Біздің Әкеміз Өзінің балаларының жүректеріндегі ауыртпалықтарымен Оған шақырғанын қалайды. Сіз Құдайға сеніммен айқайлап дұға еттіңіз бе? Ол тыңдап тұрғанына сенімді болыңыз! Забур 55:22 бізді: «Жүгіңді Иемізге арт, сонда Ол сені қолдайды; Ол әділдердің ешқашан қозғалуына жол бермейді» деп жігерлендіреді.
Петр мұны өзі басынан өткерді, ол тәжірибелі балықшы басынан өткерген ең қатты дауылдардың бірінің ортасында болғанда. Иеміз оны келуге шақырғанда, Петр қайықтан шықты: «Бірақ ол желдің қатты екенін көргенде, қорықты; және бата бастағанда, айқайлап: «Ием, мені құтқар!» деді» (Мат. 14:30). Петр дауылдың ортасында Иемізге айқайлады және «Иса дереу қолын созып, оны ұстап алды» (31-аят).
Чарльз Спердженді жиі Уағызшылар ханзадасы деп атайтын, бірақ ол қайғы мен депрессияны басынан өткерген! Ол былай деп жазды: «О, қымбатты досым, қайғың сені топыраққа дейін батырғанда, сол жерде табын! Егер сол жер сенің Гетсеманияң болса, онда сол жерде Құдайыңа қатты айқайың мен көз жасыңды ұсын. Дәуіттің сөздерін есіңе ал: «Халықтар, жүректеріңді төгіңдер» – бірақ сол жерде тоқтама, дәйексөзді аяқта – «Халықтар, жүректеріңді Оған төгіңдер». Ыдысты төңкеріңіз; оны босату жақсы, өйткені бұл қайғы одан да қышқыл нәрсеге айналуы мүмкін. Ыдысты төңкеріңіз, және әр тамшысы ағып кетсін; бірақ ол Иеміздің алдында болсын». Басқа жерде ол былай дейді: «Күндіз ноталарды оқығанда ән айту оңай; бірақ ешқандай жарық сәулесі жоқ кезде оқи алмайтын – жүрегінен ән айтатын, және көре алатын кітаптан емес, өйткені оның оқуға ешқандай мүмкіндігі жоқ, тек өзінің тірі рухының ішкі кітабынан, сол жерден алғыс ноталары мадақ әндерімен төгілетін адам – шебер әнші».
