылдаймыз. Біз: «Мен не істеу керектігін білемін! Маған қалай басқаша айтуға батылың барады!» дейміз. Бәріміз осылай әрекет етпедік пе, мүмкін әрқашан сырттай емес, іштей, және біздің шығынымызға? Менің ойымша, кеңестің 99%-ы мұқтаж адамға көмектесу үшін беріледі, олардың «жағдайы жақсы болсын» үшін. Ал не болады? Біздің мақтанышымыз үстемдік етеді, біз берілген кеңесті жіберіп аламыз және жағдай нашарлайды. Біз жақсы тыңдаушы болуымыз керек.
Кеңес, түзету немесе насихат берілгенде тағы бір нәрсе болуы мүмкін: Біз мақтанышымызға байланысты ренжуіміз мүмкін. Бұл шайтанның жемі, біз ренжіп, нұсқау сөзінің құндылығын жіберіп аламыз. Біздің «ренжу» деген сөзіміз грек сөзінен шыққан skandalon. Ол тұзақтың жем бекітілген бөлігін білдіреді. Демек, бұл сөз тұзақ құруды білдіреді. Көп жағдайда реніш тыңдаушы мақтаныштан туындаған алауыздыққа жол бергендіктен басталады. Біз ренжуден сақтануымыз керек. Біз шайтанның тактикасынан хабардар болуымыз керек. Егер реніш туындаса, біз кешіруіміз керек. Тек кешірімде ғана қалпына келтіру бар. Біз ренжімей тыңдауды үйренуіміз керек.
ҮЙРЕНУГЕ БЕЙІМ РУХТЫ ДАМЫТЫҢЫЗ
Кішіпейіл жүрек, кішіпейілділік рухы – үйренуге бейім рухты дамытудың кілті. Біз әрқашан өмірдегі сабақтарды тыңдауға, үйренуге және қайта үйренуге дайын болуымыз керек. Құдай біздің қасымызға, жолымызға басқаларды қойды және олардан үйренуге мүмкіндік пен жауапкершілік берді, тіпті ауырса да (Нақыл сөздер 27:6). Есіңізде болсын, кеңестің мақсаты: «Сенің жағдайың жақсы болсын үшін.»
Зұлымдардың кеңесімен жүрмейтін адам бақытты... Бірақ оның қуанышы Жаратқан Иенің заңында, және ол Оның заңы туралы күндіз-түні ой жүгіртеді. Ол су ағындарының жанына отырғызылған ағаш сияқты, ол өз уақытында жемісін береді және жапырағы солып қалмайды. Ол не істесе де, гүлденеді (Забур 1:1-3).
Джон Свонсоннан″ }
