Қуатты ерлер
Дәуіт суды аңсап: «О, кім маған Бәйтлехем қақпасының жанындағы құдықтан су әкеліп берсе екен!» – деді. Сонда үш қуатты ер филистимдіктердің шебін бұзып өтіп, Бәйтлехем қақпасының жанындағы құдықтан су алып, Дәуітке әкелді. Бірақ ол оны ішуден бас тартып, оны Жаратқан Иенің алдына төкті. (2 Самуил 23:15-16)
Осы үш қуатты ердің әрекеттерінде бізге ғибадаттың әдемі көрінісі ұсынылған. Олар жауды жеңіп, үлкен жеке қауіп-қатерге қарамастан және үлкен кедергілерге қарамастан Дәуітке су әкелді. Оларға бұл істі орындауға бұйрық берілмеген. Бұл әскери міндет емес еді. Олар өз көшбасшысына деген сүйіспеншіліктен әрекет етті.
Сол сияқты, біздің Жаратқан Иеге ғибадатымыз міндет ретінде емес, оны сүйетіндіктен адалдық әрекеті ретінде орындалуы керек. Шынайы ғибадат уақытты, күш-жігерді, құрбандықты және кейде жауымыз біздің жолымызға тастаған үлкен кедергілерді жеңуді қамтиды. Жаратқан Иеге ғибадат еткіңіз келгенде қанша кедергілер туындайтынын байқадыңыз ба?
Дәуіттің суды жерге төгуі үш қуатты ердің ысырапшыл әрекетке қатысқандай көрінеді. Бірақ Дәуіт олардың әрекетін соншалықты маңызды деп санады, сондықтан оны құрметтеп, Жаратқан Иеге сусын құрбандығы ретінде беру арқылы оны «көтерді».
Біздің Жаратқан Иеге ғибадат ету уақытымыз кейбіреулерге уақыт пен күш-жігерді ысырап ету сияқты көрінуі мүмкін. Ақыр соңында, Жаратқан Иені мадақтау аш адамдарды тамақтандырмайды немесе баспанасыздарды қамтамасыз етпейді. Бірақ Құдайдың көзқарасы бойынша, біздің тыныш ғибадатымыз да, белсенді ғибадатымыз да үлкен құндылыққа ие, өйткені ол біздің Патшамыздың жүрегіне сергіту әкеледі.
