Симон Петрдің тарихы өте тағылымды және әрбір христианның Мәсіхпен танысудағы алғашқы қадамынан бастап, Киелі Рухтың Өз күшін кедергісіз көрсете алатын жағдайына дейінгі көрінісін бейнелейді. Осы аралықта рақымның толық қуаты ашылып, жанды Мәсіхті және христиандық артықшылықтарды тануға әкеледі. Біз сондай-ақ сенушінің өзіне деген сенімін жоғалтқаннан кейін, өз артықшылықтарын түсініп, Иеміздің Өзі белгілеген жолмен жүруіне мүмкіндік беретін жанның бұзылуын көреміз.
Құдай Сөзіндегі Петрдің тарихы табиғи түрде екі бөлікке бөлінеді, оның бірін Інжілдерден, екіншісін Елшілердің істерінен табамыз. Бірінші бөлік жоғарыда аталған ақиқаттарға сәйкес келеді; екіншісі Петрдің қызметіндегі Киелі Рухтың белсенділігімен және кедергілер мен қақтығыстар арасында Мәсіхтің куәгері ретінде оны қолдайтын Құдайдың күшімен толтырылған (құралдың сәтсіздігінсіз болса да).
Алғашқы байланыс
Лұқа Інжілінде Петрдің Иемізбен байланысқа түсу жолы назар аударуға тұрарлық. Симонның әйелінің анасы (Лұқа 4:38, 39) қатты қызбамен ауырып, әлсіреп қалған. Иса оны емдеп, Өзіне қызмет етуге жарамды етеді. Жанның Мәсіхпен алғаш рет кездесуі жиі осылай болады. Ол Оның басқаларға берген баталары арқылы Онымен байланысқа түседі. Оның біздің жүрегімізге Өзін ашу сәті келгенде, біз Оның мүлдем бөтен емес екенін көреміз. Иеміз бұл дайындық білімін біздің ар-ожданымызды күнә сезіміне және жүрегімізді рақым сезіміне оятатын жұмысты қысқарту үшін пайдаланады. Бұл Інжілде Симон Петр Исаны Өзінің үйінде жұмыс істеп жатқанын көргеннен кейін таныған.
Балықшы
Жонастың ұлы кәсібі бойынша балықшы болған; оның балық аулауға қажетті заттары — қайық пен торлары болған. Ол оларды қалағанын алу үшін пайдаланған және осы мақсатта түн бойы жұмыс істеген, бірақ ешқандай нәтиже болмаған. Осылайша, табиғи адам өз қабілеттерін және қолындағы құралдарды жүрегін толтыратын және қанағаттандыратын нәрсені алу үшін қолданады. Бірақ бұл бекер; тор бос қалады. Оның еңбегі жанының терең қажеттілігіне жауап беретін ештеңе бермейді. Симон мен оның серіктері ештеңе ұстамаған соң, қайықтарынан түсіп, торларын жуады. Олар торларын жууға кіріседі, өйткені олар теңіз түбінен лайдан басқа ештеңе алмаған, және бұл аяқталғаннан кейін олар қайтадан балық аулауды бастайды. Бұл дүние адамымен осылай емес пе? Ол күн сайын қалаған мақсатына жету үшін еңбегін жаңартады, бірақ сәтсіздікке ұшырайды.
Бірақ адамның дәрменсіздігі айқын болғанда, Иса пайда болады, Петрмен айналыспайтын сияқты. Ол көпшілікке үйретеді, бірақ Өзінің қызметінің ортасында Оның жүрегі Симонмен бірге, және Ол оны назардан тыс қалдырмайды. Симонның кемелерінің біріне кіріп, Ол одан жағадан аздап шығуын сұрады. Ол Петрді Өзімен бірге көпшіліктен бөледі, осылайша Петр Иеміздің айтқандарын толық естиді. Иса бұған дейін Петрге бөтен болмаған; енді ол Оның сөзін тыңдайды, және Онымен оқшаулану жағдайы оны одан да мұқият етуге ықпал етеді. Дегенмен, 5-ші аяттан біз Сөздің билігіне деген сенім оның сақтағанының бәрі болды деп қорытынды жасауымыз мүмкін.
Осыдан кейін біз Иеміздің Петрмен ерекше айналысқанын көреміз. Ол оған: «Тереңге шығып, торларыңды балық аулауға тастаңдар»,— деді. Петр мұны түн бойы жасаған, бірақ сол кезге дейін бұл адамның еркімен жасалған; енді бұл Иеміздің сөзімен. Петр бұл сөзге сенеді және оған бағынады. Құдай Сөзінің алғашқы нәтижесі — сенім тудыру, ал сенім оның билігін қабылдайды және бағынады. Иеміз сөйледі; бұл сенім үшін жеткілікті. Бірақ Иса Петрге одан да күштірек түрде үндеп, оның кімнің алдында екенін көрсетеді, осылайша оның ар-ожданына жетеді. Ол, бәрін басқаратын Жаратушы, түнде балық болмаған кезде күндіз балықтарды жинап, Петрдің торларын олармен толтырады. Ол адам ыдыстарын олардың сыймайтын және шәкірттің қажеттіліктерінен асып түсетін баталармен толтырады. Оның серіктері екінші кемемен келеді, ол да суға батады, өйткені даңқ Иеміз берген байлықтар өте көп.
Күнәкар
Петр (8-ші аят) осы батаның бәрін көреді; бұл оны алғаш рет батаның Қайнар көзі және Әкімшісі болған Оның алдына қояды. Осылайша, оны тек Исаның сөзі ғана емес, Исаның Өзі және Оның тұлғасының даңқы таң қалдырады. Оның жанында төңкеріс болады. Бата қуаныш тудырудың орнына, күнә мен қорқыныш сезімін тудырады, өйткені ол оны даңқ Иеміздің алдына әкеледі. Екінші жағынан, оның жағдайының сезімі оған Ехоба оны кері қайтаруы керек деген қорқынышты сенімділік берсе де, оны Исаның аяғына жалғыз ресурсы ретінде тастайды. Бірақ күнә жасалған Құдай кешіреді. Құдай Өзінің сүйіспеншілігінде танылады.
Күнәкардың өзінің нақты жағдайын, оған тиесілі үкімді және Иеміздің қасиеттілігін білуі баталы. «Менен кетіңіз; өйткені мен күнәкар адаммын». Петр өзін күнәкар және Құдайдың алдында жарамсыз деп санайды. Ол Оның қасиеттілігі мен әділдігі алдында дірілдейді. Әзірге ол рақымның не екенін жартылай инстинктивті түрде ғана біледі, және Құдайдың Исаға сенетін адамды ақтауда қалай әділ бола алатынын білмейді, бірақ ол Оның аяғында, және ол қашып кетпейді, өйткені үміт болса, ол сонда. Торларын жуумен айналысқан кезде, ол Құдайды да, өзін де білмеген, бірақ енді ол екеуін де біледі, және ол өзінің не істегенін емес, кім екенін соттамайтыны таңқаларлық. Көптеген жандар өздерінің кінәлі әрекеттері үшін өкінуі керек екенін және оларды соттауы керек екенін мойындайды, бірақ олар бұл әрекеттердің қайнар көзін көруге әкелінбеген. Күнәлардың астында «күнәкар адам» бар. Құдайдың алдында болу сезімі біздің көзімізді ашады, біздің кім екенімізді көрсетеді және біздің жалғыз баспанамыз бізді айыптай алатын Біреуде екенін көрсетеді.
Ізбасар
Петрді қорқыныш билеген, бірақ Иеміз Өзінің алдында қорқыныштың болуына ешқашан жол бермейді. Ол сөйлеп, қорқынышты жояды, өйткені Ол рақым Иеміз. Ол басқаның бәрін қалдырады — жанның жұмысының әсерін ешқандай әлсіретпейді — бірақ Ол қорқынышты жояды. Жоқ, Иеміз одан кетпейді. Ол: «Қорықпа; бұдан былай сен адамдарды аулайсың»,— дейді. Ол, былайша айтқанда, егер мен сені құтқару үшін кездестірмеген болсам, сенің құралың арқылы басқаларды құтқара алмас едім дейді. Ол Симон Петрді бақытты етуден де артық нәрсе жасайды; Ол оған жаңа бата береді, оған қызмет етуді уәде етеді, осылайша Петр күнәкар болып қалудың орнына, бәрін тастап, Исаға ілесе алатын қызметші болады.
Петр су үстімен Исаға барады
Петрдің алғашқы әрекеті Исаның тізесіне құлап, өзінің күнәкар жағдайын мойындау болды. Кейінірек ол су үстімен жүріп, Онымен кездесуге шығады (Матай 14:22-33). Бұл реттілікті ескеру маңызды. Құтқарушымен кездесуге шығу дінге келуден кейін болады және қызмет етуден бұрын келеді. Петр, әлі адамдарды аулаушы болу уәдесін ғана алған болса да, Онымен кездесуге ұмтылған. Ол тау шыңынан түсіп келе жатқан Біреуге қарады, және бұл оның Мәсіхтің тұлғасы туралы алатын даңқты аяндарының бастамасы ғана болды.
Петрдің білімі алғашында өте үстіртін. Ол: «Ием, егер Сен болсаң»,— дейді, бірақ бұл бастау үшін жеткілікті. Ол үшін бәрі адамның кім екеніне байланысты, және егер Ол болса, Оның сөзі Петрді кемеден кетуге жеткілікті. Ол: «Маған су үстімен Саған келуге бұйыр»,— дейді. Көрінетін қауіпсіз жерден жол жоқ жерде жүру үшін кету маңызды іс болды, бірақ Мәсіхтің сөзі оған жеткілікті болды. Ол оның күшін білді. Оның сөзімен ол торды жіберген; Оның сөзімен ол шығады. Бұл оған су үстімен жүруге мүмкіндік береді, дәл сол сияқты ол оны Құтқарушыны тануға әкелген. Бұл ықыласты сұрағанда, Петр тәжірибе жасау немесе кедергілерді жеңудегі өз шеберлігін көрсету туралы ойлаған жоқ; ол Оған барғысы келді. Мәсіх оны өзіне тартты, және сол сәтте ол жел немесе толқындар туралы ойлаған жоқ. Егер табиғи жүрек Мәсіхке апаратын жолды елемесе, сенім барлық қиындықтар арасында, түнде де, дауылда да жол табады және оларды Иемізге жақындау үшін пайдаланады. Сенім оны қайықты, жалғыз көрінетін баспананы тастап кетуге итермелейді, оны қауіпсіздіктің шынайы орны деп санамайды, және Исаға жетуге, оның қатысуы оған басқа жағаға жетуден де қымбат.
Алғашқы сенім мен махаббат
Біз жиі жақсы бастаймыз; алғашқы сенім мен алғашқы махаббат, бір нысанмен толтырылған жүректің қарапайымдылығы бізді қолдайды, содан кейін біз көзді нысанынан ауытқуға мүмкіндік береміз. Шайтан шәкірттерді Исадан қорқыту арқылы мазалауға тырысқан (26-шы аят), бірақ олар көп ұзамай Оның ернінен көңілді болуды үйренді. Содан кейін жау оларды қиындықтармен үркітеді. Оны тыңдау қандай ақымақтық, өйткені қиындықтар бізді Мәсіхке әкелмей ме? Біз қандай кедей сенімсіз жаратылыстармыз! Біздің сынақтарымызда да, қажеттіліктерімізде де, біз ұмытатын жалғыз нәрсе — борттан тыс қалдырмауымыз керек нәрсе — Құдайдың күші. Петр де, шыққаннан кейін, желдің күшін ойлап, өз күшіне қайта қарап, өзінің алдында оны Исаға сөзсіз әкелетін тартылыс күшінен де күшті тартылыс күші бар екенін ұмытты. Және ол бата бастайды.
Петр сияқты батуға жақын болмаған кім бар? Бәріміз бірдей тағдырды бөліспедік пе? Бірақ шәкірттің ернінен: «Ием, мені құтқар»,— деген айқай шығады; ол: «Менен кет»,— демейді, өйткені сенуші Құтқарушыны және Оның мінезі құтқару екенін біледі. Петр өз мақсатына жетуге жақын қалғанда көмекке шақырады, және Иса оны Өзіне тарту үшін қолын созуы ғана керек. Тағы бір сәт сенім, және шәкірт батпас еді. Біз әлі де күмәнданамыз ба? Бізді соңына дейін құтқара алатын Оған сенейік, өйткені Иеміз бен Оның адамдары түпкілікті біріккенше дауыл тоқтамайды.
