СҰРАҚ: Мәсіхшінің жер бетіндегі үміті не?
ЖАУАП: Сіздің хатыңыздың мазмұны біздің сұрағыңызға жауап бермес бұрын, осы дүниедегі мәсіхшілер ретіндегі өміріміздің үш аспектісін – қызметімізді, міндетімізді және артықшылығымызды қарастыруды ұсынады. Иеміз Иса: «Менің Патшалығым бұл дүниеден емес. Егер Менің Патшалығым бұл дүниеден болса, Менің қызметшілерім Мені яһудилерге тапсырмас үшін күресер еді; бірақ қазір Менің Патшалығым мұнда емес» (Жохан 18:36 ЖАҚ) деді. Егер Иеміз Өзінің қызметшілерінің Өзін қатыгездікпен қорлап, айқышқа керіліп өлімге кезіккен кезде қорғау үшін күрескенін қаламаса, Ол Өзінің қызметшілерінің осы күнәкар дүниедегі көптеген қателіктерді түзету үшін күрескенін қаламайды.
Жаңа Өсиеттің еш жерінде мәсіхшілерге мәсіхші еместермен немесе Құдайдың шындығына қарсы шыққандармен күресу керектігі айтылмайды. Бұл жағынан христиандық исламға қарама-қарсы. Матай 26:52, Ефестіктерге 6:12 және Матай 5:44 – Иеміз Өз халқын тіпті жақсы мақсаттар үшін де шайқасқа немесе соғысқа қатысуға бағыттамайтынын көрсететін көптеген аяттардың кейбірі.
Мәсіхшілердің бұл дүниеде жоғары қызметке шақыруы бар, және Пауыл оны былайша ұсынады: «Біз Мәсіхтің елшілеріміз, Құдай біз арқылы өтініш жасағандай: біз сіздерден Мәсіхтің атынан өтінеміз, Құдаймен татуласыңдар» (2 Қорынттықтарға 5:20). Елшілер өз басшысын және өз елін бейбіт түрде бөтен елде өз істерін қорғау арқылы танытады. Олар генералдар да, қарапайым сарбаздар да емес.
Бүгінгі халықаралық заң бойынша, соғыс басталған кезде елшілерге қызмет етіп жатқан елден кетуге рұқсат етіледі. Ұлттар бұл ережелерді әрдайым сақтай бермейді. Түрмеде отырған Пауыл өзін «кісендегі елші» (Ефестіктерге 6:20) деп атады.
Мәсіхшілер әлемге өздерінің Иеміз Иса Мәсіхті таныту үшін жіберілген. Оның бізге берген Ұлы Тапсырмасы былай дейді: «Маған көкте де, жерде де барлық билік берілді. Сондықтан барып, барлық халықтарды шәкірт етіңдер, оларды Әкенің, Ұлдың және Киелі Рухтың атынан шомылдырыңдар, Мен сендерге бұйырған барлық нәрсені орындауға үйретіңдер; және міне, Мен сендермен әрдайым, ғасырдың соңына дейін боламын» (Матай 28:18-20). Бұл біздің міндетіміз.
Самариядағы құдықта кездескен әйелге Иса: «Сағат келеді, және қазір де сол, шынайы табынушылар Әкеге рухпен және шындықпен табынады, өйткені Әке Өзіне осындай табынушыларды іздейді. Құдай – Рух, және Оған табынатындар рухпен және шындықпен табынуы керек» (Жохан 4:23-24) деді. Егер біздің қызметіміз елші болу және міндетіміз Інжілді тарату болса, біздің артықшылығымыз – табынушы болу.
Енді мәсіхшілердің үмітіне келетін болсақ, ол біздің Иеміз Иса Мәсіхтің жақын арада қайтып оралуы (Титке 2:13). Біз бұл үмітті жиі «Раптура» деп атаймыз. Фессалоникадағы жаңа мәсіхшілерге Пауыл былай деп жазды: «Сіздер тірі және шынайы Құдайға қызмет ету үшін пұттардан Құдайға бет бұрдыңыздар, және Оның көктен келетін Ұлын күтудесіздер, Оны Өзі өлімнен тірілтті, яғни бізді келетін қаһардан құтқаратын Исаны» (1 Фессалоникалықтарға 1:9-10).
Бұл үміт көптеген хаттарда кездеседі. Филиппіліктерге елші былай деп жазды: «Біздің азаматтығымыз көкте, одан біз Құтқарушыны, Иеміз Иса Мәсіхті асыға күтеміз, Ол біздің төменгі денемізді Өзінің даңқты денесіне сәйкес өзгертеді, Оның барлық нәрсені Өзіне бағындыра алатын күші бойынша» (Филиппіліктерге 3:20-21). Сол хаттың басында Пауыл «кетіп, Мәсіхпен бірге болуды қалайтынын, бұл әлдеқайда жақсы» (Филиппіліктерге 1:23) деп айтқан болатын. Ал 1 Фессалоникалықтарға 4-тің соңында, ол Раптураның қалай болатынын айтқан жерде, оларға және бізге «біз әрдайым Иемізбен бірге боламыз. Сондықтан бір-біріңді осы сөздермен жұбатыңдар» деп қорытындылады.
Иеміз бізді Өзіне алғанша күткенде, біздің мақсатымыз «біздің мақсатымыз, мейлі қазір болсын, мейлі жоқ болсын, Оған ұнамды болу» (2 Қорынттықтарға 5:9) болуы керек.
