Яһудилердің Бабылда ондаған жылдар бойы тұтқында болғанынан кейін, Құдай парсы билеушісі Кирді олардың бостандығын жариялауға итермеледі. 40 000-нан астам адам Яһудеяға оралды. Олар өз қалаларына орналасқаннан кейін, қайта салынған құрбандық үстелінде құрбандық шалу және Шатырлар мерекесін тойлау үшін Иерусалимге жиналды (Езра 3:1–5). Алайда, «Иеміздің ғибадатханасының іргетасы әлі қаланбаған еді» (6-тармақ). Жұмысшылар жалданып, материалдарға тапсырыс берілді (7-тармақ), бірақ тағы жеті ай өтті. Ақырында, 8-тармақта түсіндірілгендей, Зеруббабел мен Ешуа жобаны бастады.
Кейде ең қиын нәрсе – бастау. Бізде рухани, Құдай белгілеген тілектер болуы мүмкін, бірақ содан кейін біз қолымызды созып, іс жүзінде бастауымыз керек сәт келеді. Бұл қорқынышты болуы мүмкін. Иерусалимдегі яһудилер үшін олар салып жатқан ғибадатхана олар қалағаннан әлдеқайда аз даңқты болмақ еді. Іргетас қаланғанда, Сүлейменнің ғибадатханасын есінде сақтағандар өздерінің құрылысының қаншалықты маңызсыз болып көрінгенін түсінгенде жылады. Бұдан кейін олардың қарсыластарынан қатты қарсылық кезеңі болды. Көңілсіздік, қорқыныш және реніш салдарынан жұмыс тоқтап, жоба жиырма жылға жуық уақыт бойы тоқтап қалды.
Жобаның әлсіздігі немесе жұмыстың үзілуі Зеруббабел мен Ешуаның бастағаны қате болды дегенді білді ме? Әрине жоқ! Олардың бастауы Иемізді құрметтеді. Ақырында, Құдай халықты бастауға итермелегендей, Ол оларды жылдар өткен соң тапсырманы аяқтауға итермеледі. Біз де өз күш-жігеріміздің әлсіздігін сезінуіміз немесе ілгерілеуімізде көңіліміз қалуы мүмкін, бірақ Құдайдың ісінің тоқтап қалуына жол бермейік. Ол сол кезде сөйлегендей, бүгін де сөйлейді: «Жұмыс істеңдер, өйткені Мен сендермен біргемін» (Хаг. 1:14; 2:4).
