Бұл адам үшін жасалған бақ болды. Едем «ләззат» дегенді білдіреді. Ол таңғы күнге қарап тұрды, және Құдай «көзге жағымды және тамаққа жарамды әрбір ағашты өсірді» (Жар. 2:9). Өзен оны алтын мен асыл тастар елінде суарды (10, 12-аяттар). Адамның жұмысы болды: «оны бағып, күту» (15-аят). Құдай оған әйел, көмекші берді, онымен бірге ләззат алу үшін (22-аят), және күннің салқын кезінде Ол Өзі онымен қарым-қатынас жасайтын (3:8).
Не дұрыс болмады? Біздің алғашқы ата-анамыздың өздеріне мейірімді Құдайға бағынбауы. Жыланның, шайтанның азғыруымен олар жақсылық пен жамандықты тану ағашының жемісін жеді, бұл Құдай оларға тыйым салған жалғыз ағаш еді. Олардың олай істемеуге барлық себептері болды: егер олар істесе, өледі (2:17), бірақ олар өтірікке бой алдырды. Біз де солай: «өлім барлық адамдарға тарады, өйткені бәрі күнә жасады» (Рим. 5:12).
4000 жылдан кейін: «Менің тамағым – Мені жібергеннің еркін орындау және Оның ісін аяқтау» (Жох. 4:34) дейтін адамды табу қандай жеңілдік. Шайтан Оны өз жолынан тайдыруға азғырғанда, бұл бақта емес, шөлде болды, Құдай сөзін тікелей жоққа шығарумен емес, алдау сөздерімен, бір рет емес, үш рет болды. Бірақ әр жолы Иеміз: «Жазылған» (Мат. 4:4, 6, 10) деді. Өлімінен дәл бұрын, адасқан шәкірт Оны қорғауға тырысқанда, Ол: «Әкем маған берген кесені ішпеймін бе?» (Жох. 18:11) деді.
Егер бірінші адам жаратылыстың ең тәтті жеріне тек өлім әкелу үшін қойылса, жаңа жаратылыс екінші адамға сәйкес қалыптасады, ол сәтсіздікке ұшырамайды, ұшырамайды және ұшырай алмайды. Ол Өзінің бастапқы сипатын мәңгі сақтайды, өйткені Ол: «ескі нәрселер өтті; міне, барлық нәрселер жаңа болды» (2 Қор. 5:17).
