Құлаудан кейін Қабылдың ұрпақтары Құдайсыз бақытты болу үшін иеліктер, музыка және барлық түрлі өнертабыстар арқылы өз өмірлерін мүмкіндігінше жағымды етуге тырысты (Жар. 4). Дәл осы көзқарас бүгінгі әлемді әлі де сипаттайды.
Адамдар соңғы 6000 жылда мәңгілікпен байланысты нәрселерге назар аударудан алаңдататын қаншама нәрсе ойлап тапты! Соңғы онжылдықтардағы технология мен байланыс құралдарының қарқынды дамуын ойлаңызшы. Бұл нәрселер өздігінен жаман емес және жақсылық үшін қолданылуы мүмкін, бірақ қазір олар көпшілігіміздің өмірінде біз қалағаннан әлдеқайда көп орын алады. Жиырма жыл бұрын адамдар ұялы телефонсыз тамаша өмір сүрді. Бүгінде көптеген адамдар смартфондарына күніне орта есеппен жүз рет қарайды және оны барлық жерде дерлік алып жүреді. Қанша уақыт жоғалады – бұл уақыт бізге мәңгілік тұрғысынан дұрыс жұмсау үшін сеніп тапсырылған!
Иеміз Иса жиі шөлді немесе жалғыз жерлерге барып, жалғыз қалып, дұғада Құдайдың еркін іздеді (Лұқа 4:42; Марк 1:35). Шөлде және тауда Ол Әкесімен жалғыз болып, қызметінен бұрын және кейін тыныштық тапты (Лұқа 5:16; Матай 14:23). Ол тынымсыз қызмет етіп, тек жақсы істер жасаса да, ешқашан күйзелісте болған жоқ. Ол уақыттың диктатурасымен өмір сүрген жоқ! Иеміз шәкірттеріне Құдаймен өз бөлмелерінде жалғыз сөйлесу үшін есікті жабуды айтты. Бір жағынан, біз жүрегіміздің терезелерін Құдайдың істеріне ашуымыз керек болса (Даниел 6:10 қараңыз), сонымен бірге біз жүрегіміздің есігін дұға етуден тосатын барлық нәрсеге саналы түрде жабуымыз керек.
