Әрбір кезеңде Құдайға жақындау
Құдай адамды – Адам мен Хауаны, ер мен әйелді – Өзінің бейнесі мен ұқсастығы бойынша жаратты (Жаратылыс 1:26-28). Бұл оларға, және басқа ешбір жаратылысқа емес, Оған жауап беру қабілетін және Оны көрсету міндетін бергенін білдіреді.
Біз денелерімізбен Құдайдың жаратылысымен әрекеттесеміз, ал жанымыз арқылы жануарлармен әрекеттесеміз. Алайда, біздің адам рухымыз ерекше, өйткені тек адамдар ғана Рух болып табылатын Құдаймен байланыста болуға қабілетті (Жохан 4:24). Ол бізге Оған жақындауға және Оған есеп беруге мүмкіндік берді. Ақыр соңында, Құдайдың алдындағы ұлы ақ тақтада барлық имансыздар Құдайдың Ұлы Иса Мәсіхтің ісі арқылы құтқаруды қабылдамағаны үшін жауапқа тартылып, айыпталады (Аян 20:11-15).
Барлық адамдар сәтсіздікке ұшырады (Римдіктерге 1-3), бірақ тәубе етіп, сенетіндер Құдаймен дұрыс қарым-қатынасқа түседі, өйткені Мәсіх олардың орнына сотталды (2 Қорынттықтарға 5:21). Әрбір шынайы сенуші сәтсіздік мүмкіндігі жоқ жаңа жаратылысқа жатады (17-аят; Ғалаттықтарға 6:15). Бүгінде бұл біздің Мәсіхтегі жаңа орнымыз , бірақ біз іс жүзінде әлі де қателесетін және сәтсіздікке ұшырайтын болып қаламыз.
Барлық адамдар Құдайға жақындау қабілетімен жаратылған, бірақ Адам мен Хауаның құлауы оларға бұрынғыдай Оған жақындауға мүмкіндік бермеді, өйткені Құдай баққа кіреберісті жауып тастады (Жаратылыс 3:23-24). Қабыл Құдайға өз еңбегінің нәтижесін, қарғыс атқан жерден жемістер әкелу арқылы жақындаудың жолын таптым деп ойлады (4:3). Керісінше, оның інісі Әбіл Құдайға өз отарының тұңғыштарынан және олардың майларынан ең жақсысын құрбандыққа әкелді. Әбіл Құдайға жақындау үшін оған кінәсіз орынбасар қажет екенін түсінген болуы керек. Шынында да, Ол оның құрбандығын қабылдады, бұл Құдайдың Адам мен Хауа үшін олардың құлағаннан кейін жасағанына сәйкес келді (3:21). Қабыл, әрине, өз еңбегі Құдайды риза ету үшін жеткілікті болуы керек деп ойлады, бірақ ол қателесті.
Жаратқан Ие Әбілді және оның құрбандығын құрметтеді, бірақ Қабыл мен оның құрбандығын құрметтемеді (Жаратылыс 4:4-5 NKJV). Бұл Қабылдың ашуланып, інісіне қызғанышпен қарауына себеп болды, оны көп ұзамай өлтірді. Қандай өкінішті!
Құдаймен қарым-қатынас
Құдай, шынында да, адамдардан жауап күтеді, бірақ мұндай жауап адамның идеяларына емес, Оның ойларына сәйкес берілуі керек. Бұл мәселе Жаратқан Ие Исаның Сихар құдығындағы әйелге ғибадат туралы, немесе Құдайға дұрыс жақындау туралы сұрағанда түсіндірген қағиданы білдіреді. Иса оған: «Сағат келеді, және қазір де, шынайы ғибадат етушілер Әкеге рухпен және шындықпен ғибадат етеді; өйткені Әке Өзіне осындай ғибадат етушілерді іздейді», – деді. Ол қосты: «Құдай Рух, және Оған ғибадат ететіндер рухпен және шындықпен ғибадат етуі керек» (Жохан 4:23-24). Басқаша айтқанда, адамдардан жауап Құдайдың ойларына сәйкес берілуі керек, Әбілмен болғандай, және Қабылмен болғандай, адамның идеяларын ұстанбауы керек. Өз бетінше қалған адам бұл дұрыс жақындауға ешқашан жете алмайды, өйткені оны мүмкін ету үшін Құдайдың рақымдылықпен араласуы қажет.
Дұрыс негіз қажет, бұл Мәсіхтің кресттегі біз үшін орындаған ісі, содан кейін Құдайдың біздің ішіміздегі және бізбен бірге ісі. Марс төбесінде Пауыл адамдардың Құдайға жету үшін әртүрлі діни әрекеттер жасайтынын көрсетті (Елшілердің істері 17:22-23). Аспан мен жердің Жаратушысына Оны Өзінің құлаған жаратылысымен бір деңгейге қою арқылы қызмет ету мүмкін емес (27-29-аяттар). Оған жақындау үшін біз тәубе етіп, Оның шарттарын қабылдауымыз керек – адамның ойлауындағы түбегейлі өзгеріс және Құдайдың келе жатқан сотын қорқып, Оған сеніммен бет бұру (30-31-аяттар).
Адамнан Нұхқа дейінгі жылдар Жаратылыс 4 және 5-тарауларда сипатталған. Адамнан Сет арқылы, Құдайға жақындаған (4:26), сенім желісі он ұрпақ арқылы Нұхқа дейін жалғасады (Жаратылыс 5). Имансыздар өздерінің бүлікшілігінде көрсетілген (4:1-24), Жаратылыс 6:1-5-те қорытындыланғандай, Шайтанның Құдайға қарсы тұру және барлық адамдарды бұзу әрекеттерімен. Тек Нұх пен оның отбасы ғана бұзылудан әлі зардап шекпеген (6:8-12), осы арқылы Шайтан әйелдің тұқымымен Құдайдың жоспарларын бұзуға тырысты (3:15).
Құдайдың соты бүкіл жер бетіне топан су арқылы келді (Жаратылыс 6-8). Осыдан кейін Құдай Нұхқа оны және оның отбасын сақтап қалған кемеден шығуды бұйырды. Нұх дереу құрбандық үстелін салды – Киелі кітапта алғаш рет айтылған – онда ол барлық таза жануарлардан құрбандық әкелді (8:20-21). Құдай бұл құрбандықты Әбілдің құрбандығын қабылдағандай қабылдады. Нұхтың бүкіл әлемдік соттан кейін Құдайға жақындауы Мәсіхтің мыңжылдық билігінің соңына дейін жететін баталарға әкелді (9:1-17; Ефестіктерге 1:11). Содан кейін Құдай бүкіл адамзаттан, Израиль мен Иерусалим орталықта болатын (Ишая 2:2; Зәкәрия 14:11) мадақ пен алғыс құрбандықтарын қабылдайды. Құдайға дұрыс жақындау сол кезде, ақыры, Мәсіхтің баталы билігі астында, Израиль ұлттардың басы болып, барлық ұлттарға ұнайтын болады.
Құдайға жақындау, шынайы немесе жалған
Алайда, топан судан кейін адамдар пұтқа табынушылыққа түсті (Жаратылыс 10:8-9, 11:1-9; Римдіктерге 1:18-23). Дегенмен, Құдай топан суға дейін жасағанындай, сенушілердің тізбегін сақтап қалды. Ол Абрамды пұтқа табынушылықтың орталығынан шақырды, ол және оның ұрпақтары шынайы және тірі Құдайға қызмет етуі үшін (Жаратылыс 12:1-8; Ешуа 24:2-14). Құдай ұлттарды өз жолдарымен білместікте жүруге рұқсат бергенімен (Елшілердің істері 17:30), Ол Абрам, Ысқақ және Жақыптан шынайы ғибадатты қабылдауға риза болды (Еврейлерге 11:8-21). Ол оларға бата берді, дегенмен олар Қанахан жеріндегі қорқынышты пұтқа табынушылықтың ортасында өмір сүрді. Ыбырайымның төрт құрбандық үстелі, сондай-ақ Ысқақ пен Жақып салған құрбандық үстелдері олардың Құдайға ешбір делдалсыз жақындағанын көрсетті – Мысырда Құдаймен бірге жүрген Жүсіп сияқты (Жаратылыс 37-41).
Құдай Жақыптың ұрпақтарын Мысырға алып келді, Жүсіпті оларды сол жерде сақтау үшін таңғажайып жолдармен қолданды (Жаратылыс 42-50). Дұрыс уақыт келгенде, Құдай Мұсаға Құтқару қозысын тойлағаннан кейін Израильді Мысырдан шығаруға нұсқаулар берді (Мысырдан шығу 12). Міне, Құдайдың Өзіне жақындауды қалай мүмкін еткенінің тағы бір мысалы. Сол ерекше құрбандық пен оның шашылған қанының арқасында Құдай Израильдің тұңғыштарын аман қалдырды, ал Мысырдың тұңғыштары сотта соққыға жығылды, соның ішінде Перғауынның өз тұңғыш ұлы да бар.
Құдай Өзінің тұңғыш халқы Израильді (4:23) Мысыр құлдығынан Қызыл теңіз арқылы шөлге алып шықты. Ол дереу оларға Өзіне жақындаудың жолын көрсетті (Мысырдан шығу 25-40 қараңыз). Бір жылдан кейін Құдайдың Өзінің құтқарылған халқы арасындағы тұрағы дайын болды, бұл таңғажайып ерлік. Мұның бәрі халықтың кемшіліктері мен сәтсіздіктеріне, тіпті олардың алтын бұзауға табынуына қарамастан (Мысырдан шығу 32), және олардың күнәлары мен бүлікшілігіне қарамастан (Сандар 11-16) жүзеге асырылды.
Құдайға, киелі орынға және оның қызметіне қол жеткізу Леуіліктер кітабында толығырақ сипатталған. Құдайдың жоспары Өзінің халқын Уәде етілген жерге алып келу болды, онда олар Оған ғибадат етуі керек еді (Сандар 15; Заңды қайталау 26 қараңыз). Бұл Жазбалар дұрыс жақындауды – яғни, Құдайдың Өзінің құтқарылған халқы үшін не ойлағанын – олардың шөл даладағы сапары кезіндегі сәтсіздіктеріне қарамастан көрсетеді.
Уәде етілген жер және Құдайға қызмет ету
Исраилдіктер осының бәрін артқа тастағанда, жаңа ұрпақ Уәде етілген жердің шекарасында тұрды. Жаратқан Ие Құдай оларды Иордан өзені арқылы Ыбырайым мен оның ұрпақтарына уәде еткен жерге кіруге алып келді. Мұсаның қызметшісі және мұрагері Ешуаның басшылығымен Құдай оларға Қанаханды жаулап алуға және оны иемденуге көмектесті, осылайша олар Оның ойларына сәйкес одан ләззат алып, Оған сол жерде жақындай алды (Заңды қайталау 26).
Бұл мақсатқа жету үшін Құдайдың ісі қажет болды, тек олар үшін ғана емес, сонымен қатар олардың ішінде де. Мұндай іс Рахаб есімді жезөкшеде көрінді, ол құлдықтың және пұтқа табынушылықтың ең қорқынышты түрлерінің бірінен құтқарылды (Ешуа 2-тарауды оқыңыз). Ол бір күні Мәсіхтің ұрпағы болатын әйелдердің бірі болды (Матай 1:5). Оған шынайы және тірі Құдайға жақындау мүмкіндігі берілді, кейінірек пұтқа табынушы болған, бірақ рақым тапқан моабтық Рутпен де солай болды (Рут 2:12).
Руттың Боазбен некесі арқылы ол да Мәсіхтің шежіресіне қатысты болды (4:18-22). Оның шөбересі Дәуіт тыныштық орнын дайындады (Забур 132) және оның ұлы Сүлеймен арқылы Құдай Өзінің халқын кемеден және шатырдан ғибадат ету үшін ғибадатханаға ауыстырды, Оған тікелей қол жеткізу мүмкіндігімен. Дегенмен, яһудилер мен басқа халықтар арасынан алынған, шынайы және тірі Құдайға қызмет ету үшін бөлінген халық ретінде христиандар қазіргі уақытта иемденетін тікелей қол жеткізумен салыстырғанда, мұның бәрі қаншалықты шектеулі болды (Ефестіктерге 2:11-22).
Дәуіттің күндерінен бастап, Құдайға жақындау Сионмен, Дәуіттің қаласымен және Құдайдың Өз халқымен егеменді рақымдылықтағы әрекеттерімен байланысты болды – бұл келешек әлемдегі баталардың әдемі көрінісі. Дәуіттің сәтсіздіктеріне қарамастан, тіпті олар арқылы да, ол Құдайға сенді. Бұл Құдайдың шеттетуге мәжбүр болған Саул патшадан айырмашылығы болды. Дәуіт күнә жасағанда, ол тәубе етті және Құдайға қайта жақындауға қалпына келтірілді (Забур 32, 51, 139 қарастырыңыз). Дегенмен, Құдайға тікелей жақындау жаудың тұрақты шабуылында болды, мейлі Билер, Патшалар немесе Пайғамбарлар күндерінде болсын.
Сүлеймен пұтқа табынушылықтың, тіпті Иерусалимде де, өркендеуіне жол берді. Осы себепті Құдай Сүлейменнің өлімінен кейін патшалықты бөлді және көп ұзамай Иеробоам он тайпаны, солтүстік патшалықты, адастырды. Ол Иерусалимдегі шынайы Құдайға қызмет етуді Дан мен Бетелдегі жалған қызметпен алмастырды, Мұсаның ағасы Ааронның Жаратқан Иенің атынан табынуға рұқсат берген алтын бұзауы сияқты (Мысырдан шығу 32; 1 Патшалықтар 13).
Кейінірек, Иеробоам енгізген жалған жақындауға қоса, Ахаб патшаның әйелі Изабел Баалға, бөгде құдайға табынуды қосты. Құдайға жақындау бұрын-соңды болмағандай шабуылға ұшырады, дегенмен Құдай пайғамбар Ілиясты, оның сәтсіздіктеріне қарамастан, адал куәгер ретінде, сондай-ақ 7000 қалдықты сақтап қалды (1 Патшалықтар 17-19). Еліша оның орнын басты, және Құдайдың рақымы оның қызметінде көрінді, мысалы, сириялық Нааманның сауығуында, ол Құдайға тікелей қол жеткізе алатын шынайы ғибадат етуші болды (2 Патшалықтар 5-ті оқыңыз).
Екі тайпа арасында, кейде оңтүстік патшалық деп аталатын, Иерусалимдегі ғибадатханада Құдайға қызмет ету, Құдайға дұрыс жақындаумен жалғасты. Ол жерде Құдайдың ойлары тұрақты шабуылда болды, тіпті одан да көп, өйткені Ахаз патша ғибадатхана ішіндегі Құдайдың жақындау тәртібін өзгертті (2 Патшалықтар 16). Оның немересі Манассе, тіпті ол Дәуіттің тікелей ұрпағы болса да, балаларды құрбандыққа шалу арқылы Молохқа қызмет етуді басқарды. Біз балаларды құрбандыққа шалу идеясын жек көруіміз мүмкін, бірақ бүгінгі күні орын алатын көптеген аборттар да сондай жаман емес пе?
Бұл зұлым патша, Манассе, тәубе етті және Құдайға дұрыс жақындауға қалпына келтірілді – таңғажайып рақым! Алайда, Құдайдың әділ үкіметінде, екі керемет жаңғыру орын алса да, сол қорқынышты пұтқа табынушылықтың салдары жойылмады. Бірінші жаңғыру Хизкияның кезінде, екіншісі оның немересі Жосияның билігі кезінде болды. Екі патша да Құдайға шынайы жақындауды қалпына келтірді, бұған ынталы азшылық көмектесті.
Көп ұзамай, алайда, құлдырау жалғасып, ешқандай ем қалмады. Құдай Өзінің халқының кейбірін тұтқынға алуға рұқсат берді (Даниял 1 қараңыз). Бірнеше жылдан кейін пайғамбар-діни қызметкер Езекиел Навуходоносордың екінші жер аударуы кезінде Бабылға жіберілді. Құдай Езекиелге неге екенін көрсетті: Иерусалимнің айналасындағы төбелерде және көше бұрыштарында, тіпті Құдайдың ғибадатханасында көптеген пұттарға табынылды. Құдайға жақындау орнындағы сенгісіз пұтқа табынушылық пен бұзылу (Езекиел 8 қараңыз) оны Құдай Өзінің қатысуын, Шекина даңқ бұлтымен бейнеленгенді, алып тастауға мәжбүр болған деңгейге дейін бұзды (Езекиел 9-11). Шынында да, қандай қайғылы оқиғалар!
Қалдық
Дегенмен, Құдай сенушілердің шағын қалдығына рақым берді, олар Құдайға жақындау еркіндігін сақтады. Жер ішінде Еремия және онымен бірге басқалар болды. Одан тыс жерде біз Даниял мен оның достарының Бабылдағы тұтқындағы қалдығын табамыз. Олар тіпті сол қиын уақыттарда және үлкен қысымдарға қарамастан, Құдайға тірі және шынайы жақындау әлі де мүмкін екендігінің тамаша және күшті куәлігі болды.
Құдай уәде еткендей, екі тайпаның қалдығын Иерусалимге қайтарды, бұл дұғада, ғибадатта және тәубеде Құдайға тікелей жақындаудың тірі дәлелі болды. Басқалардың арасында бас діни қызметкер Ешуа, діни қызметкер Езра және губернатор Нехемия болды. Бұл үлкен сынақтарға қарамастан қалпына келтіру және қалпына келтіру күндері болды, бірақ жау Құдайдың ғибадатхана қиратылғаннан кейін де Өз халқына Өзіне тікелей жақындауға мүмкіндік беруіне кедергі бола алмады.
Екінші ғибадатхана қайта салынғаннан кейін және оның қызметі жаңа сәтсіздіктерден кейін қалпына келтірілгеннен кейін (Нехемия 13 қараңыз) Құдайға қызмет ету сырттан және іштен шабуылда болды, бұл Езра, Нехемия, Хаггай және Зәкәрия кітаптарында жазылған. Шамамен 100 жылдан кейін Ескі Өсиеттің соңғы пайғамбары Малахидің кезінде Құдайдың Өз халқы арасында жаңа сәтсіздіктерге қарамастан Оған дұрыс жақындауды ұнатқан қалдық болды және даңқты болашақты болжады (Малахи 1:11, 3:1-6,16-17). Бұл қалдық 400 үнсіз жыл бойы жалғасты, Құдай адамдарды Құдайға дұрыс жақындауға қайтару үшін тәубе туралы уағыздаған Шомылдырушы Жоханды шақырғанға дейін.
Жау не істесе де, Құдай Өзіне тікелей жақындауды ұнатқан кейбіреулерді сақтап қалды. Лұқа 1-2 бұл қалдықтың бірнеше мысалын сипаттайды: Зәкәрия мен Елизабет, Мәриям мен Жүсіп, Бәйтлехем даласындағы бақташылар және олардың айналасындағы көптеген аты аталмаған адамдар. Сәби Исаны қолына алған және Құдайға тікелей қол жеткізген Симеонды (Лұқа 2:25-33), сондай-ақ Ашер тайпасынан шыққан тақуа пайғамбар Аннаны (2:36-38) ұмытпайық.
Інжілдер бойы біз Құдайға тікелей жақындауды ұнататын сенушілерді кездестіреміз. Бұл олардың фарисейлердің, саддукейлердің және иродшылардың басшылығымен өмір сүрген қараңғы күндеріне қарамастан болды, олар Жаратқан Ие Исаның және Оның шәкірттерінің куәлігін толығымен қабылдамады.
Құдайдың жолдары біздікінен жоғары
Құдай әлемнің негізі қаланғанға дейін Өзі үшін халықты иемденуді жоспарлаған. Олар Исаны қабылдамаған яһудилер арасынан және Құдайдан алыс, әртүрлі пұтқа табынушылыққа батқан басқа халықтар арасынан алынды. Біз әсіресе Пауылдың қызметінен (Ефестіктерге 2:18, 3:6-12) Құдайдың бұл халықты Өзі үшін қалай дайындағанын білеміз. Бұл адамдар Онымен тығыз қарым-қатынаста өмір сүріп, Оған тікелей, ешбір делдалсыз, Ескі Өсиетте ешкім білмеген және көтерілуден кейін де білмейтін тірі қарым-қатынаста жақындайтын еді. Пауыл басқа Жаңа Өсиет авторларымен толық келісті (Ғалаттықтарға 2:6-10), және бұл өзара болды (2 Петір 3:14-17; сонымен қатар Елшілердің істері 15:7-21; 1 Жохан 4:6 қараңыз).
Мұса заңы бойынша сенушілердің бүгінгідей Құдайға тікелей қол жеткізуі (Еврейлерге 2:9-12, 10:19-22, 13:15) белгісіз болды. Заң берілгенге дейін Құдай жақындау жолын берді (Мысырдан шығу 19:4). Адамдар Жаратқан Ие айтқанның бәрін орындаймыз деп үш рет уәде берсе де, бағынбады. Соған қарамастан, әлі де құрбандықпен келіп, Құдайға өртелетін құрбандық үстелінде жақындауға болатын еді (Леуіліктер 1-7).
Патриархтардың Құдаймен болған еркіндігі бірдей емес еді. Аарон үйінің діни қызметкері белгіленген жерде, жуғышта жуынып, қызмет ету үшін қасиетті жерге кіре алатын еді (Мысырдан шығу 30:17-21). Дегенмен, Құдайға тікелей жақындау бас діни қызметкермен шектелді, ол қасиеттілердің қасиетті жеріне жылына бір рет қана, Ұлы Өтеу күні кіре алатын еді (Леуіліктер 16). Осылайша, заңның ресми ғибадатқа қатысты ережелеріне сәйкес, Құдай халқы үшін Құдайға еркін қол жеткізу жабық болды.
Мұса, дегенмен, Құдайдың қатысуына кез келген уақытта кіре алатын еді (Мысырдан шығу 25:22), және бұл еркіндік бүгінгі күні барлық шынайы сенушілердің артықшылықтарының мысалы болып табылады. Израильдің алтын бұзаумен күнә жасауынан кейін де Мұсаның бұл қол жеткізуі болды, Ешуа мен Жаратқан Иені шынайы іздегендердің бәрінде де солай болды (33:7-11). Шынайы сенушілер әрқашан Құдайға жақындай алатын еді, мысалы, Дәуітпен болғандай (Забур 27:4), тіпті ешкім ресми түрде, жылына бір рет бас діни қызметкерден басқа, жасай алмаса да. Алайда, бүгінгі күні бізде тікелей қол жеткізу бар (Еврейлерге 2:10, 4:16) және біз күнәларымызды мойындап, ұлдар ретінде кіруге еркін болсақ, Құдайға ғибадат етушілер ретінде жақындай аламыз.
Бұл жақындау Құдаймен үйлесімді әрбір сенуші үшін. Заң бойынша бұл кіреберіс жабық болды, бірақ Жаратқан Ие Иса аспан киелі орнына кіргенде, Ол оны барлық шынайы сенушілер үшін ресми түрде ашты. Жер бетінде иудаизм киелі орынды жабық ұстады, ал шіркеу тарихында иудаизмді имитациялаған және Құдайға тікелей жақындауды жалпы жұртшылық үшін жабық ұстауға тырысқан діни жүйе дамыды.
Бүгінгі күні біз сенім арқылы иемденетін еркін қол жеткізу, жоғарыдағы Жазбаларда үйретілгендей және Киелі Рухтың күшімен, көтерілу кезінде көрсетіледі. Сол кезде Жаратқан Иенің Өзі келіп, барлық сенушілерді Құдайдың тікелей қатысуына алып келеді. Тіпті сол кезде де, Ескі және Жаңа Өсиет сенушілері арасында айырмашылық қалады, дегенмен екеуі де Құдайдың тікелей қатысуына енгізіледі, бірақ біз, қалатындар, шақырылғанға дейін емес (Еврейлерге 11:40; 2 Салоникалықтарға 2:1; 1 Салоникалықтарға 4:16-18; Аян 4:1 қараңыз).
Содан кейін, 24 ақсақал тақты қоршап алады. Он екі ақсақал Жаңа Өсиет сенушілерін, ал 12-сі Қозының үйлену тойына шақырылған қонақтар болатын Ескі Өсиет сенушілерін білдіреді (19:7-9). Жаратқан Ие бұл айырмашылықты былай деп айтқанда көрсетті:
«Мен олардың өмірі болуы үшін және олардың мол өмірі болуы үшін келдім» (Жохан 10:10; 3:29 қараңыз). Мұнда біз Исаны қабылдамаған Израильдің кезінде Жаратқан Иенің соңынан ерген яһудилер мен басқа халықтар арасынан алынған сенушілердің Израиль отарынан тыс жердегі бір Шопанның соңынан еретін бір отарға жататынын білеміз (3-4,27-30-аяттар).
Барлық шынайы сенушілердің көтерілуінен кейін (1 Салоникалықтарға 4:14-18; 1 Қорынттықтарға 15:51-58), Құдайға дұрыс жақындауды талап ететін жай ғана діни қызметкерлердің діннен безген шіркеуі жер бетінде жалғасады және ұлы Бабылға айналады (Аян 17-18). Сол қиын уақытта Құдай әртүрлі сенім отбасыларын құрады, бірақ біздегідей мәртебе мен артықшылықтармен емес. Олар Құдайға тікелей жақындайды, Ол оларды ұлы азап кезінде сақтап қалады, оларды жер бетіндегі мыңжылдық билікке енгізу үшін, сол кезде Шайтан байланады (7:9-15, 20:1-3). Бұлар Құдайдың Он екі тайпа арасынан құтқаратын сенушілерден ерекшеленеді, олар кейінірек Жерге қалпына келтіріледі. Сенушілер ретінде олар мыңжылдық билікке жер бетінде
кіреді. Әртүрлі сенім отбасыларының шейіттері мыңжылдық биліктің басында тіріледі (4-аят) және Мәсіхтің билігінен аспаннан ләззат алады. Азап кезеңінде шейіт болып өлгенге дейін, олар Құдайға тікелей қол жеткізеді, бұл Құдайға жақындаумен көптеген забурларда көрсетілген (Забур 42-45 қарастырыңыз). Олар Қозымен көпшілік алдында танылатын жеңімпаздар болады (Аян 14:1-5 қараңыз).
Бұл таңғажайып емес пе? Орны мен артықшылықтарындағы айырмашылықтарға және әртүрлі кезеңдер арасындағы маңызды айырмашылықтарға қарамастан, Құдайдың әрбір шынайы баласы Оған жақындай алады, Адамнан бастап Мәсіхтің келешек билігіндегі соңғы сенушіге дейін. Бүгінгі күні, барлық шынайы христиандарға берілген ерекше артықшылықтармен рақым кезеңінде, біз Құдайға дұғада (Еврейлерге 4:16) және ғибадатта (10:19-22; 1 Петір 2:5) жақындаймыз, және біз Оны осы әлемде көрсетеміз (9-аят).
Өйткені біз – сүндеттелгендерміз, Рухта Құдайға ғибадат етеміз, Мәсіх Исада қуанамыз және денеге сенім артпаймыз (Філіпіліктерге 3:3). Аты-жөндеріңіз аспанда жазылғандықтан қуаныңдар (Лұқа 10:20).
Сіздің атыңыз туралы не айтасыз?
Біздің жермен ешқандай байланысымыз жоқ – біздің есімдеріміз жерге жазылмаған – біз шынында да оның патшаларымыз, бірақ біздің үлесіміз онда емес. Ол
бізге аспандағы барлық рухани баталармен бата берді (Ефестіктерге 1:3 KJV). Біз Онымен бірге мұраға ие боламыз, бірақ жер біздің астымызда; біздің үмітіміз – Онымен бірге одан жоғары болу. Мұра – Онымен бірге осы орынға ие болудың салдары. Біз Әкенің балаларымыз, Оның алдында сүйіспеншілікте қасиетті және кінәсіз болу үшін (4-аят). Енді біздің үлесіміз Оның рақымының байлығына сәйкес, Ол құтқарған біз кедей күнәкарлар; және біз Оның рақымының даңқына, оның көрінісінде немесе ашылуында боламыз. Мұра кейіннен келеді.
Керісінше, аты-жөндеріңіз аспанда жазылғандықтан қуаныңдар (Лұқа 10:20). Бұл Ол оларға: «Ойларыңды мына жердегі нәрселермен толтырмаңдар, бірақ Менде және Менімен бірге не бар екенін ойлаңдар», – дегендей. Мұра туралы айтылғанда, ол әрқашан болашақ; бірақ біздің орнымыз туралы айтылғанда, ол әрқашан аспанда. Жаратқан Ие әлдеқайда жақсы патшалықты әкелді, және Ол бұған қуанды; өйткені Ол басқаға қуаныш бергенде, Өзі де қуанбай тұра алмайды. — Джон Н. Дарби, бейімделген.
