Осы күндері рухани өмір мен батаның жалпы тапшылығының себебі неде?
Сіздің тілшіңіз Х.Е.Хит көптеген сұрақтар қояды, бірақ бұл сұрақтардың түбірінде осы жатыр. Христиандық, оны әлі де мойындайтындардың басым көпшілігі үшін, формальды нәрсеге айналды, ал егер формальды болса, онда өлі; ал егер өлі болса, енді басқаларға өмір мен бата беру құралы емес.
Сіздің тілшіңіз аңсайтын «құдіретті жандану» өзінің ішінде және «рухани өмір мен батаның жалпы тапшылығын» сезінетін қалғандарымызда басталуы керек. Ол біз Иемізге тек ернімізбен емес, жүрегімізбен: «Ием, менің не істегенімді қалайсың?» — дегенде басталады. Егер біз өзімізді Оның еркіне толықтай бермесек, біз формальды және өлі болып қаламыз. «Белгілі бір бөлігін» әкеліп, қалғанын ӨЗІМІЗ үшін ұстап қалу, сонымен бірге Оған «Ием» деп айту Киелі Рухты ренжітеді, Оның ішіміздегі мейірімді жұмысын тоқтатады және қызметтегі барлық күш-жігерімізді зая етеді.
Егер біз «бір бөлігін ұстап қалсақ», жас жігіттер Ананияны «орап, алып шығып жерлегендегідей» рухани жағынан өлі боламыз. Бірақ «даналардың тұрағында қалаулы қазына мен май бар» (Нақыл сөздер 21:26). Даналар – Иеміз Жохан 14:23-те айтқан адамдар.
Әке мен Ұл олармен бірге тұрады, және бұл қандай қалаулы қазына! Рух та барлық баталы қызметтерінде сонда, өйткені май Оның бейнесі. Ал бұл шындыққа сәйкес келетін адам «су ағындарының жанына отырғызылған ағаштай болады, ол өз маусымында жемісін береді; оның жапырағы да солып қалмайды: және ол не істесе де, өркендейді». Ол «құрғақшылық жылы алаңдамайды, сондай-ақ жеміс беруін тоқтатпайды».
Дж.Т.М.
