Көп жыл бұрын, Гудзон өзенінің жағасындағы шағын үйде бір адам әйелімен және кішкентай ұлымен тұрған. Ол пойыз көпіріне, үйінің жанындағы үлкен айналмалы көпірге жауапты болған, оны үлкен қайықтар өтуі үшін ашып, пойыздар өзеннен өтуі үшін жабуы керек еді. Күндіз өз орнын тастап кете алмайтындықтан, әйелі оған түскі асын көпір арқылы алып баратын.
Бірақ бір күні әйелі көпірдің арғы жағындағы кішкентай үйге, ол басқару пультінде отырған жерге бара алмады, сондықтан анасы кішкентай баладан әкесіне түскі асын апаруға жеткілікті үлкен екенін сұрады. Ол бұл жұмысты жалғыз орындауға шақырылғанына өте қуанды. Ол анасына өте мұқият болатынын және жақсы жұмыс істейтінін айтты, сондықтан анасы оны сүйіп, жолға салды.
Үлкен көпірге жақындағанда, ол аздап сенімсіздік танытты, бірақ әкесінің арғы жақта екенін көріп, жаңа жігер алды. Өзінен де үлкен түскі ас себетін көтеріп, ол баяу жол бойымен жүрді. Әкесі түскі уақыт жақындағанын түсініп, терезеден қарады. Ол кішкентай ұлының қаншалықты өсіп қалғанын көріп қуанды және оның кішкентай, мұқият қадамдарын сүйіспеншілікпен бақылады. Кішкентай бала алға қарай ғана қарап, жүре берді, сол кезде әкесінің үрейіне қарай пойыз көпірге ысқырып келді.
Жол бойындағы сигнал пойызға көпірдің жабық екенін хабарлады, сондықтан ол баяуламады. Әкесі ұлының көпірдің дәл ортасында екенін және келе жатқан пойыздың алдынан қашып құтылуға еш мүмкіндігі жоқ екенін тез түсінді. Пойыз көрінген кезде, әкесі көпірді ашып, ұлын құтқара аламын деп ойлады, бірақ бұл пойыздағы барлық адамдардың өмірін қиятын еді. Батылдықпен ол көпірді жабық ұстады, және жылдам пойыз аман-есен арғы жаққа жетті.
Үлкен шығын
Пойыздағы адамдар құтқарылды, бірақ көпіршінің ұлының үлкен құнымен. Сол адамдарды құтқару әкесіне жалғыз ұлынан айырылуға, ал ұлына өмірінен айырылуға әкелді. Әңгімедегі көпірші сияқты, Құдай
Өз Ұлын аямады, бірақ Оны бәріміз үшін берді (Римдіктерге 8:32).
Бізге деген ұлы сүйіспеншілігінде Құдай беруді таңдады
Өзінің жалғыз туған Ұлын, Оған сенген әркім жойылмасын, бірақ мәңгілік өмірге ие болсын (Жохан 3:16).
Құдай күнәнің кесірінен болған біздің қорқынышты, жоғалған жағдайымызды көргенде, Ол (әділ Сот) бізді күтіп тұрған мәңгілік жазаның үкімін білді. Ол сондай-ақ бізді сол соттан құтқарудың жалғыз жолын білді, сондықтан Ол Өзінің жалғыз Ұлын біздің Құтқарушымыз болуға жіберді. Иса, Голгофа крестінде біздің орнымызға күнәнің жазасын тарту арқылы, оны қабылдайтындардың бәріне құтқару мен кешірім берді. Әке мен Ұлдың сізге құтқаруды ұсыну үшін төлеген құнын ойлаңыз. Сізге енді күнә жүгін көтерудің қажеті жоқ, сондай-ақ Құдайдан мәңгілік тозақтың азабында бөлінудің қажетті жазасына тап болудың қажеті жоқ (Аян 20:15).
Иса сіз үшін бағасын төледі; сізге тек бүгін Оған Құтқарушыңыз ретінде сену керек.
