Самсонның өмірінде Құдайдың ерекше шақыруы болды. Ол Киелі кітапта туылғаннан назарит болған үш адамның бірі: пайғамбар Самуил мен Шомылдырушы Жохан қалған екеуі болды. Әдетте, назариттік ерікті ант болды және ол шектеулі уақытқа созылды (Сан. 6), бірақ Самсон, одан кейін келген Самуил мен Жохан сияқты, ана құрсағынан өлімге дейін назарит болды.
Назарит – Ехобаға толықтай бөліну қағидасын бейнелейтін адам. Құдай Өзінің қызмет ету ыдыстары ретінде қолданатын адамдарда бөлінуді қалайды. Билер 13–16-да жазылған Самсонның тарихы өте қайғылы, өйткені ол мойынсұнбаушылық пен күнәкар мінез-құлық арқылы назариттігін ластады. Ақырында, ол күшінің құпиясын ашты және ақыры филистимдіктердің қолынан көзін жоғалтты (16:21). Бұл Самсонның өміріндегі Құдайдың басқаруы болды – физикалық соқырлық оның рухани құлдырауын көрсетті.
Тұтқында Самсонның шашы қайта өсе бастады, сондай-ақ оның күші де. Филистимдіктер Самсонды түрмеден алып, оны өздерінің құдайы Дагонды мадақтап жатқанда «өнер көрсетуі» үшін ғибадатханаларына әкелді. Самсон Құдайға соңғы рет шақырды: «Уа, Құдай Ием, мені есіңе алшы, өтінемін!» Құдай жауап берді және Самсон ғибадатхананы жауларының үстіне құлатты: «Осылайша, оның өлімінде өлтіргендері өмірінде өлтіргендерінен көп болды» (16:30).
Самсон Еврейлерге 11:32-де сеніммен мадақталады. Осылайша, оны өлім арқылы «өлімнің күші барды, яғни шайтанды» жойған Мәсіхтің үлгісі ретінде қарастыруға болады (Евр. 2:14). Құдай Самсонға өлімде жеңіс берді. Осы Иеміздің күнінде, біздің ұлы Жеңімпазымызды, Құдайдың шынайы назаритін құрметтейік, Ол сатқындық түнінде, өлімі жақындағанда: «Мені есіңе алыңдар» деді.
